سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه شهید بهشتی

سلطانی, میلاد, تقی پور, بهرام, صالحی فر, علیرضا. (1402). شرط داوری در قرارداد حمل هوایی کالا. , 26(101), 305-332. doi: 10.48308/jlr.2022.225261.2075
میلاد سلطانی; بهرام تقی پور; علیرضا صالحی فر. "شرط داوری در قرارداد حمل هوایی کالا". , 26, 101, 1402, 305-332. doi: 10.48308/jlr.2022.225261.2075
سلطانی, میلاد, تقی پور, بهرام, صالحی فر, علیرضا. (1402). 'شرط داوری در قرارداد حمل هوایی کالا', , 26(101), pp. 305-332. doi: 10.48308/jlr.2022.225261.2075
سلطانی, میلاد, تقی پور, بهرام, صالحی فر, علیرضا. شرط داوری در قرارداد حمل هوایی کالا. , 1402; 26(101): 305-332. doi: 10.48308/jlr.2022.225261.2075

شرط داوری در قرارداد حمل هوایی کالا

فصلنامه تحقیقات حقوقی
مقاله 13، دوره 26، شماره 101، 1402، صفحه 305-332    اصل مقاله (371.48 K)
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/jlr.2022.225261.2075
نویسندگان
میلاد سلطانی* ؛ بهرام تقی پور؛ علیرضا صالحی فر
دانشگاه خوارزمی
چکیده
حمل کالا با میزان محدود از طریق هواپیما با صدور راهنامه هوایی محقق می‌شود؛ هرچند در موارد نادر ممکن است، به‌علت حجم زیاد کالا، در قالب اجاره یک هواپیما (قرارداد چارتر) صورت بگیرد. در فرض نخست که مبتنی بر راهنامه است، باتوجه به موقعیت ضعیف طرف دوم قرارداد، چنین قرارداد حمل‌و‌نقلی تحت کنوانسیون ورشو و مونترال و حمایت‌های مبتنی بر آن ساماندهی می‌شود. برخلاف مورد دوم و قرارداد اجاره که نظام کاملا قراردادی حکم‌فرماست و قواعدی همچون کنوانسیون ورشو و مونترال جهت نظارت بر قرارداد وجود ندارد.طبق همین تفاوت، جریان داوری در هریک متفاوت است. چراکه در فرض اول، قانون ماهوی و شکلی حاکم، خواهان داوری و سایر موارد از سوی کنوانسیون تعیین شده است و گویی شکل محدودی از اراده در داوری پذیرفته شده است. در مقابل، داوری تحت چارتر براساس قدرت چانه‌زنی برابر طرفین و آزاد از شروط و محدودیت‌های فرض اول است. بنابراین طرفین قرارداد قانون ماهوی، آیین شکلی داوری و دادگاه پشتیبان را تعیین می‌نمایند. همچنین متصدی حمل‌ونقل هم می‌تواند خواهان داوری در قرارداد چارتر باشد. پرواضح است در این مسیر شباهت‌های وجود دارد. از جمله این تشابهات علاوه بر الزامات قوانین ملی همچون اصل 139 در رابطه با داوری اموال دولتی در ایران، می‌توان به داوری‌پذیری قرارداد حمل کالا چه در راهنامه و چه در چارتر اشاره کرد. باتوجه به تفسیر موسع از مفهوم کالا در کنوانسیون ورشو و مونترال، قلمرو گسترده‌ای از جمله کالای خطرناک و اجساد انسان تحت داوری راهنامه و چارتر قرار می‌گیرد. بر همین اساس قرارداد حمل هر کالایی داوری‌پذیر است.
کلیدواژه‌ها
راهنامه"؛ چارتر"؛ حمل هوایی"؛ شرط داوری"؛ "؛ کالا"
عنوان مقاله [English]
arbitration clause in air cargo carriage contract
نویسندگان [English]
milad soltani؛ Bahram taghipour؛ alireza salehyfar
kharazmi university
چکیده [English]
By issuing an airway bill, air carriage of cargo with small quantities occurs; however, in fairly rare situations, due to the large volume of cargo, it dose in the form of charter contract. When airway bill is used, it is supposed that the one party is in a weak position; therefore, such carriage is monitored under the warsaw and montreal conventions. Unlike the charter, completely contractual. According to this disparity, arbitration is different. So in the first case, the substantive law, the applicable law (determination of the competent court), arbitration and other cases are determined by the convention. It is as if a limited form of autonomy is accepted in arbitration. In contrast, charter based on equal bargaining power, is free from the terms and restrictions. Therefore, the parties themselves determine the substantive law, the form of arbitration, the supporting court. Airlines can start arbitration in the charter contract as well. It is far clear that there are similarities between airway bill and charter. Among these similarities, the requirements of national laws such as article 139 regarding the arbitration of state property in iran is essential. The arbitrability of air cargo carriage of contracts for, whether charter or airway bill is the same. Based on the broad interpretation of the concept of cargo in the warsaw and montreal conventions, a wide territory, including dangerous goods and human corpses encompass. The present article examines these similarities and differences.
کلیدواژه‌ها [English]
Airway bill", charter", air carriage", arbitration", ", cargo"
مراجع
منابع

الف- فارسی

کتاب

  1. شیروی، عبدالحسین، داوری تجاری بین­المللی، تهران: انتشارات سمت، 1393.
مقاله

  1. اشراقی آرانی، مجتبی، در اطراف قرارداد حمل­ونقل کالا، فصلنامه تحقیقات حقوقی، پاییز 98، شماره 87، صص 274- 251.
  2. السان، مصطفی، تعهد ایمنی متصدی حمل­ونقل در قرارداد حمل­ونقل کالاهای خطرناک، پژوهشنامه حمل­ونقل، پاییز 87، شماره 14. صص 223- 207.
  3. فتاحی، مهدی، داوری راجع به اموال عمومی و دولتی در رویه قضایی دادگاه­های جمهوری اسلامی ایران، فصلنامه رأی: مطالعات آرای قضایی، تابستان 94، شماره 11، صص 36- 17.
  4. عابدی، محمدتقی، ارزیابی تأثیر شرایط شکلی اعتبار موافقنامه داوری در صلاحیت داوری بین­المللی (شرط داوری مکتوب، شرط داوری ضمنی و شرط داوری به طریق ارجاع و احاله)، فصلنامه رأی، زمستان 91، شماره 1، صص 125-103.
  5. عبد یزدان، مصطفی، تحلیل رویکرد دادگاه­ها نسبت به داوری دعاوی اموال عمومی و دولتی، پژوهشنامه حقوق خصوصی عدالت، بهار 1397، شماره 9، صص 48- 27.
  6. کریمی، عباس، داوری­پذیری دعاوی مربوط به اموال عمومی و دولتی، فصلنامه پژوهش حقوق، بهار 1391، شماره 36، صص 184-157.
  7. یوسفی، سیده فرزانه، محسنی، سعید، قبولی درفشان، سید محمدمهدی، (1397)، مسئولیت ارسال کننده در حمل­ونقل جاده­ای کالای خطرناک در حقوق ایران و اتحادیه اروپا، مطالعات حقوق تطبیقی، پاییز و زمستان 1397، شماره 18، صص 900- 879.
پایان­نامه

  1. ملکی، سیف­اله. «بررسی ماهیت حقوقی قرارداد حمل­و نقل در حقوق ایران و انگلستان». پایان­نامه کارشناسی ارشد، تهران: دانشگاه تهران؛ 1381.
  2. صفرزاده، نرگس. «دادگاه صلاحیتدار در دعاوی حمل­ونقل هوایی». پایان­نامه کارشناسی ارشد، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی؛ 1390.
ب- خارجی

Books

  1. Gary, b. International Arbitration: Law and Practice., The Netherlands: Kluwer Law International. 2012.
  2. Redfern, A, and Martin Hunter. International Arbitration., 6thEdition. London: Oxford University Press, 2015.
  3. Clarke, M. International Carriage Of Goods By Road., 6thEdition. London: Informa, 2014.
  4. Magdelénat, J. Air Cargo Regulation and Claims., Toronto: Butterworths, 1983.
  5. Miller, G. Liability in International Air Transport The Warsaw Convention in Municipal Courts., The Netherlands: Kluwer, 1977.
  6. Sparka, F. jurisdiction and arbitration clauses in maritime transport documents: a comparative analysis., 1stEdition. London: Springer, 2009.

Articles

  1. Bryan, S. “Welcome to the Jungle: The Application of Foreign Law in Aircraft Accident Litigation.” Journal Of Air Law And Commerce, 83, 2018.
  2. Ramberg, J. “Incoterms 2000 - The Necessary Link Between Contracts Of Sale And Contracts Of Carriage.” Zbornik PFZ, 58, 2008: 35-46.
  3. bekker, p. and ginzburg, D. “Rotterdam Rules And Arbitration.” the dispute resolution journal, 65, 2010.
  4. Hong-Lin, Y. “Written Arbitration Agreements—What Written Arbitration Agreements?.” Civil Justice Quarterly, 32, 2012: 68-93.
  5. Özdel, M. “enforcement of arbitration clauses in bills of lading: where are we now?” Journal of International Arbitration, 33, 2016.
  6. Gregori, M. “Maritime Arbitration Among Past, Present and Future.” In book: New Challenges in Maritime Law: De Lege Lata et De Lege Ferenda, 2015.
  7. Malfliet, J. “Incoterms 2010 and the mode of transport: how to choose the right term.” City University of Seattle Bratislava, 2011.

Thesis

  1. Nielsen, Christian Hegelund. “The Air Carriers Liability for Transportation of Goods According To Article 18 of the Warsaw Convention.” PhD diss, university of lund,1999.
  2. Ibegbulem, dike justin. “recognition and enforceability of foreign arbitration clauses in contracts for international carriage of goods by sea in nigeria.” The degree of master of laws, ll.m University, 2017.
  3. Nguyen, Quang Anh. “Maritime arbitration: a case study of Vietnamese law and practice.” PhD diss, world maritime university dissertations, 2004.
  4. Ibegbulem, dike Justin. “Recognition and Enforceability of Foreign Arbitration Clauses in Bratislava.” Slovakia City University of Seattle Bratislava, 2017.
  5. Patil, A. “Passing of Risk in International Sales Contract Involving Carriage of Goods by Sea.” Dissertation, Bournemouth University, 2017.

verdicts

  1. Soleimany v Soleimany, QB 785, 1999.
  2. Companhia Estadual de Energia Eléctrica (‘CEEE’) v AES, Recurso Especial No. 612.439-RS, Paraná Superior Court of Justice, 14 September 2006.

 

آمار
تعداد مشاهده مقاله: 1,189
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 917