تأثیر هشت هفته مکملیاری ویتامین Dو فعالیت ورزشی هوازی بر مقادیر پروتئین سیرتوئین-1 و نشانگرهای فشار اکسایشی بافت میوکارد موشهای صحرایی نر میانسال | ||
| نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی | ||
| دوره 16، شماره 1 - شماره پیاپی 33، 1402، صفحه 12-22 اصل مقاله (481.8 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.52547/joeppa.16.1.12 | ||
| نویسندگان | ||
| ساناز حبیبوند1؛ رضا نوری* 2؛ عباسعلی گائینی3 | ||
| 1گروه علوم ورشی، پردیس بین الملل کیش، دانشگاه تهران، کیش ایران | ||
| 2گروه علوم ورزشی، پردیس بینالمللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران | ||
| 3گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: فعالیت ورزشی و مکملیاری ویتامین D نقش مهمی در سلامت قلبی- عروقی دارند. با این حال، آثار ترکیب این دو راهبرد و نقش مولکولی آنها در سازگاریهای قلبی کمتر شناخته شده است. ازاینرو تحقیق حاضر با هدف تعیین تأثیر مکملیاری ویتامین D و تمرین هوازی بر نشانگرهای فشار اکسایشی و پروتئین سیرتوئین 1 (SIRT-1) در بافت میوکارد موشهای صحرایی نر میانسال انجام گرفت. مواد و روشها: 32 سر موش صحرایی نر با دامنة سنی 12–14 ماه و با دامنة وزنی 350–400 گرم پس از طی دو هفته آشناسازی و انجام آزمون حداکثر سرعت هوازی و اندازهگیری وزن آنها، بهطور تصادفی به چهار گروه کنترل (Con)، تمرین هوازی (AT)، ویتامین D (Vit-D) و تمرین هوازی + ویتامین D (AT+Vit_D) تقسیم شدند. برنامة اصلی تمرین شامل هشت هفته تمرین فزاینده و پنج جلسه در هفته بود. گروه Vit_D و AT+Vit-D 500 واحد ویتامین D همراه با 3/0 میلیلیتر روغن زیتون به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن بهصورت یک روز در میان دریافت کردند. همچنین از روغن زیتون بهعنوان دارونما استفاده شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسة مداخله بافت قلب حیوانات خارج شد. میزان فعالیت سوپراکسید دسموتاز (SOD)، گلوتاتیون پراکسیداز (GPx) و نیز غلظت مالون دیآلدهید (MDA)، هیدروژن پراکسید (H2O2) و پروتئین SIRT-1 اندازهگیری شد. تجزیهوتحلیل دادهها از طریق آزمون آنوا یکراهه در سطح 05/0 P< انجام گرفت. نتایج: یافتهها نشان داد مقادیر SIRT-1 بهطور معناداری در گروه AT بیشتر از گروه Con بود (05/0P<). همچنین مقادیر MDA در گروه AT نسبت به گروه Con کمتر بود (05/0P<). بین دیگر گروههای مورد بررسی تفاوت معناداری در مقادیر MDA و SIRT-1 مشاهده نشد (05/0P>). افزونبر این تفاوت معناداری در مقادیر GPx، SOD و H2O2 بین گروههای مورد بررسی مشاهده نشد (05/0P>). نتیجهگیری: در کل، یافتههای تحقیق حاضر نشان داد تمرین منظم هوازی برای کاهش آسیبهای اکسایشی بافت قلب در دورة میانسالی ممکن است سودمند باشد. همچنین تمرین هوازی در میانسالی به افزایش پروتئین SIRT-1 منجر میشود. با توجه به نقش مهم SIRT-1 در پیشگیری از بیماریهای قلبی و تقویت دستگاه دفاع ضداکسایشی، بهنظر میرسد تمرین هوازی راهبردی مؤثر برای کاهش بیماریهای قلبی- عروقی مرتبط با افزایش سن باشد. همچنین یافتههای پژوهش حاضر نشان داد مکملیاری ویتامین D در کنار تمرین هوازی آثار همافزایی در بهبود نشانگرهای فشار اکسایشی یا SIRT-1 ایجاد نمیکند. با این حال با توجه به حجم کم مطالعات در این مورد و نیز برخی محدودیتهای پژوهش حاضر پیشنهاد میشود تحقیقات بیشتری در این باره انجام گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین هوازی؛ سیرتوئین_1؛ فشار اکسایشی؛ میوکارد؛ ویتامین D.D | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,580 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,070 |
||
| تعداد نشریات | 41 |
| تعداد شمارهها | 1,613 |
| تعداد مقالات | 14,162 |
| تعداد مشاهده مقاله | 97,898,079 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 62,645,745 |