نقش تعدیلکنندگی ذهنیسازی در رابطّۀ پذیرش - طرد والدین با گرایش به رفتارهای پرخطر در نوجوانان | ||
| خانواده پژوهی | ||
| دوره 20، شماره 1 - شماره پیاپی 77، بهار 1403، صفحه 106-124 اصل مقاله (592.81 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/jfr.2024.20.1.106 | ||
| نویسندگان | ||
| مرضیه کیانی مروج1؛ پریسا سادات سید موسوی* 1؛ پوریا ولیزاده2 | ||
| 1دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 2گروه سلامت خانواده، دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر به بررسی نقش پذیرش یا طرد والدین(به عنوان متغیر میان فردی) در کنار ذهنیسازی (بهعنوان متغیر درونفردی) در بروز رفتارهای پرخطر پرداخته است. جامعه آماری این پژوهش، تمامی دانشآموزان 15 تا 18 سال ساکن شهر تهران بودند که با والدین خود زندگی میکردند. حجم نمونه طبق فرمول کوکران 310 نفر تعیین و به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات فرم کوتاه پرسشنامه طرد و پذیرش والدین PARQ)) مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی (IARS) و پرسشنامه کنش تأملی نوجوانان (RFQ) بوده است.دادهها پس از گردآوری با استفاده از رگرسیون سلسله مراتبی تحلیل شدند. یافتههای این پژوهش از نقش تعدیلگر قطعیت ذهنی سازی با طرد پدر و مادر در بروز رفتارهای پرخطر حمایت کرد و نشان داد که در سطوح بالای طرد والدینی (پدر یا مادر) افزایش قطعیت ذهنیسازی با بروز بیشتر رفتارهای پرخطر همراه است؛ در حالی که در سطح پایین طرد والدینی این رابطه معکوس بوده و سطح پایین قطعیت ذهنی سازی منجر به سطح بالای رفتارپرخطر میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رفتارپرخطر؛ پذیرش/طرد والدین؛ ظرفیت ذهنیسازی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,489 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,074 |
||