سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه شهید بهشتی

قادریان, مسعود, گلکار, کورش, حکیمیان, پانته آ. (1401). مفهوم یابی زیرساخت‌ سبز در شهرهای حاشیه کویر. , 20(4), 101-124. doi: 10.48308/envs.2022.1150
مسعود قادریان; کورش گلکار; پانته آ حکیمیان. "مفهوم یابی زیرساخت‌ سبز در شهرهای حاشیه کویر". , 20, 4, 1401, 101-124. doi: 10.48308/envs.2022.1150
قادریان, مسعود, گلکار, کورش, حکیمیان, پانته آ. (1401). 'مفهوم یابی زیرساخت‌ سبز در شهرهای حاشیه کویر', , 20(4), pp. 101-124. doi: 10.48308/envs.2022.1150
قادریان, مسعود, گلکار, کورش, حکیمیان, پانته آ. مفهوم یابی زیرساخت‌ سبز در شهرهای حاشیه کویر. , 1401; 20(4): 101-124. doi: 10.48308/envs.2022.1150

مفهوم یابی زیرساخت‌ سبز در شهرهای حاشیه کویر

فصلنامه علوم محیطی
مقاله 6، دوره 20، شماره 4، 1401، صفحه 101-124    اصل مقاله (726.15 K)
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/envs.2022.1150
نویسندگان
مسعود قادریان؛ کورش گلکار؛ پانته آ حکیمیان*
گروه برنامه‌ریزی و طراحی شهری و منطقه‌ای، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
چکیده
سابقه و هدف: پس از کشف، گسترش و بلوغ مفهوم زیرساخت سبز در نهایت محققان آن را شبکه‌ای درهم‌آمیخته از عناصر طبیعی و نیمه‌طبیعی باقابلیت فراهم آوردی عملکردهای مختلف و خدمات اکوسیستمی و شامل مزیت‌های بوم شناختی، اقتصادی و اجتماعی برای انسان و سایر گونه‌های زیستی می‌دانند. در بستر مسئله مدیریت آب و شهرها در ایران و به‌ویژه در حاشیه کویر مرکزی ضروری است زیرساخت سبز به‌عنوان شبکه‌هایی در اکوسیستم حاشیه کویر تعریف عملیاتی گردد و به این سؤال پاسخ داده شود که مفهوم زیرساخت‌های سبز در نواحی خشک و نیمه‌خشک چیست و ویژگی‌های آن‌ها کدامند؟ لذا هدف اصلی این پژوهش شناسایی زیرساخت‌های سبز در شهرهای کویری است. برای نیل به این هدف دو گام پیش‌بینی‌شده است 1- جستجو و تعریف عملیاتی زیرساخت‌های سبز در گفتمان‌های بالغ آب و شهر 2- مصداق یابی زیرساخت سبز در شهرهای حاشیه کویر.
مواد و روش‌ها: این پژوهش در گام نخست در جستجوی تعریف عملیاتی زیرساخت سبز است، لذا تحلیل محتوای کیفی متون مرتبط با دوره گسترش و تثبیت مفهوم زیرساخت سبز در سال‌های 2005 تا 2020 و تدوین چارچوب مفهومی برای تعریف عملیاتی زیرساخت سبز را در دستور کار قرار داد.در بازه زمانی مذکور، منابع تحقیقاتی مختلف در پاسخ به سؤال " زیرساخت سبز چیست؟" بررسی شدند. این منابع شامل مقالات، کتب و گزارش‌ها پیرامون موضوع زیرساخت سبز می‌باشند. در این پژوهش، روش تحلیل محتوا در بستر روش‌های پژوهش کیفی در متون تخصصی حوزه طراحی محیطی با رویکرد استقرایی برای کشف مضامین موجود در تعاریف زیرساخت سبز برگزیده‌شده است. با کاربرد این معانی پنهان زیرساخت سبز آشکار شده و امکان قیاس آن با زیرساخت‌های شهرهای تاریخی حاشیه کویر را فراهم می‌گردد. تحلیل محتوا به صورت عمده در سه مرحله اصلی آمادگی، سازماندهی و گزارش انجام می‌گردد. این مراحل در 6 گام صورت پذیرفته است: 1-مشخص کردن مسئله پژوهش 2-تدوین سؤالات و اهداف 3-تعریف و مشخص کردن متغیرها 4-نمونه‌گیری و انتخاب واحدهای تحلیل و زمینه 5-کدگذاری و مقوله‌بندی 6- تحلیل و استنباط و گزارش.
نتایج و بحث: پس از تحلیل محتوای متون تخصصی متناسب با کرونولوژی مطالعات حوزه زیرساخت‌ سبز در گام اول، کدهای این مفهوم در شکل شناسی، نظام استقرار، عملکرد، زمینه، مزیت، خدمات و هدف استخراج و دسته‌بندی گردید. 1-شکل‌شناسی (ریخت‌شناسی) زیرساخت سبز متأثر از ماهیت سیستمی شبکه شهری است که شامل اجزای طبیعی و مصنوع به‌صورت لکه، کریدور و ماتریس بوده تا در نهایت ارتباط آب و زمین را برقرار نماید 2- استقرار زیرساخت‌های سبز از مقیاس کلان تا خرد، درون و بیرون شهرها و روستاها، دارای پراکنش وسیع جغرافیایی است.3-زیرساخت‌های سبز چند عملکردی هستند. 4- زیرساخت سبز در زمینه طبیعی (جاندار و بی‌جان)، مصنوع و انسان گسترش می‌یابد. 5-زیرساخت‌های سبز با ایجاد مزیت‌های اقتصادی، اجتماعی، طبیعی و کالبدی ارزش‌آفرینی می‌کنند. 6-زیرساخت‌های سبز ارائه‌دهنده خدمات اکوسیستمی هستند. 7-زیرساخت‌های سبز در غایت امر به مدیریت پایدار منابع منجر خواهند شد. شبکه زیرساخت‌های سبز در شهرهای حاشیه کویر ایران نیز به مشابه یک سیستم چند عملکردیِ ارزش‌آفرین برای ارائه خدمات اکو سیستمی باهدف مدیریت پایدار منابع وجود دارند. به بیان عملیاتی‌تر مجموعه قنوات، باغات و مسیل‌ها تا فضاهای شهری و معماری همه تشکیل‌دهنده شبکه‌ای چند عملکردی از اجزای طبیعی هم چون باغات و اجزای مصنوع هم چون قنوات به‌صورت خطوط، نقطه و پهنه مانند شبکه سبز فصلی منعطف مابین بالادست و پایین‌دست آبادی‌ها برای برقراری ارتباط دوسویه زمین و آب در اقلیم گرم و خشک هستند که از مقیاس خرد (داربست درخت مو در یک‌خانه تاریخی) تا کلان (ذخایر برف خانه‌ای دائم) درون و بیرون شهرهای کوچک و بزرگ و روستاهای مستقر در حاشیه کویر قرار دارد.
نتیجه‌گیری: زیرساخت سبز نه‌تنها به عنوان لقبی برای اندام‌های شهری که عضو یک شبکه بوم‌شناختی طبیعی و انسان‌ساخت هستند تلقی می‌گردد، بلکه به یک رویکرد علمی و شیوه‌ای از طراحی و برنامه‌ریزی محیطی نیز اطلاق می‌گردد که در آن بهترین نوع ارتباط آب و فرم شهر را برای پشتیبانی از هر دو فرآیند طبیعی و مصنوع در مدیریت منابع آبی در شهرهای تاریخی حاشیه کویر نیز وجود دارد. در شهرهای حاشیه کویر در اقلیم گرم و خشک نیز زیرساخت سبز به عنوان سیستم چند عملکردیِ ارزش‌آفرین برای ارائه خدمات اکوسیستمی باهدف مدیریت پایدار منابع وجود دارند. این شبکه شامل طیف وسیعی از قنوات، باغات، مسیل‌ها، فضاهای شهری و معماری مصنوع و طبیعی مبتنی بر آب هستند.
کلیدواژه‌ها
زیرساخت سبز؛ شهرهای حاشیه کویر مرکزی ایران؛ دشت یزد اردکان؛ مفهوم یابی؛ تعریف عملیاتی
عنوان مقاله [English]
Conceptualizing green infrastructure in cities located in the margin of Kavir
نویسندگان [English]
Masoud Ghaderian؛ Koroush Golkar؛ Pantea Hakimian
Department of Urban and Regional Design and Planning, Faculty of Architecture and Urbanism, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran.
چکیده [English]
Introduction: Following the discovery, development, and maturation of green infrastructures, researchers have defined them as an integrated network of natural and semi-natural elements, providing a wide range of features and ecosystem services including ecological, economic, and social benefits for humans and other species. Today, green infrastructures are considered a part of novel water management paradigms in urban form and water studies. Regarding the management of water in cities in Iran, particularly those located on the fringe of Dasht-e Kavir, it is necessary to outline the operational definition of green infrastructures as networks in the ecosystem on the fringe of Dasht-e Kavir. Moreover, it is important to explain green infrastructures in arid and semi-arid regions, detailing the features. Accordingly, this study aimed to identify green infrastructures in Iranian desert cities. To achieve this goal, two main steps were specified: 1. Operational investigation and definition of green infrastructures in the mature urban and water discourses and 2. Proving green infrastructures applicable in desert-fringe cities through cases.
Material and methods: As the first step was determining the operational definition of green infrastructures, the content of literature related to the development and establishment of the concept of green infrastructures published between 2005 and 2020 was qualitatively analyzed. Consequently, a conceptual framework was developed for the operational definition of green infrastructures. In this study, content analysis used in qualitative studies was selected for examining the literature on environmental design with an inductive approach in order to identify the existing themes in the definition of green infrastructures. This method was selected to systematically analyze, summarize, categorize, and induce the literature including the definition of green infrastructures in order to shed light on the hidden meanings and pave the way for comparison with the infrastructures of historical cities located on the fringe of Dasht-e Kavir. In this study, the stages were in six steps: 1. Stating the problem, 2. Developing questions and aims, 3. Defining and determining variables, 4. Sampling and selecting analysis and background units, 5. Coding and categorizing, and 6. Analyzing, inducing, and reporting.
Results and discussion: The results of the qualitative content analysis yielded seven categories as follows: 1. The morphology of green infrastructures is influenced by the systemic nature of urban networks which consist of natural and artificial elements in the form of patches, corridors, and matrices to ultimately connect water and ground. 2. The establishment of macro or microgreen infrastructures, both inside and outside the cities and villages, have an extensive geographic dispersion. 3. Green infrastructures are multi-functional. 4. Green infrastructures develop in natural (animate or inanimate), artificial, and human backgrounds. 5. Green infrastructures create values through economic, social, and physical benefits. 6. Green infrastructures provide ecosystem services. 7. Green infrastructures will ultimately lead to sustainable management of resources.
The green infrastructure network is available in the cities located on the fringe of Dasht-e Kavir in Iran as a multi-functional value-creating system for providing ecosystem services and with the aim of sustainable management of resources. In operational terms, from the qanats, gardens, and floodways to urban and architectural spaces all form a multi-functional network of natural components such as gardens and artificial components such as qanats in linear form (corridors), spots, and arena such as the flexible seasonal green network between upstream and downstream hamlets for the two-way connection of water and ground in hot and arid climate.
Conclusion: Green infrastructure not only refers to urban organs which are a part of a natural and human-made ecological network but also applies to a scientific approach and method of environmental design and planning in which the best type of connection between water and urban form is available for supporting both natural and artificial processes in the management of water resources in the historical cities located on the fringe of the Dasht-e Kavir in Iran. Even in such hot and arid regions, green infrastructures are available as a multi-functional value-creating system for providing ecosystem services with the aim of sustainable management of resources. This network includes a wide range of natural and human-made water-based elements such as qanats, gardens, floodways, and urban spaces and architecture.
کلیدواژه‌ها [English]
Green infrastructure, Desert-fringe cities of Iran, Dasht-e Yazd Ardakan, Conceptualization, Operational definition
مراجع

 

  • Ahern, J., 1995, Greenways as a planning strategy, Landscape and Urban Planning 33 (1-3), pp. 131–155. DOI: 10.1016/0169-2046(95)02039-V.
  • Ahern, J., (Ed.), 2007, Green infrastructure for cities. The spatial dimension. In. Cities of the Future: Towards Integrated Sustainable Water and Landscape Management. IWA Publishing: Citeseer.
  • Ahern, J., 2011, From fail-safe to safe-to-fail. Sustainability and resilience in the new urban world, Landscape and Urban Planning, 100 (4), pp. 341–343. DOI: 10.1016/j.landurbplan.2011.02.021.
  • Ahern, J; Cilliers, Sarel; Niemelä, Jari., 2014, The concept of ecosystem services in adaptive urban planning and design. A framework for supporting innovation, Landscape and Urban Planning 125, pp. 254–259.
  • Arsiya, A., Mehrabani golzar, M., 2018, A model for urban development based on natural infrastructure Case Study: Ditchs (Mãdi) of Isfahan and its value added. The Monthly Scientific Journal of Bagh-e Nazar, 15(62), 25-36. doi: 10.22034/bagh.2018.66283
  • Amati, M. & Taylor, L., 2010, From Green Belts to Green Infrastructure, Planning Practice & Research 25 (2), pp. 143–155. DOI: 10.1080/02697451003740122.
  • APS Group Scotland, 2011, Green Infrastructure: Design and Placemaking: Scottish Government.
  • Ashley, R.; Lundy, L.; Ward, S.; Shaffer, P.; Walker, L.; Morgan, C. et al., 2013, Water-sensitive urban design. Opportunities for the UK, Proceedings of the Institution of Civil Engineers - Municipal Engineer 166 (2), pp. 65–76. DOI: 10.1680/muen.12.00046.
  • Bartesaghi-Koc, C; Osmond, P; Peters, A., 2016, A Green Infrastructure Typology Matrix to Support Urban Microclimate Studies, Procedia Engineering 169, pp. 183–190. DOI: 10.1016/j.proeng.2016.10.022.
  • Bartesaghi-Koc, C; Osmond, P; Peters, A., 2017, Towards a comprehensive green infrastructure typology: a systematic review of approaches, methods and typologies, Urban ecosystems 20 (1), pp. 15–35. DOI: 10.1007/s11252-016-0578-5.
  • Bartesaghi-Koc, C; Osmond, P; Peters, A., 2019, Mapping and classifying green infrastructure typologies for climate-related studies based on remote sensing data, Urban Forestry & Urban Greening 37, pp. 154–167. DOI: 10.1016/j.ufug.2018.11.008.
  • Benedict, M.; McMahon, ET., 2002, Green infrastructure. Smart conservation for the 21st century. In Renewable resources journal 20 (3), pp. 12–17.
  • Benedict, M. & McMahon, ET., 2006, Green infrastructure. Linking landscapes and communities / Mark A. Bendict, Edward T. McMahon. Washington, D.C., London: Island Press. Available online at http://www.loc.gov/catdir/enhancements/fy0631/2005031588-d.html.
  • Bennett, E & Hassan, R M., 2003, Ecosystems and human well-being. A framework for assessment / contributing authors, Elena Bennett … [et al.] ; authors, Rashid Hassan … [et al.]. Washington, DC: Island Press.
  • Bonine, M., 1979, The morphogenesis of Iranian cities, Annals of the Association of American Geographers 69 (2), pp. 208–224. DOI: 10.1111/j.1467-8306.1979.tb01252.x.
  • Bonine, M., 1980, Yazd and its hinterland. A central place system of dominance in the Central Iranian Plateau. Zugl.: Austin, Univ. of Texas, Diss., 1975. Marburg: Selbstverl. d. Geogr. Inst. d. Univ (Marburger geographische Schriften, 83).
  • Chatzimentor, A.; Apostolopoulou, E.; Mazaris, A D., 2020, A review of green infrastructure research in Europe: Challenges and opportunities, Landscape and Urban Planning 198, p. 103775. DOI: 10.1016/j.landurbplan.2020.103775.
  • Chelimsky, E., 1996, Content analysis: A methodology for structuring and analyzing written material: US General Accounting Office.
  • Clarkson, M., 2013, Epsom & Ewell Green Infrastructure Study. Epsom & Ewell Borough Council.
  • Colding, J., 2011, The role of ecosystem services in contemporary urban planning, in Urban Ecology: Patterns, Processes, and Applications, Jari Niemelä (editor in chief) et al., pp. 228–237.
  • Corbin, J. & Strauss, A., 1990, Grounded theory research: Procedures, canons, and evaluative criteria, Qualitative sociology 13 (1), pp. 3–21.
  • Czechowski, D., 2015, Revising green infrastructure. Concepts between nature and design / edited by Daniel Czechowski, Thomas Hauck, and Georg Hausladen. 1st. Boca Raton: CRC Press.
  • Davies, C.; MacFarlane, R.; McGloin, C.; Roe, M., 2006, Green infrastructure planning guide, Project: Final Report.
  • Delavar, A., 2001, Theoretical and practical research in the humanities and social sciences. Tehran: growth.
  • Douglas, I., 2015, Ecosystems and Human Well-Being. In : Reference Module in Earth Systems and Environmental Sciences: Elsevier.
  • Environmental Protection Agency (EPA), 2014, The Economic Benefits of Green Infrastructure. A Case Study of Lancaster, PA.
  • Esfanjari, E, 2016, A Conservation Management Plan for A Historic City, Research Institute of Culture Heritage, and Tourism (In Persian with English abstract).
  • Esmaeilzadeh seilabi, A., 2017, Eco-revelatory urban design. enhancing the perceptual experience of Tehran's river valleys, Darakeh river valley. Doctoral Thesis. Shahid Beheshti University, Tehran (In Persian with English abstract).
  • European Commission, 2016, Supporting the implementation of green infrastructure, Luxembourg: Publications Office the European Union.
  • European Environment Agency (EEA), 2011, Green infrastructure and territorial cohesion: The concept of green infrastructure and its integration into policies using monitoring systems, Technical report, 18, Luxembourg: Publications Office the European Union.
  • Fabos, J. G., 1995, Introduction and overview: the greenway movement, uses and potentials of greenways, Landscape and Urban Planning 33 (1-3), pp. 1–13. DOI: 10.1016/0169-2046(95)02035-R.
  • Fábos, J. G., 2004, Greenway planning in the United States: its origins and recent case studies, Landscape and Urban Planning 68 (2-3), pp. 321–342. DOI: 10.1016/j.landurbplan.2003.07.003.
  • Forman, R.T., 2002, The missing catalyst: Design and planning with ecology roots, Ecology and design: Frameworks for learning, pp. 85–109.
  • Forman, R.T., & Godron, M., 1986, Landscape ecology. New York, Chichester: Wiley.
  • Ghaderian, M., 2016, National Registration of Bagshahr-e-Mehriz, General Administration of Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism of Yazd Province (In Persian with English abstract).
  • Ghaderian, M, 2017, Delimitation of valuable areas and the boundaries of Shahdieh city, Shahdieh Municipality (In Persian with English abstract).
  • Ghobadian, A., 1982, central Iranian plataeu natural Resources of Yazd province in relation to desert problems.
  • M; Khatibi.M; Davoudpour.Z., & Khastou.M, 2022, Investigating Urban Management Measures in Green Infrastructure Regeneration Planning (Case Study: Lahijan). Journal of Geographical Engineering of Territory, 6 (11), p. 9 (In Persian with English abstract).
  • Goulding, Christina (2002): Grounded theory. A practical guide for management, business and market researchers / Christina Goulding. London: SAGE.
  • P. & Lak., A., 2017, Green Infrastructure: Finding a Common Language in Urban Design and Landscape Architecture Education, Soffeh, 27 (78), pp. 45–60 (In Persian with English abstract).
  • Hobbs, R., 1997, Future landscapes and the future of landscape ecology, Landscape and Urban Planning 37 (1-2), pp. 1–9.
  • Holsti, Ole R., 1969, Content analysis for the social sciences and humanities, MA: Addison-Wesley (content analysis).
  • Horwood, K., 2011, Green infrastructure: reconciling urban green space and regional economic development: lessons learnt from experience in England's north-west region, Local Environment, 16 (10), pp. 963–975. DOI: 10.1080/13549839.2011.607157.
  • Hsieh, H; Shannon, S., 2005, Three approaches to qualitative content analysis, Qualitative health research, 15 (9), pp. 1277–1288. DOI: 10.1177/1049732305276687.
  • Kim, H. & Tran, T., 2018, An Evaluation of Local Comprehensive Plans Toward Sustainable Green Infrastructure in US, Sustainability, 10 (11), p. 4143. DOI: 10.3390/su10114143.
  • Lambton, K. S., 1991, Landlord and peasant in Persia. A study of land tenure and land revenue administration / by Anne K. S. Lambton. London: Tauris.
  • Little, E., 1995, Greenways for America: Creating the North American Landscape, Baltimore: JHU Press.
  • Llausàs, A. & Roe, M., 2012, Green Infrastructure Planning: Cross-National Analysis between the Northeast of England (UK) and Catalonia (Spain), European Planning Studies, 20 (4), pp. 641–663. DOI: 10.1080/09654313.2012.665032.
  • Lune, H. & Berg, B L., 2017, Qualitative research methods for the social sciences. Ninth edition, Global edition. Harlow: Pearson.
  • Maroufy, Y. & Yusefzadeh, M., 2009, Content analysis in human sciences: Hamadan: Sepehr Danesh (In Persian with English abstract).
  • Masnavi M.R; Salehi. E.; Baghbani., 2015, Environmental Rehabilitation of Urban Distressed areas for improving the Quality of open and green spaces through integrating Brownfields into the green infrastructure systems in the framework of sustainable. Journal of Environmental Studies. 41 (2), pp. 483–498 (In Persian with English abstract).
  • May, E., 2010, Green Infrastructure: An Evidence Base for Birmingham. Technical report, Birmingham City Council.
  • Mazza L., Bennett G., De Nocker L., Gantioler S., Losarcos L., Margerison C., Kaphengst T., McConville A., Rayment M., ten Brink P., Tucker G., van Diggelen R. 2011. Green Infrastructure Implementation and Efficiency. Final report for the European Commission, DG Environment on Contract ENV.B.2/SER/2010/0059. Institute for European Environmental Policy, Brussels and London.H; Samadi.M; Herischian.M, 2020, Investigating the Proportionality of Urban Green Infrastructure with Spatial Justice Approach Using Landscape Metrics and Fuzzy Network (ANP Fuzzy)(Case Study: Tabriz Metropolitan Area), Geographical Urban Planning Research, 8 (2), pp. 299–325 (In Persian with English abstract).
  • Mell, Ian C., 2017, Green infrastructure: reflections on past, present and future praxis, Landscape Research, 42 (2), pp. 135–145. DOI: 10.1080/01426397.2016.1250875.
  • Mell, I.C., 2010, Green infrastructure: concepts, perceptions and its use in spatial planning (Doctoral dissertation, Newcastle University).
  • Momeni Rad, A; Aliabadi.; Fardanesh. H.; Mozayani. N., 2014, Qualitative content analysis in research tradition: nature, stages and validity of the results, Educational Measurement, 4 (14), p. 187.
  • Monteiro, R; Ferreira, José C.; Antunes, P., 2020, Green Infrastructure Planning Principles: An Integrated Literature Review, Land, 9 (12), p. 525. DOI: 10.3390/land9120525.
  • Natural England, 2008, Housing Growth and Green Infrastructure. Available at: http://publications.naturalengland.org.uk/file/103002.
  • Natural England, 2009, Green Infrastructure Guidance. Available at: http://publications.naturalengland.org.uk/file/94026.
  • Naumann, S; Davis, M.; Kaphengst, T; Pieterse, Mav; Rayment, M., 2011, Design, implementation and cost elements of Green Infrastructure projects, Final report, European Commission, Brussels,
  • M. & Bemanian. M.R., 2020, Analysis of the Effect of Urban Green Infrastructure on Promotion of Environmental Sustainability Components, Journal of Architectural Thought, 3 (6), pp. 175–189 (In Persian with English abstract).
  • Olofsdotter, B; Björnberg, K; Chang, H; Kain, J; Linn, E; Scurrell, B., 2013, Competing for Urban Land: Synthesis Report for Urban Nexus. Urban Nexus.
  • Pakzad, P. & Osmond, P, 2016, Developing a Sustainability Indicator Set for Measuring Green Infrastructure Performance, Procedia - Social and Behavioral Sciences, 216, pp. 68–79. DOI: 10.1016/j.sbspro.2015.12.009.
  • Parker, J. & Simpson, G.D., 2018, Public Green Infrastructure Contributes to City Livability: A Systematic Quantitative Review, Land, 7 (4), p. 161. DOI: 10.3390/land7040161.
  • Parker, J; Zingoni de Baro, M., 2019, Green Infrastructure in the Urban Environment: A Systematic Quantitative Review, Sustainability, 11 (11), p. 3182. DOI: 10.3390/su11113182.
  • Petty, N.J., Thomson, O.P. and Stew, G., 2012. Ready for a paradigm shift? Part 2: Introducing qualitative research methodologies and methods. Manual therapy, 17(5), pp.378-384. DOI: 10.1016/j.math.2012.03.004.
  • C. & Sabri. A., 2011, Sustainable Stream Corridors Towards a Vision of Green Infrastructure Case Study: Tehran's Evin-Darakeh Stream Corridor, Environmental Sciences, 8 (2), p. 127 (In Persian with English abstract).
  • I; Mikaeili Tabrizi. A; Bahremand. A; Salmanmahiny. A., 2022, Multi-criteria prioritizing of Green Infrastructure Practices and their combinations to Control Runoff in Tehran Metropolitan. Journal of Environmental Studies, 48 (1), pp. 79–100 (In Persian with English abstract).
  • Schröpfer, T; Menz, S (Eds.), 2019, Dense and Green Building Typologies: Springer.
  • A.; Shabani. N.; Helmi Oskuie. P., 2006, Conservation of Stream Corridors as an Urban Infrastructure Case Study: Evin-Darakeh Stream Corridor. Environmental Sciences, 3 (4), pp. 1–6 (In Persian with English abstract).
  • Thomas, K. & Littlewood, S., 2010, From Green Belts to Green Infrastructure? The Evolution of a New Concept in the Emerging Soft Governance of Spatial Strategies. Planning Practice & Research, 25 (2), pp. 203–222. DOI: 10.1080/02697451003740213.
  • UNESCO, n.d. Kavir, Available online at: https://fa.irunesco.org/%DA%A9%D9%88%DB%8C%D8%B1/
  • Venkataramanan, V; Packman, A. I.; Peters, Daniel R.; Lopez, Denise; McCuskey, David J.; McDonald, Robert I. et al., 2019, A systematic review of the human health and social well-being outcomes of green infrastructure for stormwater and flood management. Journal of environmental management, 246, pp. 868–880. DOI: 10.1016/j.jenvman.2019.05.028.
  • West, N.E.N., 2010, Green Infrastructure Prospectus: A Prospectus for Green Infrastructure–Underpinning the Sustainable Development of Northwest England.
  • Williams, K., 2014, Urban form and infrastructure. A morphological review, London: Foresight, Government Office for Science.
  • Ying, J., Zhang, X., Zhang, Y. and Bilan, S., 2021. Green infrastructure: Systematic literature review. Economic Research-Ekonomska Istraživanja, pp.1-22. DOI: 10.1080/1331677X.2021.1893202.
  • Young, R; Zanders, J; Lieberknecht, K; Fassman-Beck, E., 2014, A comprehensive typology for mainstreaming urban green infrastructure. Journal of Hydrology, 519, pp. 2571–2583. DOI: 10.1016/j.jhydrol.2014.05.048.

 

 

آمار
تعداد مشاهده مقاله: 14,084
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 6,851