سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه شهید بهشتی

مسعودی لمراسکی, علی. (1401). جستاری بر دست‌رسی به دادرسی عادلانه در دیوان داوری ورزش. , 25(97), 395-420. doi: 10.22034/jlr.2021.185283.1706
علی مسعودی لمراسکی. "جستاری بر دست‌رسی به دادرسی عادلانه در دیوان داوری ورزش". , 25, 97, 1401, 395-420. doi: 10.22034/jlr.2021.185283.1706
مسعودی لمراسکی, علی. (1401). 'جستاری بر دست‌رسی به دادرسی عادلانه در دیوان داوری ورزش', , 25(97), pp. 395-420. doi: 10.22034/jlr.2021.185283.1706
مسعودی لمراسکی, علی. جستاری بر دست‌رسی به دادرسی عادلانه در دیوان داوری ورزش. , 1401; 25(97): 395-420. doi: 10.22034/jlr.2021.185283.1706

جستاری بر دست‌رسی به دادرسی عادلانه در دیوان داوری ورزش

فصلنامه تحقیقات حقوقی
دوره 25، شماره 97، خرداد 1401، صفحه 395-420    اصل مقاله (429.27 K)
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jlr.2021.185283.1706
نویسنده
علی مسعودی لمراسکی*
دانش آموخته دکتری حقوق بین الملل دانشگاه شهید بهشتی.
چکیده
دیوان داوری ورزش که با ایده «دیوان لاهه ورزش» در سال ۱۹۸۴ توسط کمیته بین‌المللی المپیک تأسیس شد، در حال حاضر به‌صورت سالانه پذیرای حدود ۶۰۰ قضیه است. این نهاد، همان‌طور که مؤسسان آن اراده کرده‌بودند، روند جهانی‌شدن را تا حدود زیادی طی کرده و تبدیل به نهادی شده‌است که آراء صادره توسط آن می‌تواند مورد استناد جامعه بین‌المللی ورزش قرار گیرد. ساختار و قواعد رسیدگی دیوان داوری ورزش طی ۴ دهه حیات آن اصلاحات متعددی به خود دیده، با این‌حال، مسائل و تضامین مرتبط با عدالت رویه‌ای و دادرسی عادلانه، همچون اجبار ورزشکاران به پذیرش صلاحیت دیوان، برگزاری علنی رسیدگی‌ها، انتشار منظم و به‌روز احکام صادره و مهم‌تر از آن، استقلال و بی‌طرفی همواره در زمره چالش‌های پیش‌ِروی این نهاد داوری بوده‌است. این جستار با تحلیل اجمالی حقوقی مبانی لزوم رعایت تضامین رویه‌ای توسط دیوان داوری ورزش، به بررسی میزان رعایت این تضامین در عملکرد و رسیدگی‌های دیوان پرداخته، چنین نتیجه خواهدگرفت که این نهاد داوری در زمینه رعایت استانداردهای مذکور دارای ضعف‌های جدّی است.
کلیدواژه‌ها
دیوان داوری ورزش؛ عدالت رویه‌ای؛ دادرسی عادلانه؛ استقلال و بی‌طرفی؛ رسیدگی‌های علنی
عنوان مقاله [English]
An Essay on Access to Fair Trial Before the Court of Arbitration for Sport (CAS)
نویسندگان [English]
Ali Masoudi Lamraski
Ph.D. Candidate of International Law, Shahid Beheshti University
چکیده [English]
The CAS which was established by the International Olympic Committee with the idea of becoming the “Hague Court for Sport” in 1984, is now around 600 cases per year. As its founders had intended, CAS has gone through the path of becoming a global institution, the judgments of which the international community of sport can rely on. The structure and rules of proceedings of the CAS has been amended several times during the past 4 decades of its existence, nonetheless, issues related to the principle of fair trial, including compulsory jurisdiction of the CAS, holding proceedings in public and most importantly independence and impartiality has always been amongst the challenges confronted by the CAS. By briefly addressing the basis of the need to apply the procedural safeguards by the Court of Arbitration for Sports in its proceedings, this essay analyzes the extent to which these safeguards are applied by the Court and concludes that there exists serious shortcomings with regards to the application of these rights by the Court.
کلیدواژه‌ها [English]
Court of Arbitration for Sport, Procedural Justice, Fair Trial, Independence and Impartiality, Public Proceedings
مراجع
منابع

فارسی

  1. سیدفاطمی، سید محمد، حقوق بشر در جهان معاصر؛ دفتر اول: درآمدی بر مباحث نظری؛ مفاهیم، مبانی، قلمرو و منابع، چاپ پنجم، تهران: نشر نگاه معاصر، ۱۳۹۶.
  2. سیدفاطمی، سیدمحمد، حقوق بشر در جهان معاصر؛ دفتر دوم: جستارهایی تحلیلی از حق‌ها و آزادی‌ها، چاپ اول، تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش، ۱۳۸۸.
  3. خدری، صالح، دادرسی منصفانه در داوری تجاری بین‌المللی، مطالعات حقوق تطبیقی، دوره ۶، ۱۳۹۴، شماره ۲، صص. ۵۴۰-۵۱۹.
  4. مافی، همایون و فراز شهلایی (۱۳۹۶)، چالش‌های تأسیس دیوان ملّی داوری ورزش: بررسی تطبیقی با دیوان داوری ورزش (CAS)، فصل‌نامه پژوهش حقوق عمومی، ۱۳۹۶، شماره ۵۴، صص. ۳۵-۶۲.
  5. مافی، همایون، شرحی بر قانون داوری تجاری بین‌المللی ایران، چاپ اول، تهران: دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، ۱۳۹۵.
  6. ممتاز، جمشید و سیروس متوسل، حق بر دادرسی در کنوانسیون اروپایی حقوق بشر، فصل‌نامه مطالعات حقوق عمومی، دوره ۴۶، ۱۳۹۵، شماره ۴، صص. ۸۷۲-۸۵۵.
  7. یاوری، اسدالله، از «دادرسی» تا «دادرسی منصفانه» تحول در مفهوم و قلمرو کلاسیک دادرسی و تضمینات آن، فصل‌نامه تحقیقات حقوقی، ۱۳۹۳، شماره ۶۸، صص. ۲۳۸-۲۰۹.
  8. یاوری، اسدالله، حق برخورداری از دادرسی منصفانه و آیین دادرسی نوین، فصل‌نامه حقوق اساسی، ۱۳۸۳، شماره ۲، صص. ۲۸۹-۲۵۳.
۲. انگلیسی

  1. A) Books
  2. Arroyo, Manuel, Arbitration in Switzerland - The Practitioner’s Guide, 2nd Edtition, Alphen aan den Rijn: Wolters Kluwer, 2018.
  3. Harris, David J et al., Law of the European Convention on Human Rights, 2nd Edition, New York: OUP, 2009.
  4. Lindholm, Johan, The Court of Arbitration for Sport and its Jurisprudence: An Empirical Inquiry into Lex Sportiva, The Hague: TMC Asser Press, 2019.
  5. Moses, Margaret L., The Principles and Practice of International Commercial Arbitration, 2nd, New York: CUP, 2012.
  6. Nafzinger, James, International Sports Law, 2nd Edition, New York: Transnational Publishers, 2004
  7. Rigozzi, Antonio, L’arbitrage international en matière de sport, Basel: Helbing Lichtenhahn, 2005.
  8. Tribunal Arbitral du Sport, Conference International Droit et Sport, Lausanne: TAS, 1993.
  9. B) Articles and Book Chapters
  10. Amorós, Augstín and Santiago Caffa, “Enforcement of CAS Awards: A General Review of the Available Options and its Particularities”, Football Legal, 2015, pp. 138-143.
  11. Blackshaw, Ian, “ADR and Sport: Settling Disputes Through the CAS, the FIFA Dispute Resolution Chamber, and the WIPO Arbitration & Mediation Center”, MSLR, Vol. 24, 2013, pp. 1-57.
  12. Blackshaw, Ian, “CAS 92/A/63 GUNDEL v FEI”, in: Anderson, Jack (ed.), Leading Cases in Sports Law, The Hague: TMC Asser Press, 2013, pp. 65-74.
  13. Besson, Sébastien, “Arbitration and Human Rights”, ASA Bulletin, Vol. 3, 2006, pp. 400-416.
  14. Dasser, Felix and Piotr Wójtowicz, “Challenges of Swiss Arbitral Awards - Updated and Extended Statistical Data as of 2017”, ASA Bulletin, Vol. 36, 2018, pp. 276-294.
  15. Downie, Rachelle, “Improving the Performance of Sport’s Ultimate Umpire: Reforming the Governance of the CAS”, MJIL, Vol. 12, 2011, pp. 315-344.
  16. Hasler, Erika, “Back to the Future: The First CAS Arbitrators on CAS’s First Award and Its Evolutions Since then”, in: Duval, Antonie and Antonio Rigozzi (eds.), YISA 2016, The Hague: TMC Asser Press, 2018, pp. 3-16.
  17. Jaksic, Aleksander, “Procedural Guarantees of Human Rights in Arbitration Proceedings: A Still Unsettled Problem?”, JIA, Vol. 24, 2007, pp. 159-172.
  18. Kane, Darren, “Twenty Years On: An Evaluation of the Court of Arbitration for Sport”, MJIL, Vol. 4, 2003, pp. 611-635.
  19. Kaufman, Stephen, “Issues in International Sports Arbitration”, BUILJ, Vol. 13, 1995, pp. 527-550.
  20. Lukomski, Jan, “Arbitration Clauses in Sport Governing Bodies’ Statutes: Consent or Constraint? Analysis from the Perspective of Article 6(1) of the European Convention on Human Rights”, ISLJ, Vol. 13, 2013, pp. 60-70.
  21. Netzle, Stephan, “Appeals against Arbitral Awards by the CAS”, CAS Bulletin 2/2011, 2011, pp. 19-25.
  22. Poncet, Charles, “The Independence of the Court of Arbitration for Sport”, EIAR, Vol. 1, 2012, pp. 31-56.
  23. Raber, Nancy K., “Dispute Resolution in Olympic Sport: The Court of Arbitration for Sport”, SHJSL, Vol. 8, No. 1, 1998, pp. 75-98.
  24. Rigozzi, Antonio, “Consent in Sports Arbitration: Its Multiple Aspect”, in Geisinger, Elliot and Elena Trabaldo (eds.), Sports Arbitration: A Coach for Other Players?, New York: ASA, 2015, pp. 59-93.
  25. Spera, Saverio, Time for Transparency at the Court of Arbitration for Sport, 31 January 2017, [ONLINE], available at https://www.asser.nl (last accessed April 2020)
  26. Schwaar, Gilbert, “CAS”, Olympic Review, Vol. 309, 1993, p. 305.
  27. Straubel, Michael, “Enhancing the Performance of the Doping Court: How the CAS Can Do Its Job Better”, LUCLJ, Vol. 36, No. 4, 2005, pp. 1203-1272.
  28. C) Judgments and Awards
  29. CAS, 2016/A/4554, 2017.
  30. CAS, 2019/A/6148, 2020.
  31. ECmHR, X v. Sweden, 1959.
  32. ECmHR, Herbert Ofner and Alois Hopfinger v. Austria, 1962.
  33. ECtHR, Golder v. the UK, 1975.
  34. ECtHR, Campbell and Fell v. the UK, 1984.
  35. ECtHR, Lithgow and Others v. the UK, 1986.
  36. ECtHR, Case of De Geouffre de la Pradelle v. France, 1992
  37. ECtHR, Osman v. the UK, 1998.
  38. ECtHR, and P. v. The UK, 2001.
  39. ECtHR, Hirvisaari v. Finland, 2001.
  40. ECtHR, Kress v. France, 2001.
  41. ECtHR, Kreuz v. Poland, 2001
  42. ECtHR, Steel and Morris v. the UK, 2005
  43. ECtHR, Marini v. Albania, 2008
  44. ECtHR, Transado-Transportes Fluviais do Sado, S.A., v. Portugal, 2013
  45. ECtHR, Suda v. Czech Republic, 2010
  46. ECtHR, Tabbane v. Switzerland, 2016.
  47. ECtHR, Regner v. The Czech Republic, 2017.
  48. ECtHR, Mutu and Pechstein v. Switzerland, 2018.
  49. ECtHR, Ramos Nunes de Carvalho e SÁ v. Portugal, 2018.
  50. SFT, ATF 119 II 271, 1993.
  51. SFT, ATF 129 III 445, 2003.
  52. SFT, ATF 133 III 235, 2007.
  53. SFT, 4A_234/2010, 2010.
  54. SFT, 4A_612/2009, 2010.
  55. SFT, 4A_238/2011, 2012.
  56. SFT, 4A_246/2014, 2015.
  57. SFT, 4A_384/2017, 2017.
  58. SFT, 4A_432/2017, 2018.
  59. SFT, 4A_318/2020, 2020.
  60. D) Documents, Media Release and Websites
  61. Agreement concerning the Constitution of the ICAS, 22 June 1994.
  62. CAS, CAS Public Hearing - WADA v. Sun Yang & FINA, Media Release, 2019.
  63. European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms, 4 November 1950.
  64. FIFA Statutes, June 2019
  65. https://www.tas-cas.org
  66. International Covenant on Civil and Political Rights, 16 December 1966
  67. International Council of Arbitration for Sport, Code of Sports-related Arbitration, in force as from 01 January 2021.
  68. Loi fédérale sur le droit international privé, du 18 décembre 1987.
  69. UNESCO, UN Doc. E/CN.4/1995/39, 1995.
  70. Universal Declaration of Human Rights, 10 December 1948

 

آمار
تعداد مشاهده مقاله: 1,971
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,354