تحلیل مقابلهای ترتیب سازههای گروه اسمی و بند در زبان های فارسی و فرانسه با هدف آموزش فارسی به فرانسوی زبانان | ||
| تاریخ ادبیات | ||
| مقاله 2، دوره 13، شماره 2 - شماره پیاپی 84، 1399، صفحه 31-54 اصل مقاله (1.33 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/hlit.2021.101078 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه بهرامی* 1؛ موسی نوشی کوچکسرایی2؛ زکیه مومنی3 | ||
| 1استادیارگروه زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 2استادیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 3کارشناس‏ ارشد آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‏ زبانان، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش به بررسی تطبیقی ساختمان گروه اسمی و بند در دو زبان فارسی و فرانسوی پرداخته شدهاست؛ با این هدف که وجوه اشتراک و افتراق بین دو زبان در ترتیب سازهای واحدهای نحوی مذکور استخراج و برپایه افتراقات، طبق رویکرد ارتباطی، درسنامهای در آموزش زبان فارسی به فرانسویزبانان طراحی شود. به این ترتیب، جستار حاضر شامل دو بخش است؛ بخشِ نخست به بررسی ترتیب سازهها در ساختمان گروه اسمی و بند در دو زبان پرداخته که شیوه مقابلهای و توصیفی دارد. در بخش دوم با کنار نهادن تشابهات و با تکیه بر تفاوتهای این واحدها، درسنامهای در قالب رویکرد ارتباطی و روش تکلیف محور برای آموزش واحد گروه اسمی و بند طراحی شد که توأمان مهارتهای زبانی خواندن، شنیدن، نوشتن و صحبتکردن را مد نظر داشت. در نهایت برای تعیین میزان اعتبار این درسنامه، پرسشنامهای بر مبنای مدل «ارزیابی تکوینی» جیس (1987) طراحی شد و در اختیار 32 نفر از مدرسان فرانسوی باسابقه، قرار گرفت. دادههای به دست آمده با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی و استنباطی (آزمون تی گروههای وابسته و آزمون مستقل تی) تحلیل شد و مؤثر بودن تمرینات درسنامه را از نظر تقویت هر چهار مهارت تایید کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحلیل مقابلهای؛ رویکرد ارتباطی؛ آموزش زبان فارسی؛ فارسی آموزان فرانسوی زبان | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| A Comparative Analysis of Constituent Order of Noun Phrase and Clause in Persian and French: A Sample Lesson Proposal for Teaching French-Speaking Persian Learners | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Fatemeh Bahrami1؛ Musa Nushi2؛ Zakieh Momeni3 | ||
| 1Assistant Professor, Department of Linguistics, Faculty of Letters and Human Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran | ||
| 2Assistant Professor, Department of English Language and Literature, Faculty of Letters and Human Sciences, Shahid Beheshti University , Tehran, Iran | ||
| 3MA in Teaching Persian,, Department of Linguistics, Faculty of Letters and Human Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| This research compares the structure of the noun phrase and clause in Persian and French in order to determine the similarities and differences in the constituent order in the aforementioned constructions in the two languages. Utilizing principles of the communicative language teaching approach, it further attempts to design a sample lesson for teaching Persian to French speakers based on the perceived differences. This study comprises two phases. In the first phase, which was comparative and descriptive in nature, the researchers examined the constituent order in the noun phrase and the clause in the two languages. In the second phase, the researchers developed a sample four-skill lesson that tries to teach the cross-linguistic differences in the two syntactic units based on the communicative and task-based language teaching principles. Finally, to determine the efficacy of the sample lesson, a questionnaire was designed based on Jess’s (1987) Developmental Assessment model which was then distributed amongst 32 experienced French teachers of the Persian language. The analysis of the obtained data via descriptive and inferential statistical methods (paired and independent sample t-tests) confirmed the effectiveness of the sample lesson in enhancing all the four language skills. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| comparative analysis, communicative approach, Persian language teaching, French language learners | ||
| مراجع | ||
|
- آقا ابراهیمی، هاجر (1390)، طراحی رسانههای آموزشی برای فارسی آموزان مبتدی با رویکرد آموزش ارتباطی زبان برای پرورش مهارتهای گفت و شنود (پایاننامه کارشناسی ارشد)، دانشگاه شهید بهشتی.
- آیتی، اکرم و فاطمه منوچهری (1390)، «تجزیه و تحلیل خطا در استفاده از زمان دستوری زیان فرانسه توسط فارسی زبانان» مطالعات زبان و ترجمه، شماره 1: 72-55.
- انوری حسن و حسن احمدی گیوی (1390)، دستور زبان فارسی جلد اول، ویراست دوم، تهران: فاطمی.
- اورنگ، محمد (1391)، بررسی مقابلهای نظامهای اسمی و فعلی لاری و فارسی با هدف آموزش فارسی به لاریزبانان بر مبنای رویکرد تکلیف محور در سطح مبتدی، (پایاننامه کارشناسی ارشد)، دانشگاه شهید بهشتی.
- باطنی، محمدرضا (1348)، توصیف ساختمان دستوری زبان فارسی، تهران: امیرکبیر.
- پهلوان نژاد، محمدرضا (1393)، «بررسی مقایسهای ساختار و نقش صفت در زبان فارسی و فرانسه»، پژوهشهای زبانشناختی در زبانهای خارجی، 4 (1): 20-5.
- جمالی، پریسا (1391)، طراحی و تدوین برنامههای رادیویی برای آموزش مهارت گفتگو به فارسی آموزان با تکیه بر شیوه ارتباطی (پایاننامه کارشناسی ارشد)، دانشگاه شهید بهشتی.
- ناتل خانلری، پرویز (1370)، دستور زبان فارسی، تهران: توس.
- راسخ مهند، محمد (1389)، درآمدی بر زبانشناسی شناختی، تهران: سمت.
- رحیمیان، جلال (1389)، ساخت زبان فارسی، شیراز: دانشگاه شیراز.
- رضایی، والی، سید محمدتقی طیب (1385)، «ساخت اطلاع و ترتیب سازههای جمله»، ویژهنامه فرهنگستان (دستور)، 2: 22-11.
- طبیبزاده، امید (1391[1393])، دستور زبان فارسی بر اساس نظریه گروههای خودگردان در دستور وابستگی، چاپ دوم، تهران: مرکز.
- علویمقدم، بهنام (1396)، «سنجش کیفی برداشت معلمان زبان از آموزش دستور در رویکرد ارتباطی و جایگاه این مقوله در کتابهای نو تألیف زبان انگلیسی»، پژوهشهای زبانشناختی در زبانهای خارجی، 7 (2): 526-497.
- علیرمائی، فریدون (1391)، تحلیل مقابلهای تصریف و اشتقاق در گویش دوامیبا هدف آموزش زبان فارسی بر پایه رویکرد ارتباطی (پایاننامه کارشناسی ارشد)، دانشگاه شهید بهشتی.
- کمالی، محمدجواد (1394)، «تحلیل خطاهای زبانآموزان ایرانی در استفاده از حروف اضافۀ فرانسه»، جستارهای زبانی 6(4): ۲۲۹-۲۴۹.
- کمالی، محمدجواد (1396)، دستور زبان مقایسهای فرانسه و فارسی، چاپ دوم، تهران: سمت.
- ماهوتیان، شهرزاد (1378)، دستور زبان فارسی از دیدگاه ردهشناسی، ترجمه مهدی سمائی، تهران: مرکز.
- میری، حمزه (1392)، بررسی مقابلهای اشتقاق و تصریف در فارسی و لکی نورآبادی با هدف آموزش زبان فارسی به لک زبانان با رویکرد ارتباطی (پایاننامه کارشناسی ارشد)، دانشگاه شهید بهشتی.
- نورالهیان، دینا (1392)، بررسی تطبیقی زمانها در فرانسه و فارسی، تهران: آریا.
- یوسفی، سعیده (1392)، بررسی مقابلهای صفت و قید نزد فراگیران ایرانی زبان فرانسه (پایاننامه کارشناسی ارشد)، دانشگاه اصفهان.
- Atar Sharghi, N. (2014). The verbal complementation and the adverbial/non-object complements in French and Persian languages. Plume, 8(15), 21-43.
- Delatour, Y. (2004). Nouvelle grammaire du français: Cours de civilisation française de la Sorbonne. Paris: Hachette.
- Daille, E. (2013). Alter Ego Plus. Hachette.
- Ellis, R. (2003). Task-based language learning and teaching. Oxford: Oxford University Press.
- Foley, M. & Hall, D. (2011). New Total English. Students' book. England: Pearson.
- Geis, G. L. (1987). Formative evaluation: Developmental testing and expert review. Performance and Instruction Journal, 26(4), 1-8.
- Grevisse, M. (1936). Le bon usage. Grammaire Française. Gembloux. 1969 Edition, Ed. Duculot.
- Hasyim, S. (2002). Error analysis in the teaching of English. KATA, 4(1), 42-50. Retrieved from http://puslit.petra.ac.id/journals/letters.
- Hee-Lee, J. (2010). Error analysis of Chinese learners of the Korean language: Focus on source analysis of content-based Errors. Electronic Journal of Foreign teaching, 7, (Suppl. 1), 110-124.
- Johnson, K. & Morrow, K. (Eds.). (1981). Communication in the classroom: Applications and methods for a communicative approach. London: Longman
- Larsen-Freeman, D. (2014). Teaching grammar. In M. Celce-Murcia, D. Brinton & M. A. Snow (Eds.), Teaching English as a second or foreign language (4th ed) (pp.256-270). Boston, MA: National Geographic Learning.
- Nobuyoshi, J., & Ellis, R. (1993). Focused communication tasks and second language acquisition. ELT Journal, 47, 203-210.
- Nunan, D. (1989). Designing task for the communicative classroom. Cambridge: Cambridge University Press. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 13,480 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 6,915 |
||