آموزش گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود عواطف مثبت نسبت به همسر در زنان دچار طلاق عاطفی | ||
| خانواده پژوهی | ||
| مقاله 7، دوره 17، شماره 4 - شماره پیاپی 68، اسفند 1400، صفحه 633-648 اصل مقاله (746.87 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.52547/JFR.17.4.633 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا رشیدی* 1؛ ندا نظربلند2؛ هاجر فلاحزاده2 | ||
| 1کارشناس ارشد مشاورره خانواده دانشگاه شهید بهشتی تهران | ||
| 2دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش تاثیر آموزش گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر عواطف مثبت نسبت به همسر در زنان دچار طلاق عاطفی بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری شامل زنان متأهل دارای طلاق عاطفی مراجعهکننده به مرکز مشاوره خانواده شهر یزد در سال 1399 بود. کلیه زنان مراجعهکننده به این مرکز پرسشنامه طلاق عاطفی را تکمیل کردند. افراد مبتلا به طلاق عاطفی با روش تصادفی ساده به گروههای آزمایش و کنترل تخصیص داده شدند (هر گروه 20 نفر). هر دو گروه پرسشنامه عواطف مثبت نسبت به همسر را تکمیل کردند و گروه آزمایش هشت جلسه هفتگی 90 دقیقهای در معرض آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفت. در پایان پرسشنامه مذکور مجدداً در هر دو گروه اجرا شد و در دوره پیگیری پس از 8 هفته هر دو گروه این پرسشنامهها را تکمیل کردند. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد آموزش رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب بهبود عواطف مثبت نسبت به همسر در زنان متأهل دچار طلاق عاطفی میشود. بنابراین مهارت ACT باعث ارزیابی شناختی هیجانها، کاهش احساسات منفی، افزایش احساسات مثبت و رفتار سازگارانه و درنهایت منجر به افزایش تنظیم شناختی هیجان میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| طلاق عاطفی؛ بهبود عواطف مثبت نسبت به همسر؛ درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Acceptance and Commitment Group Training based on Improve Positive Emotions towards the Spouse in Women with Emotional Divorce | ||
| نویسندگان [English] | ||
| mohammad reza rashidi1؛ neda nazarboland2؛ Hajar Falahzade2 | ||
| 1Master of Family Counseling, Shahid Beheshti University of Tehran | ||
| 2shahid beheshti university | ||
| چکیده [English] | ||
| The aim of this study is group education based on acceptance and commitment (ACT) on positive emotions towards the spouse in women who have undergone emotional divorce. The research method was quasi-experimental: pretest-posttest and two-month follow-up. The statistical population included married women in the situation of emotional divorce who consulted with Yazd Family Counseling Center in 2020. All women who used the services of this center completed an emotional divorce questionnaire. Individuals undergoing emotional divorce were randomly assigned to experimental and control groups (20 people in each group). Both groups completed a questionnaire of positive emotions towards their spouse and the experimental group was exposed to eight 90-minute weekly sessions based on acceptance and commitment training. In the end, the questionnaire was administered again in both groups and in the follow-up period after 8 weeks, and both groups completed the questionnaires. The results of analysis of covariance showed that teaching an approach based on acceptance and commitment improves positive emotions towards the spouse in married women suffering from emotional divorce. Thus, ACT skills lead to cognitive evaluation of emotions, decrease in negative emotions, increase in positive emotions and adaptive behavior, and ultimately lead to increased cognitive regulation of emotions. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| : Emotional divorce, Positive emotions towards the spouse, Acceptance and Commitment Treatment | ||
| مراجع | ||
|
اصغری، ف.، عیسیپور هفتخانی، خ و قاسمی جوبنه، ر. (1397). اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر فرسودگی زناشویی و طلاق عاطفی زنان متقاضی طلاق. فصلنامه مددکاری اجتماعی، 7(1)، 14-21.
اکبری، ا.، پورشریفی، ح.، عظیمی، ز.، فهیمی، ص. و امیری پیچاکلایی، ا. ( 1391). اثربخشی گروه درمانی تحلیل رفتار متقابل بر افزایش رضایتمندی، سازگاری، احساسات مثبت، و صمیمیت زوجهای دارای تجربه طلاق عاطفی. فصلنامه مشاوره و رواندرمانی خانواده، 2 (4)، 484-455.
ایزدی، ر.، و عابدی، م. ر. (1392). درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد. تهران: جنگل.
باستانی، س.، گلزاری، م.، و روشنی، ش. (1389). طلاق عاطفی: علل و شرایط میانجی. مجله بررسی مسائل اجتماعی ایران، 1 (3)، 20- 1.
ثنایی، ب. (1396). مقیاسهای سنجش خانواده و ازدواج. تهران: بعثت.
حیدری، ن.، امانالهی، ع.، خجستهمهر، ر. و ایمانی، م. (1393). اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در درمان پریشانی زوجها. مشاوره کاربردی، 4 (1)، 119- 103.
دهقان سفیدکوه، ا.، و نیکنژادی، ف. (1394). اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افزایش شفقت بر خود در مادران کودکان اوتیسم شهر اصفهان. کنفرانس ملی پژوهشهای کاربردی در علوم تربیتی و روانشناسی و آسیبهای اجتماعی ایران، تهران.
زرینی، س.، و خورشیدینژاد، ر. (1395). اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر کاهش دلزدگی زناشویی زوجین با مشکلات خانوادگی مراجعهکننده به مراکز مشاوره تهران. نخستین همایش ملی الگوی خانواده سالم با محوریت پیشگیری از طلاق دانشگاه سمنان.
سلگی، ز.، و عطایی، و. (1396). اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر الگوی رفتاری تیپ A، شادکامی و احساس تنهایی در نوجوانان ساکن کانون اصلاح و تربیت. پژوهشهای روانشناسی اجتماعی، 7 (28)، 54- 41.
سیف، ع. ا. (1395). معرفی درمانهای رفتاری و شناختی نسلهای اول و دوم و سوم با تأکید بر درمان وابسته به پذیرش و تعهد. تهران: دیدار.
صادقی، م. س. ( 1396). الگوی بومی اسلامی سلامت و تداوم ازدواج. مشهد: بهنشر.
صدری، ا.، صمدیفرد، ح. ر.، دریادل، س. ج.، حیدریراد، ح. و تقیپور، ب. (1395). رابطه مؤلفههای اجتناب شناختی و طلاق عاطفی با امید به زندگی زوجین. کنفرانس جهانی روانشناسی و علوم تربیتی، حقوق و علوم اجتماعی در آغاز هزاره سوم، دانشگاه محقق اردبیل، ایران.
عبداللهی، م. (1392). طلاق عاطفی، مفاهیم و نمادها. فصلنامه مطالعات خانواده، 8(1)، 97-115.
عظیمیفر، ش.، فاتحیزاده، م.، بهرامی، ف.، احمدی، س. ا. و عابدی، ا. (1395). مقایسه اثربخشی زوجدرمانی شناختی –رفتاری و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افزایش شادی زناشویی زوجین ناراضی شهر اصفهان: یک پژوهش مورد منفرد. مجله روانشناسی و روانپزشکی شناخت، ۳ (۲)، ۵۶-۸۱.
علمداری، ا.، نریمانی، م.، ابوالقاسمی، ع. و زاهد بابلان، ع. (1392). بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت زناشویی و کیفیت زندگی زوجین نابارور. پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه محقق اردبیلی.
فتحی اقدم، ق.، حسن، ا.، جمهری، ف. و فرخی، ن. ع. (1390). مقایسه اثربخشی آموزش مهارتهای ارتباطی در تعارضات زناشویی و کیفیت زندگی دانشجویان زن. نشریه علوم رفتاری، 3 (9)، 119- 101.
گودرزی، ف.، سلطانی، ز.، حسینی صدیق، م.، همدمی، م. و قاسمی جوبنه، ر. (1396). اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در تنظیم هیجان و کیفیت زندگی مادران با فرزند کمتوان ذهنی. مجله مطالعات ناتوانی، 7(1)، 22-32.
موسوی، س. ف.، و رحیمینژاد، ع. (1394). مقایسه منزلتهای هویت بینفردی زنان و مردان متأهل با توجه به وضعیت طلاق عاطفی. نشریه پژوهشهای کاربردی روانشناختی، 1 (6)، 11-23.
یراقچی، آ.، جمهری، ف.، صیرفی، م. ر.، کراسکیان موجمباری، آ. و محمدی فارسانی، غ. ر. (1398). اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش وزن و تنظیم شناختی هیجان در افراد مبتلا به چاقی. فصلنامه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت ایران، 7 (2)، 193-201.
Abdollahi, M. (2013). Emotional divorce, concepts and symbols. Journal of Report, 18(1), 97-115 [in Persian].
Akbari, E., Pursharifi, H., Azimi, Z., Fahimi, S., & Amiri Pichaklaei, A. (2012). The Effectiveness of mutual behavior analysis group therapy on increasing satisfaction, adjustment, positive feelings, and intimacy of couples experiencing emotional divorce. Journal of Family Counseling and Psychotherapy, 2 (4), 13- 25 [in Persian].
Alamdari, E., Narimani, M., Abolghasemi, A., & Zahed- Babolan, A. (2013). Evaluation of the effectiveness of acceptance and commitment based therapy on marital satisfaction and quality of life of infertile couples. Master Thesis of Mohaghegh Ardabili University [in Persian].
Arabnejad, S., Birashk, B., & Abolmaali, K. (2014). The effectiveness of acceptance and commitment therapy (ACT) on increasing marital intimacy and decreasing marital conflicts between the couples of Tehran. Journal of Social Issues & Humanities, 2 (8), 89-93 [in Persian].
Asghari, F., Isapoor Haftkhani, Kh., & Ghasemi Jobaneh, R. (2018). The Effectiveness of emotion regulation training on couple Burnout and emotional divorce of applied for divorce women. Journal OF Social Work Research, 1 (23), 14- 21 [in Persian].
Azimifar, Sh., Fathizadeh, M., Bahrami, F., Ahmadi, A., & Abedi, A. (2016). Comparing the effects of cognitive- behavioral couple therapy & acceptance and commitment therapy on marital happiness of dissatisfied couples. Shenakht Journal Of Psychology And Psychiatry, 3(2), 56- 81 [in Persian].
Bastani, S., Golzari, M., & Rowshani. SH. (2010). Causes and intervening conditions of emotional divorce: examining cases in a Tehran consulting center. Iranian journal of Social Problems, 1 (3), 1- 20 [in Persian].
Chang, G. H. (2019). Intimacy, friendship, and forms of online communication among hidden youth in Hong Kong. Computers in Human Behavior, 9(4), 64-74.
Christensen, A., Atkins, D. C., Berns, S., Wheeler, J., Baucom, D. H., & Simpson, L. E. (2011). Traditional versus integrative behavioral couple therapy for significantly and chronically distressed married couples. Journal Consult Clin Psychol, 72(2), 176-91.
Dehghan Sefidkuh, A., & Niknejady, F. (2015). The effectiveness of acceptance and commitment based therapy on increasing self-compassion in mothers of autistic children in Isfahan. National Conference on Applied Research in Educational Sciences and Psychology and Social Injuries in Iran, Tehran [in Persian].
Fathiagdam, Q., Ahadi, H., Jomhri, F., & Farrokhi, N. A. (2011). The Comparison of the effectiveness of communication skills training on marital conflicts and the quality of life among female students. Journal Of Behavioral Sciences, 3 (9), 101- 119 [in Persian].
Gudarzi, F., Soltani, Z., Hosseiny Sedigh, M., Hamdami, M., & Ghasemi Jobneh, R. (2017). The effectiveness of acceptance and commitment therapy in regulating the emotion and quality of life of mothers with mentally retarded children. Journal of Disability Studies, 7, 1- 6 [in Persian].
Harris, R. (2019). Act with love: stop smuggling reconcile differences, and strengthen your relationship with acceptance and commitment therapy. (pp. 173- 175) NeweYork: New Harbinger.
Hayes, S. C., Luoma, J. B., Bond, F. W., Masuda, A., & Lillis, J. (2006). Acceptance and commitment therapy: model, processes and outcomes. Behavior research and therapy, 44(1), 1-25.
Hayes, S. C., Pistorello, J., & Levin, M. E. (2012). Acceptance and commitment therapy as a unified model of behavior change. The Counseling Psychologist, 40(7), 976-1002.
Hayes, S. C, Strosahl, K. D., Bunting, K., Twohig, M., & Wilson, K. G. (2012). What is acceptance and commitment therapy? In S. C. Hayes & K. D. Strosahl (Eds.), A practical guide to acceptance and commitment therapy. Behav Ther, 44(2), 180–198.
Heydari, N., Amanollahi, A., Khojastemehr, R., & Emani, M. (2014). The effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) in the treatment of couple’s anxiety. Journal of Practical Consulting, 7, 103- 119 [in Persian].
Izadi, R., & Abedi, M. R. (2013). [Acceptance and commitment based therapy]. Tehran: Jangal Publication [in Persian].
Musavi, S. F., & Rahiminejad, A. (2015). Comparison of interpersonal identities of married men and women according to the status of emotional divorce. Journal of Applied Psychological Research,6 (1), 11- 24 [in Persian].
O'Leary, K. D., Fincham, F., & Turkewitz, H. (1983). Assessment of positive feelings toward spouse. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 51(6), 949.
Sadeghy, M. S. (2017). [Indigenous Islamic model of health and continuity of marriage]. Mashhad: Behnashr [in Persian].
Sadri, E., Smadifard, H. R., Daryadel, S. J., Heydari Rad, H., & Taghipur, B. (2016). The relationship between cognitive avoidance components and emotional divorce with the life expectancy of couples. World Conference on Psychology and Educational Sciences, Law and Social Sciences at the beginning of the third millennium [in Persian].
Sanaei, B. (2018). Family and Marriage Scales. Tehran: Besat Publication [in Persian].
Seif, A. A. (2016). [Introducing first, second and third generation behavioral and cognitive therapies with emphasis on acceptance and commitment dependent therapy]. Tehran: Didar Publications [in Persian].
Slanbekova, G. K., Chung, M. C., Ayupova, G. T., Kabakova, M. P., Kalymbetova, E. K., & Korotkova-Ryckewaert, N. V. (2019). The Relationship between Posttraumatic Stress Disorder, Interpersonal Sensitivity and Specific Distress Symptoms: The Role of Cognitive Emotion Regulation. Psychiatric Quarterly, 90(4), 803-814.
Solgi, Z., & Ataei, V. (2018). The Efficacy of acceptance and commitment therapy (ACT) on type a personality, happiness and loneliness in adolescents living in the correctional and rehabilitation center. Quarterly Social Psychology Research, 7 (28), 41- 54 [in Persian].
Yaraghchi, A., Jomehri, F., Seyrafi, M. R., Kraskian Mujembari, A., & Mohammadi Farsani, Gh. R. (2019). The Effectiveness of acceptance and commitment therapy on weight loss and cognitive emotion regulation in obese individuals. Journal of Health Education and Health Promotion, 7(2), 192- 201 [in Persian].
Zaki, J., & Williams, W. C. (2013). Interpersonal emotion regulation. Emotion, 13(5), 803- 817.
Zarini, S., Khorshidinejad, R. (2016). The Effectiveness of acceptance and commitment therapy (ACT) on reducing marital boredom of couples with family problems referred to Tehran counseling centers. The first national conference on a healthy family model with a focus on divorce prevention at Semnan University.
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 11,564 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 7,025 |
||