نقش آفرینی شورای شهر در مدیریت شهری (نمونه خاص : شهر سلطانیه ، استان زنجان ، طی سال های 1377- 1386( | ||
| صفه | ||
| مقاله 11، دوره 21، شماره 1 - شماره پیاپی 52، فروردین 1390، صفحه 169-184 اصل مقاله (645.43 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| زهره فنی* 1؛ مهدی نورمحمدی2 | ||
| 1استادیار دانشکدۀ علوم زمین دانشگاه شهیدبهشتی | ||
| 2دانشجوی دکتری جغرافیای برنامه ریزی شهری دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| به منظور مشارکت شهروندان درامر برنامه ریزی و مدیریت شهری نهاد شورای اسلامی شهر در سال 1377تشکیل شدو شروع به کار کرد. با تشکیل این نهاد تشکیلات جدیدی با ماهیتی دمکراتیک وارد نظام مدیریت شهری شد که می تواند زمینه مشارکت شهروندان را مهیا کند. از این رو، کارآمدی نهاد دمکراتیک شورا و با استفاده از نظریه حکمروایی خوب ، عملکرد شورای شهر ، مطالعه شده است. در این مطالعه مولفه های « مشارکت ، شفافیت و اطلاع رسانی ، پاسخگویی ، قانون مداری واثر بخشی » از دید شهروندان بررسی شد. 98 نفر از شهروندان در نمونه آماری از جامعه سلطانیه و 15 نفر اعضای شورای شهر طی سه دوره فعالیت انتخاب شدند. روش این تحقیق با تحویل دو نوع پرسشنامه به شهروندان و مسئولان و نیز تحلیل کمی و محتوایی مصوبات شورای شهر طی سه دوره فعالیت است . تحلیل داده های مطالعه نشان می دهد که محدودیت اختیارات ، کمبود منابع مالی ، ابهام در ارتباط شورا با ارگان های دولتی محلی (به ویژه سازمان میراث فرهنگی ) عوامل بیرونی و فقدان دانش توسعه شهری و دید راهبردی اعضای شورا عوامل درونی ای هستند که منجر به ناکارآمدی شوراها شده است. هر چند مدت زمان زیادی از عمر شورا در ایران نمی گذرد و این نهاد برای نهادینه شدن نیاز به زمان دارد، باید توجه داشت تجربه اندوزی با این اختیارات محدود و تصمیم گیری بدون تمرکز زدایی واقعی ، نتیجه ای جز سلب اعتماد روزافزون مردم نسبت به شورای شهر در پی نخواهد داشت . | ||
| کلیدواژهها | ||
| شورای اسلامی شهر؛ مدیریت شهری؛ حکومت محلی؛ حکمروایی خوب؛ کارآمدی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Role of City Council in Urban Management The Case of Soltanieh, Zanjan Province (1998-2007) | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Zohreh Fanni1؛ Mahdi Noormohammadi2 | ||
| 1Faculty of Earth Sciences, Shahid Beheshti University | ||
| 2- | ||
| چکیده [English] | ||
| Islamic City Councils were established in 1999 as democratic institutions in urban management. This study tries to assess the efficiency of the city councils since their establishment. Drawing on the theory of good governance, the following components were assessed: participation, transparency, accountability, rule of law, and effectiveness. Some 98 citizens and 15 city councilors who served in 3 periods of office were selected. Two different questions were used for citizens and councilors. The results were quantitatively analyzed. The adoptions of the city council were also qualitatively analyzed.It was shown that the external factors undermining the role of councils were: limited authority, inadequate funding, and sphere of influence overlapping those of governmental organizations. The internal factors included a lack of knowledge about urban development and inability of councilors in having strategic visions. | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 679 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,904 |
||