فهم معماری به منزلۀ یک رشتۀ دانشگاهی مقتضیات و امکانها، فرضها و پرسشها | ||
| صفه | ||
| مقاله 1، دوره 25، شماره 4 - شماره پیاپی 71، دی 1394، صفحه 5-26 اصل مقاله (235.56 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| زهره تفضلی* | ||
| استادیار دانشکدة معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى | ||
| چکیده | ||
| آموزش دانشگاهی نوعی از آموزش است که در دورۀ جدید به حوزۀ معماری وارد شده است، این نوع آموزش فرضها و مقتضیات خود را به طور ضمنی بر معماری حمل میکند. یکی از فرضهای اساسی آموزش دانشگاهی معماری فهم «معماری به منزلۀ یک رشته یا دیسیپلین دانشگاهی» است. ساختگشایی از این فرض اساسی برای فهم موقعیت امروزین معماری بسیار مهم است.مطالعۀ تاریخی مفهوم دیسیپلین نشان میدهد که این مفهوم، ضمن حمل معنای انضباط و قدرت، متضمن مفاهیم متنوعی چون شاخههای دانش، طایفهها، یا قبیلههای دانشوران و متخصصان، و برنامه یا چارچوب نظام آموزشی نیز هست. درواقع دیسیپلین مفهومی است با معانی متعدد تاریخی که لایهلایه بر هم نشستهاند، که با اطلاق مفهوم دیسیپلین به معماری، مجموعۀ این معانی و پیشفرضها و مقتضیات آنها به طور ضمنی به حوزۀ معماری وارد میشود، و معماری را مخاطب پرسشهایی قرار میدهد که موجب انکشاف آن در سویههایی خاص میشود و همزمان برخی وجوه معماری را فرومیبندد.از جملۀ این انکشافهای خاص میتوان به این وضعیتهای آشنا در حوزۀ معماری اشاره کرد: تفکیک و پارهپاره شدن وجوه مختلف معماری، فهم معماری به منزلۀ دانش صرف، طرد وجه حرفهای معماری، جهتگیریهای دائماً متغیر رشتۀ معماری، و تعارضات مداوم در باب مرزهای رشته، و درون و بیرون معماری.بازخوانی معانی تاریخی دیسیپلین این فرضها و پرسشها و تأثیرات آنها در حوزه معماری را آشکار میکند. تا کنون در پیوند معماری و دیسیپلین، معماری متأثر از قدرت و نظام دیسیپلین بوده است. اما در عین حال دیسیپلین امکانهایی نیز برای انکشافهای دیگر دارد، که شاید در پیوند زایندۀ معماری و دیسیپلین آشکار شود و در استعارهای دیگر با خواندن دیسیپلین به منزلۀ معماری. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کلیدواژگان: فهم معماری. آموزش معماری؛ دیسیپلین؛ رشته دانشگاهی؛ تاریخ مفاهیم | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Architecture as an Academic Discipline | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Zohreh Tafazzoli | ||
| Assistant Professor, Faculty of Architecture and Urban Planning, Shahid Beheshti University | ||
| چکیده [English] | ||
| Academic architectural education is relatively new to the long history of architectural education, which is based on certain assumptions and requirements affecting the educational process as a whole. One such assumption is the notion of ‘architecture as an academic discipline’. Nevertheless, in addition to its common meanings as ‘a branch of instruction or learning’, discipline has other connotations, as well. These connotations include: a regimen that develops or improves a skill; punishment or an instrument of punishment; behavior in accord with rules of conduct and control; and a system of rules and regulations. As such, discipline becomes a multi-layered interpretational instrument that implicitly imposes its requirements on architecture. Although this imposition opens new horizons of interpretation, it limits certain aspects of architectural education that were an integral part of its historic constitution. As a result, certain aspects of architecture are segregated in form of specialties; architecture is frequently treated as a pure science; the professional aspect of architecture is habitually neglected in academic education; the boundaries of architectural practice is constantly subject to specialized speculation; and as an academic discipline, architecture constantly changes direction in pursuit of ‘state-of-the-art’ knowledge. | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 739 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 441 |
||
