آفرینش هنرمند مهاجر در فضای هیبریدی: تعامل نشانه های فرهنگی | ||
| نقد زبان و ادبیات خارجی | ||
| مقاله 10، دوره 16، شماره 22، خرداد 1398، صفحه 99-118 اصل مقاله (515 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.29252/clls.16.22.99 | ||
| نویسنده | ||
| هدا شب رنگ* | ||
| استادیار زبان و ادبیات انگلیسی ،گروه زبان انگلیسی، دانشگاه خاتم، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تجربه مهاجرت با نوعی تنش یا تناقض همراه است، مهاجر همواره با دستور/ خواسته ای دوگانه و متناقض رو به رو است. میزبان در آن واحد از مهاجر می خواهد هم با فرهنگ میزبان همانند و همسو شود و هم حدی از تفاوت را حفظ کند که این عمل منجر به ایجاد "پارادوکس همانندی و تفاوت" می شود. بدین صورت مهاجر در موقعیتی ناممکن قرار می گیرد: از سویی، باید فعالانه در فرآیند همانندسازی شرکت کند و از سوی دیگر باید فاصله ی خود را با فرهنگ میزبان حفظ کند. در این مقاله، ابتدا به بررسی عواقب وضعیت پارادوکس همانندی و تفاوت می پردازیم و سپس فیلم دختری شب تنها به خانه می رودساخته آنا لیلی امیر پور که از فیلمسازان مهاجر ایرانی است را بررسی می کنیم تا ببینیم چگونه این هنرمند در بازنمایی هنر خود در واقع هویت هایی که به عنوان یک ایرانی- آمریکایی برای خود قائل است را در فیلمش برای بیننده بازنمایی می کند. فیلم او بازنمایی ملغمه ای از نظام های نشانه ای متفاوت است، نشانه هایی که همه به نظام نشانه ایِ میزبان (آمریکایی) یا مهاجر (ایرانی) تعلق ندارند. اگر چه این وضعیت ناممکن بسیار دردناک می نماید، اما هنر مهاجر از این وضعیت دوگانه سود می برد، چرا که نشانه های این هنر به تمامی از نظام های نشانه ای از پیش تعیین شده هالیوودی فارغ می شود و هنرمند مهاجر قادر می گردد در وضعیتی بینابینی یا هیبریدی به خلق اثری دست بزند که بسیار بدیع است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مهاجرت؛ هویت؛ نشانه شناسی؛ پارادوکس همانندی و تفاوت؛ وضعیت بینابینی یا هیبریدی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Artistic Creation of an Immigrant Artist in a Hybridized Atmosphere: The Interplay of Cultural Signs | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Hoda Shabrang | ||
| Assistant Professor of English Language and Literature, Department of English Language, Khatam University, Tehran, Iranَ | ||
| چکیده [English] | ||
| Immigration experience is always accompanied by tension and conflict. In other words, the immigrant is always under a double paradoxical command. The host asks the immigrant to assimilate into its culture, yet simultaneously it orders him to keep a distance which results in the “paradox of assimilation and difference”. Therefore, the immigrant will be in an impossible situation: on the one hand he has to actively participate in the assimilation process; on the other hand, he should keep his distance from the host culture. The Immigrant artist is not allowed to create a kind of art which is completely related to his culture because it is not readable and understandable in the host country, neither is he allowed to create some kind of art which is completely related to the host culture since that place is reserved for the artists of the host country. In this article, first the “paradox of assimilation and difference” and its consequences will be discussed, then the movie A Girl Walks Home Alone at Night by Ana Lily Amirpour, who is an immigrant Iranian-American director, will be analyzed. The aim is to show how her shattered identity as an immigrant artist is represented in her art. Although this impossible situation seems very painful at first glance, it is beneficial for the immigrant artist. In this hybridized space, she creates a kind of art which is innovative and unique, because she is not completely preoccupied with the hollywoodian clichés imposed by the host culture. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Immigration, identity, semiotics, Paradox of Assimilation and Difference, Hybridized Space | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,925 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,093 |
||