بوم شناسی در شهرهای کهن ایران مرکزی | ||
| صفه | ||
| مقاله 2، دوره 5، شماره 2 - شماره پیاپی 3، مهر 1374 اصل مقاله (1.17 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| علی غفاری* | ||
| دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهیدبهشتی | ||
| چکیده | ||
| مکان یابی، نحوه و شکل استقرار، اندازه ی مجتمع های زیستی و ارتباط صحیح آن با طبیعت و تنظیم شرایط محیطی، با استمداد از توان بالقوه مکان، از ابعاد مهم در برنامه ریزی و طراحی مجموعه های زیستی با ساختار مبتنی بر بوم شناسی محسوب می گردد.ساختار شهرها و آبادی های سنتی ایران، مبتنی بر ویژگی های بوم و شرایط محیطی بوده است. هماهنگی آن ها با طبیعت با هدف بهره مندی از توان بالقوه مکان و پرهیز از موقعیت های نامناسب با زیست، حاوی نکات و درس های ارزشمندی از لحاظ طراحی مجتمع های زیستی است.این مقاله با هدف معرفی ساختار بوم شناسی شهرهای سنتی مرکزی ایران، به مطالعه ی این ویژگی پرداخته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ندارد | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 457 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 368 |
||