روش مناسب سازى محیط شهرى براى افراد معلول | ||
| صفه | ||
| مقاله 3، دوره 24، شماره 2 - شماره پیاپی 65، تیر 1393، صفحه 35-60 اصل مقاله (10.43 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| سید ه فائزه اعتماد شیخ الاسلامى* 1؛ صدفناز دلجوان2 | ||
| 1مدرس دانشکدة هنر و معماری دانشگاه بوعلی سینا | ||
| 2مدرس دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قزوین | ||
| چکیده | ||
| سازمان بهداشت جهانى در سال 1981 توانبخشى را اولین پاسخ به ناتوانى و معلولیت تعریف کرده است؛ که به سه مرحلة توا نبخشى پزشکى، توانبخشى حرف هاى و توانبخشى اجتماعى قابل تقسیم است. یکى از مسائلى که در توانبخشى اجتماعى بررسى می شود، مناسب سازى معابر و اماکن شخصى و اجتماعى و ابزار فرد معلول براى کم کردن مشکلات روزمرة اوست، که می تواند در خودکفایى و بهبود روانى معلول و در بازگرداندن او به زندگى نقشى مهم داشته باشد. به منظور دستیابى به را ه حل هاى مناسب سازى، ابتدا براى آشنایى با نیازهاى فرد معلول با ابعاد و استانداردهاى صندلى چرخدار به عنوان عنصر اصلى مورد استفاده معلول آشنا می شویم. سپس به شناخت مشکلات محیط شهرى در ارتباط با فرد معلول از جمله مسائل معابر شهرى، تجهیزات شهرى و... می پردازیم. شبکة معابر در هر شهر، عامل ارتباطى فضاهاى شهرى است که با مناسب سازى آن براى فرد معلول، بسیارى از مشکلات این قشر از جامعه حل می شود. براى دستیابى به روش مناسب سازى معابر، در ابتدا مشکلات شبکة معابر پیاده و شبکة ارتباطى پیاده و سواره در منطقة مورد بررسى براى افراد معلول شناسایى می شوند. مشکلات به تفکیک در مورد معابر درجة یک و دو و سه و در دو بخش مسائل مربوط به خصوصیات فیزیکى و موانع بررسى می شوند و سپس راهکارهاى بهسازى و نوسازى به صورت جداگانه و به عنوان ضوابط و توصیه ها بیان می گردد. در مبحث خصوصیات فیزیکى سطح، عرض، جنس، و شیب طولى و عرضى و در بخش موانع فیزیکى، موانع موقت و موانع دائم بررسى می شوند. در زمینة تجهیزات شهرى نیز مسائل مهم ترین تجهیزات مورد استفاده شامل ایستگاه اتوبوس، تلفن عمومى، سطل زباله و صندوق پست، آب خورى و درنهایت علائم شهرى و نورپردازى شناسایى و درنهایت ضوابط و توصیه هاى طراحى مناسب این تجهیزات بیان می گردد. در طراحى و مناسب سازى تجهیزات به اصول برابرى در استفاده، انعطاف پذیرى و استفادة ساده، که از اصول طراحى همه شمول است، توجه شده است. ضوابط و توصیه هاى مناسب سازى معابر و تجهیزات شهرى براى سه گروه عمدة افراد معلول، شامل معلولین جسمى حرکتى، معلولین نابیناى حسى حرکتى، و معلولین ناشنواى حسى حرکتى بیان مى شود. به همین ترتیب در خصوص فضاهاى دسترسى به ساختمان (شامل مسیر دسترسى، پله و رامپ و بازشوها) و پارک ها نیز مشکلات شناسایى و راه حل هاى مناسب بیان مى گردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شهر سالم؛ تجهیزات شهرى؛ علائم شهرى؛ بالابر؛ بهسازى | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Urban Space and the Handicapped Guidelines for Adapting Urban Spaces to the Handicapped Needs | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Seyyedeh Faezeh Sheikholeslami1؛ Sadafnaz Deljavan2 | ||
| 1PhD Student, Faculty of Architecture and Urban Planning, Iran University of Science and Technology | ||
| چکیده [English] | ||
| Social rehabilitation of the handicapped requires that the physical environment accommodates the needs of the physically challenged population. To this end, the standard dimensions and properties of the wheelchair are compared with the current situation of urban streets, services and furniture. This yields a set of key problems encountered in different street widths. Another set of problems include those concerning use of certain urban services such as bus station public telephone, dustbin, postbox, drinking fountain, residential access and parksas well as signage and lighting. A series of recommendations help to eradicate these problems. These recommendations address both the physical properties of the urban space and removal of permanent or temporary obstacles. Another set of recommendations are also presented with regard to the physically challenged, visual disabilities and audibility impairment. | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 382 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 934 |
||