مرگ سیاست و تنسوژهی دیاسپوریک: از آنتیگونهی سوفوکلس تا آتش خانگیِ کامیلا شمسی | ||
| نقد زبان و ادبیات خارجی | ||
| مقاله 5، دوره 15، شماره 21، آبان 1397، صفحه 127-152 اصل مقاله (362.36 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| فرزانه دوستی* 1؛ امیرعلی نجومیان2 | ||
| 1دانشگاه آزاد تهران مرکز | ||
| 2دانشیار دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| در تعاریف جدید قدرت و حاکمیت، با شبکهی پیچیدهای از روابط و تعاملات قدرت روبهرو میشویم که از پایینترین سطوح زیستی نشأت میگیرند. این مقاله بر آن است تا با مطالعهی ادبیات تنبنیاد از آنتیگونهی سوفوکلس تا امروز، بازنمون تعارضِ تنسوژهی دیاسپوریک با سیاستهای زیستیِ حاکمیت را در اقتباسی معاصر واکاوی کند. مفهوم سوژهی بدنمند که وامدار مباحث پدیدارشناختی موریس مرلوپونتی است، در پیوند با نظریهی زیستقدرتِ میشل فوکو، حیات برهنه و زیستسیاستِ جورجو آگامبن و مفهوم مرگسیاستِ آشیل امبمبه ابعاد تازهای پیدا کرده است. مروری تطبیقی بر آنتیگونهی سوفوکلس و آتش خانگیِ کامیلا شمسی نشان میدهد که در دوران پسااستعمار، مرگسیاست به شکلی دیگر باقی است و حیات و ممات مهاجران، این تنسوژههای دیاسپوریک، را تحت کنترل دارد. اما آیا سوژهی دیاسپوریک همواره تسلیم این سیاستها میشود؟ همانطور که در آنتیگونه، برادرِ یاغی دو کالبدِ زیستی و سیاسی دارد و بعد از مرگ هم به چالش حکومت ادامه میدهد، در آتش خانگی نیز تنسوژهی دیاسپوریک در دو لایهی زیستی و سیاسی معنا مییابد. او نخست با پیوستن به داعش مقابل قانونِ حاکم قرار میگیرد و به نمادی از بدنهی قدرت معارض تبدیل میشود، اما بعد از مرگ در پی احقاق حق تدفین خود در وطنی که او را خائن و دشمن مردم مینامد، مصرانه سیاستهای قدرت مسلط را به چالش میکشد. در آتش خانگی لجستیکِ جسد، اصلِ خاک، مسألهی وطن، و سیاستهای دوگانهی زیست/مرگ در حق نسل دوم مهاجران مفاهیمی بدیعاند که این اقتباس را به زبرمتنی قابل تأمل بدل کردهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تنِ دیاسپوریک؛ دیاسپورای مسلمانان؛ ادبیات مهاجرت؛ کامیلا شمسی؛ آتش خانگی؛ مرگسیاست؛ اسلامهراسی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Necropolitics and the Diasporic Subject: From Sophocles’s Antigone to Kamila Shamsie’s Home Fire | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Farzaneh Doosti1؛ Amir Ali Nojoumian2 | ||
| 1Islamic Azad University, Central Tehran Branch | ||
| 2Associate Professor of Shahid Beheshti University | ||
| چکیده [English] | ||
| This paper examines Kamila Shamsie’s Home Fire (2017) as a faithful transposition of Sophocles’s Antigone into a contemporary novel that addresses the diasporic subject’s encounter with sovereign politics of life and death in the post-9/11 backlash against Muslims. A survey of the notion of the embodied subject as set in the complex network of power relations and biopolitics in the diaspora space where new forms of bio- and necro- power (as expounded by Postcolonial thinker Achille Mbembe) are at work towards enforcing subjugation of diasporic bodies forcefully synthesises with the question of belonging, the right to soil, and post-mortem identity in Shamsie’s Home Fire. For Aneeka Pasha and other British diasporics, burial of British citizens by birth in the British soil is a natural and legal right, whereas to the representatives of the Islamophobic State, the diasporic subject’s rights to soil is as evanescent as their liminal identities. Just like Polyneices in Antigone, the dead body of Parvaiz – a remorseful ISIS member seeking a way back home to rest in peace – functions beyond the biological borders of his body and proves to challenge the body politic of the state and question their necropolitical decisions. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| necropolitics, Islamophobia, post-9/11 fiction, Muslim diaspora, Home Fire, Kamila Shamsie, Antigone | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,399 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,903 |
||
