سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه شهید بهشتی

طالبی آرانی, روح اله, وفایی فرد, فرهاد. (1401). سیر تحول مفهوم «اجتماع امن» در روابط بین‌الملل. , 14(2), 63-82. doi: 10.29252/piaj.2023.229958.1327
روح اله طالبی آرانی; فرهاد وفایی فرد. "سیر تحول مفهوم «اجتماع امن» در روابط بین‌الملل". , 14, 2, 1401, 63-82. doi: 10.29252/piaj.2023.229958.1327
طالبی آرانی, روح اله, وفایی فرد, فرهاد. (1401). 'سیر تحول مفهوم «اجتماع امن» در روابط بین‌الملل', , 14(2), pp. 63-82. doi: 10.29252/piaj.2023.229958.1327
طالبی آرانی, روح اله, وفایی فرد, فرهاد. سیر تحول مفهوم «اجتماع امن» در روابط بین‌الملل. , 1401; 14(2): 63-82. doi: 10.29252/piaj.2023.229958.1327

سیر تحول مفهوم «اجتماع امن» در روابط بین‌الملل

رهیافت‌های سیاسی و بین ‌المللی
دوره 14، شماره 2 - شماره پیاپی 72، اسفند 1401، صفحه 63-82    اصل مقاله (409.55 K)
نوع مقاله: علمی - پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.29252/piaj.2023.229958.1327
نویسندگان
روح اله طالبی آرانی* 1؛ فرهاد وفایی فرد2
1استادیار و عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه شهید بهشتی
2دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی دانشگاه تهران
چکیده
علم اجتماعی به طور عام و روابط بین‌الملل به طور خاص، از بدو پیدایش خود همواره موجودیت‌های ‌جمعیِ انسانی را آماج توجه قرار داده‌اند. برای اشاره به این موجودیت‌های ‌جمعی از مفاهیم گونا‌گونی بهره گرفته شده است. یکی از این مفاهیم، اجتماع امن است که کارل دویچ و همکارانش برای نخستین بار در سال 1957 میلادی مطرح کردند. از دهه 1950 میلادی تا کنون، این مفهوم دستمایه نظری بسیاری از دانش‌پژوهان برای تبیین تحولات بین‌المللی بوده، اما به مرور زمان دست‌خوش بازصورت‌بندی شده است. این نوشتار می‌کوشد با بهره‌گیری از بررسی متون نظری که طی بیش از شش دهه اخیر درباره اجتماع امن به رشته تحریر درآمده‌اند، جایگاه این مفهوم در ادبیات روابط بین‌الملل را با نگاهی انتقادی ارزیابی کند. پرسش این است که اجتماع امن از آغاز درانداخته شدن تاکنون چه سیر تحولی را پیموده است؟ یافته‌های پژوهش حاضر حاکی از آن است که مفهوم اجتماع امن در گذر از دو نسل متفاوت دانش‌پژوهی، اگرچه سیر تکاملی داشته، اما برخی نارسایی‌ها در هر دو نسل قابل مشاهده است. با این حال به نظر می‌رسد اجتماع امن ظرفیت کم‌نظیری را برای بسط مفهومی و نظری به صورت اقامه یک «نظریه بین‌المللی اجتماع امن» دارد.
کلیدواژه‌ها
دوگانه جامعه و اجتماع؛ اجتماع امن؛ نظریه بین‌المللی
عنوان مقاله [English]
The Evolution of the Idea of Security Community in Innternational Relations
نویسندگان [English]
Ruhollah Talebi Arani1؛ Farhaad vafaeifard2
1Assistant professor and faculty member of the Department of Political Science and International Relations of Shahid Beheshti University
2Phd Student In International Relations Shahid Beheshti University
چکیده [English]
Since its inception, social science in general and international relations in particular have always focused on collective human entities. In the meantime, various concepts have been used to refer to these collective entities; One of which is security community, coined by Deutsch and his colleagues proposed for the first time in 1957. From the 1950s, this concept has been a theoretical basis for many scholars to explain international developments, but over time it has been reformulated; This article tries to evaluate the position of this concept in the literature of international relations with a critical view by using the content analysis of the theoretical texts that have been written about the security community in the last six decades. The question is, what is the evolution of the security community since its inception? The findings of the current research indicate that the security community, having passed through two different generations of theorizing the concept of security community, has a rare capacity for conceptual and theoretical development in the form of an "international theory on security community".
کلیدواژه‌ها [English]
dichotomy of society and community, security community, international theory
مراجع
منابع

  • پو، سورپونگ (1394)، «ایجاد اجتماع امن برای حکمرانی جهانی بهتر»، در: حکمرانی جهانی و نظام ملل متحد، فالکر ریتبرگر، ترجمه فاطمه سلیمانی پورلک، تهران: نشر مخاطب. صص 172-117.
  • دان، اسمیت و کورکی، تیم، استیو و ملیجا (1396)، نظریه‌های روابط بین‌الملل. ترجمه عبدالمجید سیفی و شهرزاد مفتوح. تهران: نشر میزان.
  • دهقانی فیروزآبادی، سیدجلال (1392)، نظریه‌های همگرایی منطقه‌ای و رژیم‌های بین‌المللی. تهران: نشر مخاطب.
  • سودرباوم، فردریک (1396)، بازاندیشی منطقه‌گرایی. ترجمه بهاره سازمند و همکاران. تهران: مخاطب.
  • شفیعی، نوذر و محمودی، زهرا (1389)، «سازمان همکاری شانگهای؛ جامعه امن نوظهور»، مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز، شماره 72، صص 134-101.
  • شیهان، مایکل (1388)، امنیت بین‌الملل. ترجمه سیدجلال دهقانی فیروزآبادی، تهران: انتشارات پژوهشکده مطالعات راهبردی.
  • عبداله‌خانی، علی (1389)، نظریه‌های امنیت. تهران: ابرار معاصر.
  • مشیرزاده، حمیرا (1384)، تحول در نظریه‌های روابط بین‌الملل. چاپ چهارم (1388)، تهران: انتشارات سمت.
  • نقیب‌زاده، احمد (1393)، درآمدی بر جامعه‌شناسی سیاسی. تهران: انتشارات سمت.
  • ویلیامز، مایکل (1389)، فرهنگ و امنیت. ترجمه روح‌اله طالبی آرانی و مرتضی نورمحمدی. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
    • Acharya, Amitav (2001), Constructing a Security Community in Southeast Asia: ASEAN and the Problem of Regional Order. London: Routledge.
    • Adler, Emanuel (1992), “Europe’s New Security Order: A Pluralistic Security Community,” in Beverly Crawford (ed.) The Future of European Security, Berkeley. CA: Center for German and European Studies.
    • Adler and Greve, Emanuel and Patricia (2009), “When security community meets balance of power: overlapping regional mechanisms of security governance”. Review of International Studies, Vol. 35, pp 59-84.
    • Adler, Emanuel and Barnett, Michael (eds). (1998), Security Communities. Cambridge: Cambridge University Press.
    • Bellamy, Alex J. (2004), Security communities and their neighbours: Regional fortresses or global integrators?. New York: Palgrave Macmillan.
    • Cahnmann, Werner (1995), Weber and Tonnies: Comparative Sociology in Historical Perspective. New Brunswick, NJ: Transaction Publishers.
    • Chau, Andrew (2008), “Security Community and Southeast Asia: Australia, the U.S., and ASEAN's Counter-Terror Strategy”, Asian Survey, Vol. 48, No. 4, pp. 626-649.
    • Dakhlallah, Farah (2012), “The League of Arab States and Regional Security: Towards an Arab Security Community?”, British Journal of Middle Eastern Studies, Vol. 39, No. 3, pp 392-411.
    • Deutsch, Karl, Sidney A. Burrell, Robert A. Kann, Maurice Lee, Martin Lichterman, Raymond E. Lindgren, Francis L. Loewenheim, Richard W. V. Wagenen. (1957), Political Community and the North American Area. Princeton NJ: Princeton University Press.
    • Deutsch, Karl (1961), Security communities. In James N. Rosenau (ed.). International politics and foreign policy. (pp. 98–105). New York: Free Press.
    • Dilek, Oğuz (2014), “Constructing Security and Community in the Middle East: A Security Community Approach to the Structure and Agents of the Arab Spring”, International Relations, Vol. 11, No. 42, pp. 51-74.
    • Donald J.Puchala (1984), “The Integration Theorists and the Study of International Relations”, in Charles W.Kegley and Eugene M.Wittkopf (eds). The Global Agenda: Issues and Perspectives. New York: Random House.
    • Frisby, David (1992), Simmel and Since: Essays on Georg Simmel 's Social Theory. London: Routledge.
    • Haas Ernest (1970), “The Study of Regional Integration: Reflections on the Joy and Anguish of Pretheorizing”, International Organization , Vol. 24, No.4, pp.607-646.
    • Harris, Jose (2001), Tonnies: Community and Civil Society. Translated by Margaret Hollis. Cambridge: Cambridge University Press.
    • Khoo, Nicholas (2015), “The ASEAN Security Community: A Misplaced Consensus”, Asian Security and International Affairs, Vol. 2, No. 2, pp. 180-199.
    • Morgenthau, H. J. (1985), Politics Among Nations, New York: Alfred Knopf.
    • Puchala DJ (1981), “Integration theory and the study of international relations”. In: Merritt RL and Russett BM (eds) From National Development to Global Community: Essays in Honor of Karl W. Deutsch. London: George Allen & Unwin, pp. 145–165.
    • Tusicisny, Andrej (2007), “Security Communities and Their Values: Taking Masses Seriously”, International Politcal Science Review, Vol. 28, No. 4, pp. 425-449.
    • Ulusoy, Hasan (2003), “Revisiting Security Communities After The Cold War: The Constructivist Perspective”, Journal of International Affairs, Vol. 8, Issue 3, pp. 1-22.
    • Väyrynen R (2000), “Stable peace through security communities: steps towards theory-building”. In: Kacowicz A, Bar-Siman-Tov Y, Elgström O and Jerneck M (eds) Stable Peace Among Nations. Lanham, MD: Rowman and Littlefield, pp.108-129.
    • Waters, Tony (2014), “Gemeinschaft and Gesellschaft Societies”, Encyclopedia of Sociology, 2nd ed.
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 5,191
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,798