ارزیابی کمی سایتهای زمینمیراث، رویکردی نو در برنامهریزی توسعه برای مقصد گردشگری طبیعتمحور (مطالعه موردی: شهرستان بوشهر) | ||
| پژوهشهای دانش زمین | ||
| مقاله 1، دوره 15، شماره 4 - شماره پیاپی 60، 1403، صفحه 1-21 اصل مقاله (1.78 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/esrj.2024.235775.1224 | ||
| نویسنده | ||
| خه بات درفشی* | ||
| گروه میراث طبیعی، پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه بر اساس کنوانسیون میراث جهانی، میراث طبیعی (NH) شامل ویژگیهای طبیعی است که اشکال زمین و لندفرمها، سازندها و ویژگیهای زمینشناختی و فیزیوگرافیکی، مکانهای طبیعی یا مناطق طبیعی مشخص شده با ارزش جهانی برجسته را از نقطه نظر علم، حفاظت یا زیبایی طبیعی در نظر میگیرد. بررسی عناصر طبیعت و پهنهبندی آنها به لحاظ زیباییهای میراث طبیعی و میراث زمینشناختی میتواند بهرهوری بهینه از طبیعت و خدمات اکوسیستم را میسر سازد که پژوهش حاضر با این رویکرد، به دنبال استفاده پایدار از میراث طبیعی استان بوشهر، جنوب شرق ایران، برای اهداف گردشگری و تفریحی در سطح منطقهای و ملی و همچنین فراملی است. استان بوشهر مزیتهای نسبی فراوانی از قبیل فرهنگ غنی، مواهب طبیعی و جاذبههای منحصر به فرد گردشگری و میراث فرهنگی دارد؛ استفاده از مزایای این همه منابع اکوسیستمی در برنامههای توسعه اقتصادی استان میتواند در افزایش شاخصههای رشد بسیار مؤثر و در کاهش نرخ بیکاری نقش زیادی داشته باشد. آماده کردن زیرساختهای متناسب با این فضای گردشگری و تقویت صنعت گردشگری از مهمترین نیازهای استان در این زمینه است. مواد و روشها روش پژوهش این مطالعه توصیفی - تحلیلی (کمی) و میدانی میباشد که با استفاده از دادههای مکانی مرتبط با مسأله تحقیق در پی بررسی پتانسیلهای میراث طبیعی استان بوشهر است. هدف اصلی پژوهش حاضر ارزیابی کمی سایتهای زمینمیراث سواحل جنوبی کشور، رویکردی نو در برنامهریزی توسعه برای مقصد گردشگری طبیعتمحور در استان بوشهر است. برای ارزیابی کمی سایتهای دارای ارزش میراث طبیعی استان از چهار روش کوبالیکوا، فاسولاس، کامنسکو و گام استفاده شده است. استفاده از این روشها به این دلیل صورت گرفته است که در روش کوبالیکوا بیشتر بر ویژگیهای علمی تأکید میشود و در روش کامنسکو با بهرهگیری از چند روش، ژئوسایتها مورد ارزیابی قرار میگیرد و بیشتر بر شاخصهای مدیریتی، زیبایی، علمی و ... تأکید دارد. روش فاسولاس نیز بیشتر به جنبههای حفاظتی تأکید دارد؛ در واقع از روش فاسولاس جهت تکمیل روش کامنسکو و برای اینکه ژئوسایتها از نظر تمامی معیارها مورد ارزیابی قرار گیرند، استفاده شده است. روش گام نیز عموماً بر مبنای ارزشهای گردشگری و انسانی بنا شده است. نتایج و بحث برای هدف این مطالعه، 63 زمینسایت/ میراث طبیعی و یا میراث جغرافیایی قبلاً توصیف شده در استان بوشهر با استفاده از روششناسی GAM/M-GAM، Kubalíková، Fassoulas و Comanescu مورد ارزیابی قرار گرفتند. هدف انجام این مرحله از پژوهش حاضر، مقایسه وضعیت فعلی و پتانسیل ژئوتوریسمی آنها و شناسایی مناسبترین مکانها برای توسعه اولیه ژئوتوریسم استان بر اساس روش ترکیبی با استفاده از شناسایی، فهرستبندی و ارزیابی ژئوسایتها/ زمینمیراثها بوده است. بیشترین مقادیر از همه معیارها در روشهای چهارگانه مورد استفاده برای تالاب و منطقه حفاظت شده حله، جنگل حرای عسلویه و چشمه آبگرم میراحمد به دست آمده است. منطقه حفاظت شده و تالاب حله یکی از مهمترین مقاصد طبیعتگردی و پرندهنگری بوشهر به شمار میآید (ارزشهای گردشگری). پس از تشکیل این تالاب، گیاهان بسیاری روئیدهاند که به زیبایی و ارزشمند بودن این منطقه میافزایند و بسیاری از پرندگان مهاجر زمستان خود را در این تالاب میگذرانند (ارزشهای اکولوژیکی، حفاظتی و زیباییشناختی). این منطقه علاوه بر تأمین زیستگاهی امن برای پناه پرندگان مهاجر و حیات وحش، نقش مهمی در تعدیل آب و هوا، تثبیت خاک و تولید علوفه دارد. همچنین مکان مناسبی برای علاقهمندان به طبیعت و مطالعات علمی است (ارزشهای علمی/ آموزشی و ذاتی). نتیجهگیری پژوهش حاضر، در بخش اول، با استفاده از چهار روش مورد اشاره، سایتهای میراث طبیعی و ژئومورفوسایتهای استان بوشهر را ارزیابی کرد. ترکیب مدلهای مذکور میتواند نتایج دقیقتر و عینیتری از ارزیابی معیارها و ارزشهای زیرمعیار محوطههای میراث طبیعی بوشهر به دست دهد. علاوه بر این، تصویر واضحتر و واقعیتر به دست میآید که میتواند برای برنامهریزی و بهبود فعالیتهای بازدیدکنندگان در سایر ژئوسایتهای کشور مفید باشد. با شناسایی ژئوسایتها و محوطههای میراث طبیعی منطقه، هر یک از آنها با استفاده از روشهای پیش گفته، مورد ارزیابی قرار گرفتند. بر اساس رتبهبندی سایتهای میراث طبیعی مبتنی بر ارزیابی هر سایت، سایتهای برتر میراث طبیعی برای فعالیتهای آموزشی و گردشگری، جنگل حرای عسلویه، پارک ملی نایبند، چشمه آبگرم میراحمد، آبشار فاریاب، گنبد نمکی جاشک، منطقه حفاظت شده مُند و منطقه گردشگری خاییز هستند. این سایتها بیشترین ظرفیت را برای توسعه گردشگری مبتنی بر زمینسایت/ میراث طبیعی دارا هستند. علاوه بر این، نتایج روشهای ارزیابی میراث طبیعی، میراث جغرافیایی، ژئوسایتها و ژئومورفوسایتهای مناطق کمتر شناخته شده، میتواند بهعنوان منبعی برای فعالیتهای ژئوتوریستی باشد که از توسعه اقتصادی حمایت و به جوامع محلی کمک میکند. مطالعه حاضر از استان بوشهر نشان میدهد که سایتها جذاب و مناسب برای توسعه ژئوتوریسم هستند. این میتواند بهدلیل ارزش آموزشی و زیباییشناختی سایت و وجود زیرساخت های گردشگری (شامل حملونقل، مسیرهای مشخص شده و سایر خدمات گردشگری) باشد. با این حال، ارتقای سایتهای استان برای فعالیتهای ژئوتوریسم محلی و حتی منطقهای و بینالمللی مستلزم بهبود شرایط محیطی، کاهش خطرات اکولوژیکی و فراهم کردن زیرساختهای گردشگری است. بیشک منطقه بوشهر در ایران دارای ژئوسایتهای قابل توجه فراوانی است که پتانسیل بالایی برای توسعه ژئوتوریسم دارند. همانطور که قبلاً ذکر شد، منابع طبیعی مورد نیاز برای توسعه ژئوتوریسم در حال حاضر وجود دارد و چیزی که برای توسعه بیشتر وجود ندارد، عمدتاً به عامل انسانی بهویژه مدیریت ژئوسایت مربوط میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| میراث طبیعی؛ زمینمیراث؛ ارزیابی کمی؛ استان بوشهر | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Quantitative assessment of geoheritage sites, new insight in ecotourism destination development planning (Case study: Bushehr Township) | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Khabat Derafshi | ||
| Department of Natural Heritage, Research Institute of Cultural Heritage and Tourism, Tehran, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| Introduction According to the World Heritage Convention, natural heritage (NH) includes natural features that consider the landforms, geological and physiographic formations and features, natural sites or designated natural areas of outstanding universal value from the point of view of science, conservation or aesthic. Examining the elements of nature and their zoning in terms of natural heritage beauty and geological heritage can enable optimal productivity of nature and ecosystem services, and the present research with this approach, seeks sustainable use of the natural heritage of Bushehr Province, southeast of Iran. It is for the purposes of tourism and recreation at the regional and national level as well as transnationally. Bushehr Province has many relative advantages such as rich culture, natural gifts and unique tourist attractions and cultural heritage; using the benefits of all these ecosystem resources in the economic development programs of the province can play a big role in increasing growth indicators and reducing the unemployment rate. Preparing the appropriate infrastructure for this tourism space and strengthening the tourism industry is one of the most important needs of the province in this field. Materials and Methods The research method is descriptive-analytical (quantitative) and field study to investigate the natural heritage potential of Bushehr Province using spatial data related to the research problem. The main goal of the current research is to quantitatively evaluate the land heritage sites of the southern coasts of the country, a new approach in development planning for the nature-based tourism destination in Bushehr Province. For the quantitative assessment of the natural heritage sites of the province, four methods of M-GAM, Fassoulas, Comanescu and Kubalíková have been used. These methods have been used because the Kubalikova method emphasizes more on scientific features and the Comanescu method uses several methods to evaluate geosites and emphasizes management, beauty, scientific, etc. Fassoulas method also emphasizes more on protection aspects; In fact, the Fassoulas method has been used to complete the Comanescu method and to evaluate geosites in terms of all criteria. Jam method is generally based on tourism and human values. Results and Discussion For the purpose of this study, 63 sites/ natural heritage or geographical heritage previously described in Bushehr Province were evaluated using GAM/M-GAM, Kubalíková, Fassoulas and Comanescu methodology. The purpose of this stage of the current research was to compare the current situation and their geotourism potential and identify the most suitable sites for the initial development of geotourism in the province based on a combined method using the identification, listing and evaluation of geosites/land heritage. The highest values of all the criteria were obtained in the four methods used for the wetland and protected area of Helle, Asalouye mangrove forest and Mira Ahmad hot spring. The protected area of Helle Wetland is one of the most important destinations for nature tourism and bird watching in Bushehr (tourism values). After the formation of this wetland, many plants have grown (ecological, conservation and aesthetic values). It is also a suitable place for those interested in nature and scientific studies (scientific/educational and intrinsic values). Conclusion The present research, in the first part, evaluated the natural heritage sites and geomorphosites of Bushehr province using the four mentioned methods. The combination of the mentioned models can give more accurate and objective results of evaluating the criteria and sub-criteria values of Bushehr's natural heritage sites. In addition, a clearer and more realistic image is obtained, which can be useful for planning and improving visitor activities in other geosites in the country. By identifying geosites and natural heritage sites in the region, each of them was evaluated using the aforementioned methods. Based on the ranking of natural heritage sites based on the evaluation of each site, the top natural heritage sites for educational and tourism activities are Asaluyeh Mangrove Forest, Nayband National Park, Mirahamd Hot Spring, Faryab Waterfall, Jashak Salt Dome, Mond Protected Area and Khayiz Tourism Area. . These sites have the most potential for the development of tourism based on land/natural heritage. Furthermore, the results of the evaluation methods of natural heritage, geoheritage, geosites and geomorphosites of less known areas can be a source for geotourism activities that support economic development and help local communities. The present study from Bushehr province shows that the sites are attractive and suitable for the development of geotourism. This can be due to the educational and aesthetic value of the site and the existence of tourism infrastructure (including transportation, marked routes and other tourism services). However, promoting the province's sites for local and even regional and international geotourism activities requires improving environmental conditions, reducing ecological risks, and providing tourism infrastructure. Undoubtedly, Bushehr region in Iran has many remarkable geosites that have a high potential for the development of geotourism. As mentioned earlier, the natural resources required for the development of geotourism already exist and what is lacking for further development is mainly related to the human factor, especially geosite management. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Natural heritage, Geoheritage, Quantitative assessment, Bushehr Province | ||
| مراجع | ||
|
Balzan, M.V. and Debono, I., 2018. Assessing urban recreation ecosystem services through the use of geocache visitation and preference data: a case-study from an urbanized island environment. One Ecosystem, v. 3, e24490. Birch, J. et al, 2014. What benefits do community forests provide, and to whom? A rapid assessment of ecosystem services from a Himalayan Forest Nepal. Ecosystem Services, v. 8, p. 118‑127. Brandolini, P. et al, 1994. Recherché ambientali per l’individuazione e la valutazione dei Beni geomorfologici – metodi ed esempi. II Quaternario, v. 7(1), p. 365-372. Comanescu, L., Nedelea, A. and Dobre, R., 2011. Evaluation of geomorpho-sites in Vistea Valley (Fagaras Mountains-Carpathians, Romania). International Journal of the Physical Sciences, v. 6, p. 1161-1168. Comanescu, L., Nedelea, A. and Dobre, R., 2012. The evaluation of geomorphosites from Ponoare protected area. Forum geografic. Studii și cercetări de geografie și protecția mediului, v. XI(1), p. 54-61. Comanescu, L., Nedelea, A. and Stanoiu, G., 2017. Geomorphosites and geotourism in Bucharest City center (Romania). Quaestiones Geographicae, v. 36(3), p. 51-61. Coratza, P. and Giusti, C., 2005. Methodological proposal for the assessment of the scientific quality of geomorphosites. IL Quaternario, Italian Journal of Quaternary Science, v. 18(1), p. 305-313. Darfashi, K., 2023. Quantitative evaluation of natural heritage sites of southern coasts of the country, a new approach in development planning for nature-based tourism destination. Research project report (unpublished). Natural Heritage Department, Cultural Heritage and Tourism Research Institute, 185 p (In Persian). Darfashi, K. and Seyed Hamzeh, M., 2021. Natural heritage potential zoning in Sistan and Baluchistan Province based on Geographical Information System (GIS) and FAHP model. Research project report (unpublished). Natural Heritage Department, Cultural Heritage and Tourism Research Institute, 193 p (In Persian). Derafshi, K. and Seyyed Hamzeh, M., 2022. Synthesis of quantitative geosite assessment models and its application on Sistan and Baluchestan Province natural heritages, potential geotourism destination of Iran. Geoheritage, v. 14(124), p. 1-28 (In Persian). Drumm, A. and Moore, A., 2005. Ecotourism development – A manual for conservation planners and managers: Volume I – an introduction to ecotourism planning. Arlington, VI: The Nature Conservancy. Esna Ashari, A. and Saed Mucheshi, A., 2019. Geoheritage: definition, classification, qualitative and quantitative assessment, its relation with the tourism, Examples from Iran. New Findings in Applied Geology, v. 13(26), p. 141-155 (In Persian). Fassoulas, C., Mouriki, D., Dimitriou-Nikolakis, P. and Iliopouslos, G., 2012. Quantitative assessment of geotopes as an effective tool for geoheritage management. Geoheritage, v. 4(3), p. 177-193. Fotouhi, S., Taghizadeh, Z. and Rahimi, D., 2012. Evaluation of geomorpho-tourism capabilities of landforms based on Pralong method, Case study; Bisetoon Tourism Sample Area. Applied Researches in Geographical Sciences, v. 12(26), p. 23-46 (In Persian). Garnache, C., Srivastava, L., Sánchez, J., and Lupi, F., 2018. Recreation ecosystem services from chaparral dominated landscapes: A baseline assessment from national forests in southern California. Springer Series on Environmental Management, p. 271‑294. Gordon, J.E., Bailey, J. and Larwood, J., 2022. Conserving nature's stage provides a foundation for safeguarding both geodiversity and biodiversity in protected and conserved areas. Parks Stewardship Forum, v. 38(1), p. 46-56. Gordon, J.E., Crofts, R., Gray, M. and Tormey, D., 2021. Including geoconservation in the management of protected and conserved areas matters for all of nature and people. International Journal of Geoheritage and Parks, v. 9(3), p. 323-334. Harrison, R. and O'Donnel, D., 2010. Natural heritage. In: West S (Ed.) Understanding heritage in practice. 1st edition, Manchester University Press, Manchester, 328 p. Hose, T.A., 2012. 3G’s for modern geotourism. Geoheritage, v. 4(1-2), p. 7-24. Ihtimanski, I., Nedkov, S. and Semerdzhieva, L., 2020. Mapping the natural heritage as a source of recreation services at national scale in Bulgaria. One Ecosystem, v. 5, e54621. Jennings, S., 2004. Coastal tourism and shoreline management. Annals of Tourism Research, v. 31(4), p. 23-34. Kabiri-e Hendi, M. and Danehkar, A., 2011. An integrated approach to the management and conservation of natural and cultural heritage. Archaeological Letter, v. 1(1), p. 147-159 (In Persian). Kienast, F., Degenhardt, B., Weilenmann, B., Wäger, Y. and Buchecker, M., 2012. GIS-assisted mapping of landscape suitability for nearby recreation. Landscape and Urban Planning, v. 105(4), p. 385‑399. Koniak, G., Sheffer, E. and Noy-Meir, I., 2011. Recreation as an ecosystem service in open landscapes in the Mediterranean region in Israel: Public preferences. Israel Journal of Ecology and Evolution, v. 57, p. 151‑171. Kornienko, S.I., Kruglova, A.S. and Pyankov, S.V., 2015. Historical and cultural heritage of Perm region: conservation, visualization and study of GIS-technologies. Sustainable Development of Territories: cartography and GIS software. Conference Papers, Krasnodar: KGU, p. 124-132. Kubalíková, L., 2013. Geomorphosite assessment for geotourism purposes. Czech Journal of Tourism, v. 2(2), p. 80-104. Kubalíková, L. and Kirchner, K., 2016. Geosite and geomorphosite assessment as a tool for geoconservation and geotourism purposes: a case study from Vizovická Vrchovina highland (eastern part of the Czech Republic). Geoheritage, v. 8, p. 5-14. Kubalíková, L. and Kirchner, K., 2013. Relief assessment methodology with respect to geoheritage based on example of the Deblinska vrchovina highland. In: Fialová J, Kubíčková H (eds) Public recreation and landscape protection - with man hand in hand. Mendel University in Brno, p. 131-141. Kubalíková, L., Krichner, K., Kuda, F. and Bajer, A., 2020. Assessment of Urban Geotourism Resources: An Example of Two Geocultural Sites in Brno, Czech Republic. Geoheritage, v. 12(7), p. 1-12. Leopold, A., 1949. A Sand County Almanac. Oxford University, Press, 280 p. Maghsoudi, M., Ganjaeian, H., Fereidouni Kordestani, M. and Ebrahimi, A., 2018. Prone areas the development of geosites based on assessment zoning and methods (Case study: Marivan Township). Territory, v. 15(57), p. 49-68 (In Persian). Maghsoudi, M., Ganjaeian, H., Garosi, L. and Moradi, A., 2018. Evaluating and zoning East Kurdistan Geosites- Case Study: Qorveh and Bijar Counties. Scientific- Research Quaterly of Geographical Data (SEPEHR), v. 27(107), p. 133-148 (In Persian). Mallarach, J.M. and Verschuuren, B., 2019. Changing concepts and values in natural heritage conservation: A view through IUCN and UNESCO policies. In: Avrami, E., Macdonald, S., Mason, R., Myers, D. (Eds) Values in Heritage Management: Emerging Approaches and Research Directions. The Getty Conservation Institute, Los Angeles, CA, USA. URL. Martini, G., Alcala, L., Brilha, J.B., Lantria, L., Sa, L. and Tourtellot, J., 2012. Reflections about the geotourism concept. In: Sá AA, Rocha D, Paz A, Correia V (eds) Proceedings of the 11 European Geoparks Conference. AGA - Associação Geoparque Arouca, Arouca, p. 187-188. Mouriki, D. and Fassoulas, C., 2009. Quantitative assessment of Psiloritis’ geotopes with emphasis on protection and geotourism (Crete, Greece). In: Neto de Carvalho, C., and Rodrigues, J. (eds). New challenges with geotourism. 8th European Geoparks Congress, Idanha Nova. Portugal, v. 5, p. 199-200. Mucivuna, V.C., Reynard, E. and Motta Garcia, M.dG., 2019. Geomorphosites assessment methods: comparative analysis and typology. Geoheritage, v. 11(4), p. 1799-1815. Nahuelhual, L., Carmona, A., Lozada, P., Jaramillo, A. and Aguayo, M., 2013. Mapping recreation and ecotourism as a cultural ecosystem service: An application at the local level in Southern Chile. Applied Geography, v. 40, p. 71‑82. Nedkov, S., Borisova, B., Nikolova, M., Zhiyanski, M., Dimitrov, S., Mitova, R., Koulov, B., Hristova, D., Prodanova, H., Semerdzhieva, L., Dodev, Y., Ihtimanski, I. and Stoyanova, V., 2021b. A methodological framework for mapping and assessment of ecosystem services provided by the natural heritage in Bulgaria. Journal of the Bulgarian Geographical Society, v. 45, p. 7‑18. Nedkov, S., Mitova, R., Nikolova, M., Borisova, B., Hristova, D., Semerdzhieva, L., Zhiyanski, M. and Prodanova, H., 2021a. Prioritization of ecosystem services related to the natural heritage of Bulgaria. Journal of the Bulgarian Geographical Society, v. 45, p. 19‑30. Nedkov, S., Nikolova, M., Prodanova, H., Stoychena, V., Hristova, D. and Sarafova, E., 2022. A multi-tiered approach to map and assess the natural heritage potential to provide ecosystem services at a national level. One Ecosystem, v. 7, p. 1-23. Newsome, D. and Dowling, R.K., 2010. Geotourism: the tourism of geology and landscape. Goodfellow Publishing Limited, 248 p. Nikolova, M., Nedkov, S., Borisova, B., Zhiyanski, M. and Dimitrov, S., 2021. Natural heritage as a source of ecosystem services for recreation and tourism in Bulgaria. Journal of the Bulgarian Geographical Society, v. 45, p. 3‑6. Panizza, M., 2001. Geomorphosites: concepts, methods and example of geomorphological survey. Chinese Science Bulletin, v. 46, p. 4-6. Pereira, P., Pereira, D., Caetano, M. and Braga, A., 2007. Geomorphosite assessment in Montesinho Natural Park (Portugal). Geographica Helvetica, v. 62(3), p. 159-168. Pralong, J.P., 2005. A method for assessing the tourist potential and use of geomorphological sites. Geomorphologie. Relief, processus, environment, v. 3, p. 189-196. Prodanova, H., 2021. Experimental mapping and assessment of ecosystem services based on multi-level landscape classification. Journal of the Bulgarian Geographical Society, v. 45, p. 31‑39. Reynard, E., 2008. Scientific research and tourist promotion of geomorphological heritage. Geografia Fisica E Dinamica Quaternaria, v. 31, p. 225-230. Reynard, E., Fontana, G., Kozlik, L. and Scapozza, C., 2007. A method for assessing ‘scientific’ and ‘additional values’ of geomorphosites. Geographica Helvetica, v. 62(3), p. 148-158. Reynard, E., Perret, A., Bussard, J., Grangier, L. and Martin, S., 2016. Integrated approach for the inventory and management of geomorphological heritage at the regional scale. Geoheritage, v. 8(1), p. 43-60. Safari, A., Ganjaeian, H., Fereidouni Kordestani, M. and Heidari, Z., 2019. Review capabilities geotourism using assessment and zoning methods (Case study: Divandarreh and Saghez Townships). Geographical Planning of Space, v. 9(31), p. 141-155 (In Persian). Semerdzhieva, L. and Borisova, B., 2021. Urban ecosystems assessment: An integrated approach to maintenance of habitats and their biodiversity. Journal of the Bulgarian Geographical Society, v. 45, p. 99‑106. Serrano, E. and Gonzalez-Trueba, J.J., 2005. Assessment of geomorphosites in natural protected areas: the Picos de Europa National Park (Spain). Geomorphologie. Formes, processus, environment, v. 3, p. 197-208. Servati, M.R. and Kazazi, A., 2008. Geotourism and its planning opportunities in Hamedan Province. Geographical Space, v. 16, p. 1-37 (In Persian). Silvestriev, M., Borisova, B. and Mitova, R., 2021. Natural heritage: Provision of cultural ecosystem services from the Malyovitsa Range of the Rila National Park. Journal of the Bulgarian Geographical Society, v. 45, p. 41‑59. Sonter. L.J., Watson, K.B., Wood, S.A. and Ricketts, T.H., 2016. Spatial and temporal dynamics and value of nature-based recreation, estimated via social media. PLOS One, v. 11(9), e0162372. Strba, L., Rybár, P., Baláž, B., Molokáč, M., Hvizdák, L., Kršák, B., Lukáč, M., Muchová, L., Tometzová, D., and Ferenčíková, J., 2015. Geosite assessments: comparison of methods and results. Current Issues in Tourism, v. 18(5), p. 496-510. Tardieu, L. and Tuffery, L., 2019. From supply to demand factors: What are the determinants of attractiveness for outdoor recreation? Ecological Economics, v. 161, p. 163‑175. Tomić, N. and Bozik, S., 2014. A modified Geosite Assessment Model (M-GAM) and its application on the Lazar Canyon area (Serbia), International Journal of Environmental Researches, v. 8(4), p. 1041-1052. Tomić, N., Sepehroannasab, B., Markovic, S.B., Hao, Q. and Lobo, H.A.S., 2021. Exploring the preferences of Iranian geotourists: case study of Shadows Canyon and Canyon of Jinns. Sustainability, v. 13(798), p. 1-18. UNESCO, 1972. World heritage convention. Standard-setting at UNESCO. Vallecillo, S., La Notte, A., Ferrini, S. and Maes, J., 2019. How ecosystem services are changing: an accounting application at the EU level. Ecosystem Services, v. 40, 101044. Vujicic, M., Vasiljevic, D., Markovic, S., Hose, T., Lukic, T., Hadzic, O. and Janievic, S., 2011. Preliminary geosites assessment model (GAM) and its application on Fruska Gora Mountain, potential geotourism detinarion of Serbia. Acta Geographica Slovenica, v. 51(2), p. 361-377. Willibald, F., Van Strien, M., Blanco, V. and Grêt-Regamey, A., 2019. Predicting outdoor recreation demand on a national scale - The case of Switzerland. Applied Geography, v. 113(3), 102111. Yuxi, Z., Linsheng, Z. and Ling-en, W., 2018. Spatiotemporal changes in recreation potential of ecosystem services in Sanjiangyuan, China. Journal of Spatial Science, v. 63(2), p. 359‑377. Zouros, N.C., 2007. Geomorphosite assessment and management in protected areas of Greece Case study of the Lesvos island - coastal geomorphosites. Geographica Helvetica, v. 62(3), p. 169-180. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,423 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,414 |
||