مبانی فرامتنی و زمینه ای مفهوم دشمن در اندیشه کارل اشمیت | ||
| رهیافتهای سیاسی و بین المللی | ||
| مقاله 7، دوره 17، شماره 1 - شماره پیاپی 81، 1404، صفحه 141-159 اصل مقاله (884.03 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/piaj.2025.238250.1629 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد تقی قزلسفلی* 1؛ محمد سالاری اول2 | ||
| 1دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. | ||
| 2دانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. | ||
| چکیده | ||
| چکیده مقدمه و اهداف عرصه سیاست را نمیتوان فارغ از منازعاتی تصور نمود که دشمنی در بستر آنها ایجاد گردیده، و حضور دشمن را در این عرصه استمرار میبخشد. ارتباط درونی سیاست با دشمنی در اندیشه کارل اشمیت بسیار برجسته بوده، و بررسی چگونگی ظهور کلیدواژه دشمن در اندیشه او اهمیت زیادی پیدا مینماید. این اهمیت مرهون قرارگرفتن مفهوم دشمن در ساحت کانونی اندیشه اشمیت، و موضوعاتی است که او در ارتباط با این مفهوم مطرح میکند. مقاله حاضر با تمرکز بر مبانی زمینهای و فرامتنی به بازخوانی تفکرات اشمیت میپردازد تا به فهمی از اندیشه اشمیت در بستر آثار او و در ذیل مفهوم دشمن دست یابد. این سوال که چه فرایندهایی باعث قرارگرفتن مفهوم دشمن در ساحت کانونی اندیشه اشمیت گردیده، و او چه اهدافی را دنبال مینموده است، محور مباحثی است که با بهرهگیری از روش اسکینر به آن پرداخته میشود. روش روش هرمنوتیک قصدگرای اسکینر، متن را به مثابه کنشگفتاری نویسنده با مقصودی معین در نظر گرفته، و فهم آن را نیازمند توجه به متن و زمینه شکلگیری آن در دو حوزه جغرافیای سیاسی و فکری میداند. اسکینر پیوندی بین متن، زمینه و نویسنده برقرار ساخته، و بر نقش کنشگری نویسنده، و وجه ارتباطی متن تاکید دارد. او متنها را علاوه بر معنایی که منتقل میسازند دارای نیروی نهفتهای میداند که کنشهای گفتاری را شکل داده، و درک آنها مسیر دستیابی به مقصود نویسنده را هموار میسازد. کاربست این روش با قراردادن آثار اشمیت در بستر جغرافیای سیاسی و فکری پیرامون او، و درک کنشهای گفتاری دنبال میگردد. یافتهها تفکرات لیبرالی و جمهوری وایمار، مهمترین متغیرهای فرامتنی موثر بر اندیشه اشمیت در دو حوزه جغرافیای فکری و سیاسی محسوب میشوند. اشمیت بحرانهای جمهوری وایمار و دولت های فاقد اقتدار این دوره را معلول پیروی از تفکرات لیبرالی و اندیشه رومانتیسم سیاسی میداند که از منظر سیاسی خنثی و در موضعگیری منفعل است، در حالی که به باور او مهمترین منبع حیات سیاسی مبتنی بر این اصل است که چه چیزی بهنجار و برحق میباشد. او با تعریف مرزی مفهوم حاکمیت در وضعیت استثنا، نابترین وضعیت استثنا را در مواجهه با دشمن، و لحظات چشمگیر سیاست را مقارن با لحظاتی میداند که دشمن با وضوحی عینی به عنوان دشمن شناسایی میشود. وضعیت استثنا همچنین شرایطی را فراهم میآورد که دولت در جایگاه بالاتر از قانون قرار گرفته، و هدف اشمیت در راستای اقتدار دولت محقق شود. تمایز دوست و دشمن به عنوان معیار امرسیاسی اوج ظهور مفهوم دشمن در اندیشه اشمیت محسوب میگردد. اشمیت در تقابلی صریح با لیبرالیسم، جستجوی ساحتی خنثی و فارغ ازمنازعات که بتوان به وسیله گفتگو به تفاهم و اجماع عقلانی دست یافت را به دلیل تضاد با منطق امرسیاسی نفی مینماید، و پیامد روند فوق را مصالحههایی موقت میبیند. نتیجهگیری سیاست عرصه تضادهایی است که دشمنیها در بستر آنها ایجادگردیده، رشد نموده و استمرار مییابند. فهم و چرایی وقوع طیف گستردهای از رویدادهای سیاسی تنها در ذیل مفهوم دشمن و روابط دشمنی و دوستی امکانپذیر است. تمایزبخشی میان دوستان و دشمنان مبنایی است که به رفتارهای کنشگران سیاسی شکل داده و به آنها معنا میبخشد. امکان همیشگی نبرد به عنوان حد نهایی دشمنی سیاسی وابسته به مفهوم دشمن است، و این واقعیت برای شناخت سیاست، حیاتی میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیاست"؛ دشمن"؛ کارل اشمیت"؛ "؛ روش اسکینر" | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The meta-textual and contextual foundations of the concept of Enemy in Carl Schmitt's thought | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Mohammad Taghi Ghezelsofla1؛ Mohammad Salari Avval2 | ||
| 1PhD student of political science, Faculty of Law and Political Science, University of Mazandaran, Babolsar, Iran. | ||
| 2Department of Political Science, Faculty of Law and Political Science, University of Mazandaran, Babolsar, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Abstract Introduction The political arena cannot be imagined without conflicts in which enmity is created, and which perpetuates the presence of the enemy in this arena. The internal connection between politics and enmity is very prominent in Carl Schmitt's thought, and examining how the keyword enemy appears in his thought is of great importance. This importance is due to the concept of enemy being at the center of Schmitt's thought, and the issues he raises in relation to this concept. The present article, focusing on contextual and meta-textual foundations, re-reads Schmitt's thoughts in order to gain an understanding of Schmitt's thought in the context of his works and under the concept of enemy. The question of what processes caused the concept of enemy to be at the center of Schmitt's thought, and what goals he pursued, is the focus of the discussions that will be addressed using Skinner's method. Method Skinner's intentional hermeneutic method considers the text as a speech act of the author with a specific purpose, and considers its understanding to require attention to the text and the context of its formation in two areas: political and intellectual geography. Skinner establishes a link between the text, the context, and the author, and emphasizes the role of the author's agency and the communicative aspect of the text. In addition to the meaning they convey, he considers texts to have a latent power that shapes speech acts, and understanding them paves the way to achieving the author's purpose. The application of this method is pursued by placing Schmitt's works in the context of the political and intellectual geography surrounding him, and understanding speech acts. Results and discussion Liberal thoughts and Weimar Republic are considered the most important hyper-textual variables affecting Schmitt's thought in the two areas of intellectual and political geography. Schmitt considers the crises of the Weimar Republic and the authoritarian governments of this period to be the result of following liberal thoughts and the idea of political romanticism, which is politically neutral and passive in taking a position, while in his opinion, the most important source of political life is based on the principle of what is normal and right. By defining the boundary of the concept of sovereignty in a state of exception, he considers the purest state of exception in the face of the enemy, and the significant moments of politics to coincide with the moments when the enemy is identified with objective clarity as the enemy. The state of exception also provides the conditions in which the state is placed above the law, and Schmitt's goal in line with the authority of the state is achieved. The distinction between friend and enemy as a criterion of The political is considered the peak of the emergence of the concept of enemy in Schmitt's thought. In a clear contrast to liberalism, Schmitt rejects the search for a neutral, conflict-free space where rational understanding and consensus can be achieved through dialogue, as it conflicts with the logic of politics, and sees the outcome of the above process as temporary compromises. Conclusion Politics is the arena of contradictions in which enmities are created, developed, and sustained. Understanding and why a wide range of political events occur is possible only under the concept of the enemy and the relations of enmity and friendship. The distinction between friends and enemies is the basis that shapes and gives meaning to the behavior of political actors. The permanent possibility of battle as the ultimate limit of political enmity depends on the concept of the enemy, and this fact is vital for understanding politics. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Politics", Enemy", Carl Schmitt", ", Skinner', s Method" | ||
| مراجع | ||
|
‒ Asefi Ramhormozi, Hamdollah (1994), Germany from Division to Unity, Shiraz: Navid. [in Persian] ‒ Balakrishnan, G. (2000), The Enemy: An Intellectual Portrait of Carl Schmitt. London, Verso. ‒ Petrovic, P. (2009), Enmity as the Essence of the political. Western Balkans security observer. ‒ Rahmani, Ali (1990), Germany, Tehran: Ministry of Foreign Affairs. [in Persian] | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,806 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,066 |
||