ذوالقدر, محمد جواد, شهبازی نیا, مرتضی, پارساپور, محمد باقر. (1402). تحلیل اعتبار شروط الحاقی به عقد در حقوق ایران و فقه امامیه. , 1(3), 107-137. doi: 10.48308/eclr.2024.233847.1041
محمد جواد ذوالقدر; مرتضی شهبازی نیا; محمد باقر پارساپور. "تحلیل اعتبار شروط الحاقی به عقد در حقوق ایران و فقه امامیه". , 1, 3, 1402, 107-137. doi: 10.48308/eclr.2024.233847.1041
ذوالقدر, محمد جواد, شهبازی نیا, مرتضی, پارساپور, محمد باقر. (1402). 'تحلیل اعتبار شروط الحاقی به عقد در حقوق ایران و فقه امامیه', , 1(3), pp. 107-137. doi: 10.48308/eclr.2024.233847.1041
ذوالقدر, محمد جواد, شهبازی نیا, مرتضی, پارساپور, محمد باقر. تحلیل اعتبار شروط الحاقی به عقد در حقوق ایران و فقه امامیه. , 1402; 1(3): 107-137. doi: 10.48308/eclr.2024.233847.1041
تحلیل اعتبار شروط الحاقی به عقد در حقوق ایران و فقه امامیه
بحث درباره امکان و امتناع الحاق شرط جدید به عقد، مورد توجه فقها اعم از قدمای از ایشان و متأخرین بوده و همچنین توجه حقوقدانان ایرانی را نیز به خود جلب نموده است ولی کماکان اختلاف در میان نظرات، باقی است. به نظر میرسد این اختلاف ریشه در اختلاف نگاه صاحبنظران به تعریف شرط و ایضا در دید ایشان به کیفیت انشاء اعتباریات است. از این رو لازم به نظر میرسید که پس از گردآوری آراء مهم، طبقهبندی نوینی از این عناوین عرضه شود تا فهم عوارض مسئله سهلتر و پرداخت به مسئله پژوهش، سادهتر گردد. بدین مناسبت این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی منابع گردآمده از مطالعه کتابخانهای آثار صاحبنظران پرداخته و پس از تشریح نظرات موافقان و مخالفان الحاق شرط به عقد و دستهبندی اقوال صاحبنظران از هر دو گروه، همچنین تنقیح ملاک متخذ مؤلفین درباره ضابطه ارتباط شرط و عقد، نتیجه میگیرد که شرط از آن رو که الزام و التزامی است که به نحو جعلی و قراردادی به عقدی مرتبط شده، میتواند بر عقدی که سابقا موجود بوده است، لاحق شود و در نتیجهی این الحاق، لازمالوفا محسوب گردد. همچنین از آن رو که شرط ماهیتی اعتباری است، دخل و تصرف در ماهیات اعتباری در اختیار خالقان آن ماهیت خواهدبود. بنابراین همان ارادهای که خالق ماهیت حقوقی اصلی (عقد) بوده میتواند درباره لواحق به آن ماهیت (شروط الحاقی)، تصمیم بگیرد و قبض و بسط محتوای عقد را اراده کند.
The Analysis of Validity of Supplementary Conditions (addendum) to the Contract, in Iranian Law and Imāmiyya Fiqh
نویسندگان [English]
Mohammad Javad Zolghadr1؛ Morteza Shahbazinia2؛ Mohammad Bagher parsapour2
1Ph.D. student of private law - Tarbiat Modares University
2Department of Private Law, Faculty of Law, Tarbiat Modares University
چکیده [English]
The issue of possibility of adding a supplementary condition to the contract has been considered by jurists from the ancients to the later ones, as well as Iranian lawyers. However, disagreement exists. It seems that this is rooted in the differences between experts' opinions regarding the condition and the quality of this credential creation. Therefore, it is necessary to collect important ideas to introduce a new classification of these topics to reach a better understanding of the issue. Accordingly, this Article, using a descriptive-analytical method, examines the sources collected from studying the opinions of the supporters and opponents of adding a condition to the contract then categorizes the opinions of the experts from both groups and also expresses the criteria adopted by the authors about the connection between condition and contract. So, it is concluded that since the condition is an obligation linked to a contract, it can be added to a previously existing contract and as a result of this addition, it is considered binding. Also, since the condition is a credential nature, any interference in this creature is in the authority of the parties. Thus, those concluding the main contract are entitled to decide about supplementary conditions and contract scope.
کلیدواژهها [English]
Supplementary Conditions, Conditions, Amendment to a contract, Relation between condition and contract, Nature of conditions
مراجع
فهرست منابع
الف) منابع فارسی
کتاب
امامی، میر سید حسن، حقوق مدنی، ج1، چ40، تهران: انتشارات اسلامیه، 1401.
بهایی، محمد بن حسین، جامع عباسی (رساله عملیه شیخ بهایی با حواشی هشت فقیه عالی مقام)، چ1، قم: دفتر انتشارات اسلامی، 1386.
بیگدلی، سعید، تعدیل قرارداد، چ5، تهران: نشر میزان.
طباطبایی کربلایی، سید علی، ریاض المسائل (طبعه القدیمه)، ج 2، قم: موسسه آل البیت علیهم السلام لاحیا التراث، 1404 ه.ق.
عاملی، بها الدین (الشهید الاول)، موسوعه الشهید الأوّل الجزء الهادی عشر (الدروس الشرعیه فی فقه الإمامیه للشیخ بهاء الدین العاملی رحمه الله)، ج11، قم: مرکز العلوم والثقافه الإسلامیّه، 1430 ه.ق.
عاملی، بها الدین (الشهید الاول)، موسوعه الشهید الأوّل الجزء الخامس عشر (القواعد والفوائد، وحاشیه القواعد للشیخ بهاء الدین العاملی رحمه الله)، ج15، قم: مرکز العلوم والثقافه الإسلامیّه، 1430 ه.ق.
یوسف أبو حمیده، عبد الحافظ، علی عبد الله أبو یحیی، «تعدیل الالتزام فی عقد البیع دراسه مقارنه بین الفقه الاسلامی والقانون المدنی الاردنی»، دراسات (علوم الشریعه والقانون)، شماره 3، 2016 م.
ج) منابع انگلیسی
Article
Herdianto, Suhadi Rizki and Zudan Arief Fakrulloh (2022), “Addendum to Contracts Legal Perspective Agreements in Indonesia” Proceedings of the 2nd International Conference on Law, Social Science, Economics, and Education, ICLSSEE 2022, 16 April 2022, pp. 1-5.
Judicial opinions
58. :Rebecca COCHRAN, et al.v.Eileen W. NORKUNAS.No. 43, Sept. Term, 2006.Court of Appeals of Maryland.March 20, 2007.
Steven C. MYERS, et al. Douglas KAYHOE, et al. No. 35, September Term, 2005. Court of Appeals of Maryland. February 9, 2006.