تأثیر هشت هفته مکملدهی اسپیرولینا و تمرین مقاومتی و تناوبی هوازی بر بیان ژن CXCL1 در بافت عضلة اسکلتی و آنزیمهای کبدی در موشهای صحرایی نر | ||
| نشریه فیزیولوژی ورزش و فعالیت بدنی | ||
| دوره 16، شماره 1 - شماره پیاپی 33، 1402، صفحه 23-34 اصل مقاله (498.79 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.52547/joeppa.16.1.23 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد جواد جلالی1؛ رزیتا فتحی* 1؛ خدیجه نصیری1؛ ابوالفضل اکبری2 | ||
| 1گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران | ||
| 2گروه فیزیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: کمتحرکی و در مقابل آن تمرین جزء عوامل مرتبط با شاخصهای آسیب کبدی بهشمار میروند. با وجود این هنوز نقش بسیاری از تمرینهای ورزشی بهویژه تمرینات تناوبی و مقاومتی و مصرف برخی مکملهای غذایی از جمله اسپیرولینا بر عوامل ایمنی و التهابی کاملاٌ شناخته نشده است؛ بنابراین هدف از این پژوهش تعیین اثر هشت هفته مکملدهی اسپیرولینا و تمرین مقاومتی و تناوبی هوازی بر فعالیت بافت کبد و بیان ژن CXCL1 در بافت عضلة موشهای صحرایی نر بود. مواد و روشها: در این پژوهش نیمهتجربی، 60 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با سن پنج هفته و میانگین وزن 6/24 ± 4/246 گرم بهطور تصادفی به شش گروه تمرین تناوبی + مکمل اسپیرولینا، تمرین مقاومتی+ مکمل اسپیرولینا، کنترل+ مکمل اسپیرولینا، تمرین تناوبی+ سالین، تمرین مقاومتی+ سالین، کنترل+ سالین تقسیم شدند. بر این اساس، مقدار مکمل اسپیرولینا در گروههای مصرفی مکمل اسپیرولینا 500 میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن بود. گروه تمرین تناوبی به مدت هشت هفته و هر هفته پنج جلسه تمرین کردند. همچنین گروه تمرین مقاومتی با بار فزاینده سه جلسه در هفته فعالیت را اجرا کردند. 48 ساعت پس از آخرین جلسة تمرین، حیوانات در گروههای مورد آزمایش با ترکیب کتامین زایلازین بیهوش شدند و نمونة خون از ورید تحتانی گرفته شد و بهسرعت بافت عضلة چهارسررانی نمونهبرداری شد. میزان بیان ژن CXCL1در عضلة چهارسررانی و آنزیمهای کبدی بهعنوان شاخص عملکرد کبد در سرم اندازهگیری شد. تجزیهوتحلیل دادههای آماری با استفاده از تحلیل واریانس یکسویه انجام گرفت (05/0P£). نتایج: یافتهها نشان داد که پس از هشت هفته تمرین تناوبی و مقاومتی با بار فزاینده، در عضلة چهارسر رانی میزان بیان ژن CXCL1 گروه کنترل بیشتر بود، ولی تفاوت معناداری مشاهده نشد. همچنین، میزان آنزیمهای کبدی بهطور معناداری نسبت به گروه کنترل بیشتر بود. همچنین نتایج نشان داد که مصرف اسپیرولینا بههمراه تمرینات هوازی تناوبی و مقاومتی میتواند شاخصهای عملکرد کبدی را در مقایسه با گروه کنترل بهطور معناداری تغییر دهد. با این همه بیان ژن CXCL1 در گروههای مصرفکنندة اسپیرولینا و تمرینات هوازی و مقاومتی در بخشی با گروه کنترل تغییر معناداری نشان نداد. نتیجهگیری: یافتههای پژوهش حاضر نشان داد که مصرف اسپیرولینا و انجام تمرینات هوازی تناوبی و مقاومتی میتواند شاخصهای عملکردی کبد و بیان ژن CXCL1 در بافت عضلة چهارسررانی را تا حدی تعدیل کند. این نتایج نشان میدهد که مصرف اسپیرولینا میتواند در بروز پاسخهای سازگاری مرتبط با آسیبهای متابولیکی درگیر باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آنزیمهای کبدی بیان ژن CXCL1؛ تمرینات مقاومتی؛ تمرینات تناوبی؛ مکملدهی اسپیرولینا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,246 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,121 |
||
| تعداد نشریات | 41 |
| تعداد شمارهها | 1,613 |
| تعداد مقالات | 14,162 |
| تعداد مشاهده مقاله | 97,898,079 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 62,645,745 |