بررسی تکنیک های چند صدایی در رمان «رحیل» از جهاد الرجبی | ||
| پژوهشنامهٔ نقد ادب عربی | ||
| مقاله 1، دوره 15، شماره 1 - شماره پیاپی 28، دی 1403، صفحه 1-15 اصل مقاله (904.33 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.29252/jalc.2023.229922.1206 | ||
| نویسندگان | ||
| پرستو قیاسوند* 1؛ عزت ملاابراهیمی2 | ||
| 1دانشگاه تهران | ||
| 2استاد دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| چندصدایی، یکی از اصیلترین نظریاتی است که نظریه پرداز روسی، میخائیل باختین مطرح کرده و زمینه ساز پژوهشهای جدیدی در مورد پیچیدگیهای نثر رمان شده است. باختین،در ژانر رمان،ظرفیتی برای میدان دادن به صداهای متنافر میبیند که به اعتقاد او در سایر انواع ادبی یافت نمیشود. در رمان چندآوا، به دلیل عدالت موجود در فضای آن، صدای شخصیتهای مختلف به گوش مخاطب میرسد که اجازه دارند علاوه بر اظهار نظر، حتی با نظر نویسنده نیز مخالف باشند؛ همچنین بین متن رمان چندصدا و متون دیگر ارتباط و گفت وگو برقرار میشود و صدای آنها نیز به گوش می رسد. به تدریج مفهوم گفتگومداری در گسترة نقـد و نظریههای مطالعات ادبی پویاتر و گستردهتر شـد، بـه گونـهای که آراء و ملاحظـات متکثـر و متنوعی به بار آورد. از جمله رمانهایی که ظرفیت چندصدایی در آن مشهود است، رمان «رحیل» اثر خانم جهاد الرجبی، نویسنده معاصر و فلسطینی تباری است که با اینکه نگاهی اسلامگرا به مساله مقاومت فلسطین دارد، اما دیدگاه خود را به شخصیتهای داستان تحمیل نمیکند و آنها به دلیل دموکراسی موجود در رمان به بیان ایدئولوژی و دیدگاههای خود درباره مسائل گوناگون از جمله مقاومت و تسلیم میپردازند. رمان رحیل به دلیل گفتگومداری و ابراز آزادانه جهانبینی شخصیتهای داستانی و با بهرهمندی از مؤلفههای چندصدایی مطابق نظریه میخائیل باختین، مثل گفتوگو، بینامتنیت و کارناوال میتواند جزء رمانهای چندصدا قرار بگیرد؛ لذا نگارنده در این پژوهش بر آنست که به بررسی تکنیک چندصدایی در رمان رحیل یکی از برجسته ترین آثار جهاد الرجبی است از منظر نقد ادبی بپردازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| "ادب مقاومت"؛ "میخائیل باختین"؛ "چندصدایی"؛ "جهاد الرجبی"؛ "رمان رحیل" | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Multi-voice dissonant techniques in Raheel's novel by Jihad al-Rajabi | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Parastoo Ghiasvand1؛ Ezzat Molla Ebrahimi2 | ||
| 1University of Tehran | ||
| 2professor of Tehran University | ||
| چکیده [English] | ||
| polyphonic is one of the most original theories proposed by Russian theorist Mikhail Bakhtin and has paved the way for new research on the complexities of novel prose. Bakhtin, in the novel genre, sees a capacity to field voices that he believes cannot be found in other literary types. In a multi-voice novel, because of the justice in its space, the voice of different characters are heard by the audience and are even allowed to disagree with the author's desire and opinion, as well as a connection and dialogue between the text of the novel and other texts, and their voices are heard. Gradually, the concept of dialogue has become more dynamic and widespread in the range of theories of literary studies, in a way that has created diverse and diverse considerations and considerations. Among the novels in which polyphonic capacity is evident is the novel "Raheel" by Ms. Jihad al-Rajabi, a contemporary, Islamist and Palestinian writer who, although he has an Islamist view of the Palestinian resistance, does not impose his view on the characters of the story, because of the democracy in the novel Raheel's novel can be part of multi-voiced novels because of its dialogue and free expression of ideology and thinking of fictional characters and with the benefit of polyphony components according to Mikhail Bakhtin's theory, such as dialogue, interfaith so the author in this study is to investigate the polyphony technique in Raheel's novel, which is one of the most prominent works of Jihad al-Rajabi. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Politeness of resistance, Mikhail Bakhtin, Polyphonic, Jihad al-Rajabi, Raheel's novel | ||
| مراجع | ||
|
قرآن کریم (۱۳۹۵)، ترجمه حسین انصاریان، چاپ اول، قم: نشر احسان.
احمدی، بابک (۱۳۸۹)، ساختار و تأویل متن، چاپ دوازدهم، تهران، نشر مرکز
التلاوی، محمد نجیب (۲۰۰۰)، وجهة النظر فی روایات الأصوات، الطبعة ؟، دمشق: اتحـاد الکتـاب العرب.
الرجبی، جهاد (۲۰۰۳)، رحیل، الطبعة الأولی، أردن: جهینة للنشر و التوزیع.
السکافی، نجلاء(۲۰۲۲)، جهاد الرجبی، صوت یاسمین شام و رصاص فلسطین، https://bnfsj.net/p/889.
باختین، میخاییل (۱۳۹۷)، پرسشهای بوطیقای داستایفسکی، ترجمه سعید صلحجو، چاپ دوم، تهران: نیلوفر.
بینیاز، فتح الله (۱۳۹۴)، درآمدی بر داستان نویسی و روایت شناسی، چاپ ششم، تهران: نشر افراز.
تودوروف، تزوتان (۱۳۹۶)، منطق گفت وگویی میخائیل باختین، ترجمه داریـوش کریمـی، چاپ چهارم، تهران: مرکز.
حاجیزاده، مهین، سمیه حیدری(۱۳۹۸)، بررسی رمان «میرامار» نجیب محفوظ بر اساس نظریه چندصدایی باختین، دوفصلنامه جستارهای ادب عربی، 1، 116-95.
حسینی رضایی، حمیده (1394)، بررسی تطبیقی چندصدایی در نثر «احمد محمود» و «جبران خلیل جبران»، به راهنمایی داوود اسپرهم، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی.
شمیسا، سیروس (۱۳۸۸)، نقد ادبی، چاپ سوم، تهران: فردوسی.
محمدی، ماهروزه (۱۳۸۹)، بررسی چندصدایی در آثار مولانا بر اساس آراء میخائیل باختین، به راهنمایی مسعود روحانی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران.
مکاریک، ایرناریما (۱۳۸۵)، دانشنامه نظریههای ادبی معاصر، ترجمه مهران مهاجر و محمد نبوی، چاپ دوم، تهران: آگاه.
میرصادقی، جمال (۱۳۸۴)، عناصر داستان، چاپ دهم، تهران: سخن.
نامورمطلق، بهمن (۱۳۸۷)، باختین و گفتگومندی و چندصدایی مطالعه پیشاباختینی، پژوهشنامۀ علوم انسانی، 414-397.
نجم، محمد یوسف، بی تا، فن القصة، الطبعة السابعة، بیروت: دارالثقافة.
نظری، علیرضا، ساناز کندری (۱۴۰۰)، کارکرد گفتگو در اشعار مقاومت محمود درویش بر مبنای نظریه گفتگومندی باختین (مورد پژوهشی شعر «جندیّ یحلم بالزنابق البیضاء) ، مجله ادب عربی، 13، 127-145.
نوبخت، محسن (۱۳۹۱)، چندصدایی و چندشخصیتی در رمان پسامدرن ایران با نگاهی به رمان اسفار کاتبان از ابوتراب خسروی، دوفصلنامه زبانشناخت، 3، 120-85 .
و.زیما، پیر، 1392، روشهای تجربی و دیالکتیکی در جامعهشناسی ادبیات (درآمدی بر جامعه شناسی ادبیات)، ترجمه محمدجعفر پوینده، چاپ سوم، تهران: نقش جهان مهر. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 725 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 298 |
||