چالشها و قابلیتهای تنوع فرهنگی در مدارس چند فرهنگی ایران: روایتی از تجربه مدیران | ||
| مدیریت و برنامه ریزی در نظام های آموزشی | ||
| مقاله 5، دوره 18، شماره 1 - شماره پیاپی 34، 1404، صفحه 123-144 اصل مقاله (1.06 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/mpes.2025.236589.1488 | ||
| نویسندگان | ||
| سید جمال بارخدا1؛ مریم سادات قریشی خوراسگانی2؛ سیروس مرادخواه* 3 | ||
| 1استادیار مدیریت آموزشی ،گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان،سنندج، ایران | ||
| 2دانشیار گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران | ||
| 3دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی ،گروه علوم تربیتی ، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف: این پژوهش با هدف بررسی چالشها و فرصتهای پذیرش تنوع فرهنگی در سازمانهای آموزشی ایران از منظر مدیران آموزشی انجام شده است.در ایران(استان کردستان - سنندج) ، تنوع قومیتی و زبانی ایجاد فرصت های ارزشمندی برای آموزش چندفرهنگی بعنوان یک فرصت در مدارس فراهم کرده است. مدارس می توانند با برگزاری جشن های فرهنگی، معرفی میراث فرهنگی محلی و همکاری با نهادهای فرهنگی بومی، درک متقابل و همدلی میان دانش آموزان را ترویج کنند. این تنوع ناشی از تفاوتهای قومی، زبانی، مذهبی و اجتماعی فراگیران و کارکنان آموزشی در ایران میباشد.در استان کردستان و به ویژه در شهر سنندج به عنوان مرکز این استان، تنوع قومیتی و زبانی ایجاد فرصت های ارزشمندی برای آموزش چندفرهنگی بعنوان یک فرصت در مدارس فراهم کرده است. پذیرش و مدیریت این تنوع فرهنگی میتواند فواید متعددی برای سازمانهای آموزشی داشته باشد. به عنوان مثال، میتواند منجر به افزایش خلاقیت، نوآوری و درک متقابل در این سازمانها شود. بنابراین، این پژوهش از منظرگاه مدیران آموزشی، به بررسی چالشها و فرصتهای پذیرش تنوع فرهنگی در سازمانهای آموزشی ایران میپردازد. در محیطهای آموزشی مدارس ایران، تنوع فرهنگی به صورت گستردهای مشاهده میشود. این تنوع میتواند ناشی از تفاوتهای قومی، زبانی، مذهبی و اجتماعی بین دانشآموزان، معلمان و سایر کارکنان مدرسه باشد. به طور مثال، در مدارس شهرهای چندفرهنگی مانند سنندج، تهران، اصفهان و ...، دانشآموزانی از اقوام مختلف مانند فارس، ترک، کرد و... حضور دارند که هر کدام دارای فرهنگ، زبان و آداب و رسوم متفاوتی هستند. مواد و روش: این پژوهش تفسیری و کیفی است که با راهبرد روایت نگاری و خرده راهبرد پیش روایت انجام شد. مشارکتکنندگان این پژوهش مدیران مدارس شاغل در مدارس (کردستان) بودند، برای این کار از سوی آموزش و پرورش لیستی از مدیران این منطقه که تجربیات زیادی در این عرصه داشتند، دریافت گردید که 20 نفر «10 مرد و 10 زن» از آنان که در سال تحصیلی 1402-1403 شاغل بودند، به روش نمونهگیری متوالی یا متواتر و هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری دعوت به مصاحبه شدند. ملاک و معیار انتخاب آنان، داشتن تجربههای ژرف محیط مدارس با تنوع فرهنگی بالا بود.. همچنین برای گردآوری دادهها از یک منشور مصاحبه نیمهساختاریافته استفاده گردید،. افزون بر این، کدگذاری دادهها با استفاده از الگوی براون و کلارک . و سرانجام دادههای گردآوری شده با نرم افزار MAXQDA 20 تجزیه و تحلیل شدند.از تحلیل مضامین برای تجزیه و تحلیل دادهها به دنبال یک فرآیند شش مرحلهای بهره گرفته شد که بر اساس آن تلاش گردید تا مضامین پایه، مضامین سازماندهنده و مضامین فراگیر استخراج گردد، همچنین این روش در ابتدا توسط براون و کلارک (2012) توسعه یافت. این فرآیند منجر به آشنایی، کدگذاری، تولید مضامین، بررسی مضامین، تعریف و نامگذاری مضامین و در نهایت تهیه گزارش شش مرحله ای است که آنها برای جمع بندی مناسب دادهها معرفی کردند. بحث و نتیجه گیری: در این تحقیق، توجه به روایتهای مدیران مدارس از مفهوم تنوع فرهنگی در محیط مدرسه مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش، محققان سه پرسش اصلی را مورد بررسی قرار دادند: اول، درک و تصور مدیران از مفهوم تنوع فرهنگی؛ دوم، فرصتها و قابلیتهای اساسی مرتبط با مفهوم تنوع فرهنگی؛ و سوم، موانع و چالشهای موجود در پی مفهوم تنوع فرهنگی در محیط مدرسه. مدیران باور داشتند که برای دستیابی به این مفهوم، شناخت کافی از نحوه فعالیت یادگیرندگان و پذیرش تنوع فرهنگی در بافت مدرسه از اهمیت بالایی برخوردار است. نتایج: نتایج نشان داد که چهار فرا روایت تحت عناوین غنای فرهنگی، هویت فرهنگی، تبادل فرهنگی و همدلی فرهنگی از درک و تصور مفهوم تنوع فرهنگی قابل احصاء بود. با وجود گوناگونی فرا روایتها، چالش اساسی در پی مفهوم تنوع فرهنگی مستلزم تعصبات فرهنگی، نیازهای متنوع فرهنگی، عدم آشنایی فرهنگی موانع ارتباطی فرهنگی است. و نهایتا تاکید آنان در ضمن قابلیت ها و فرصتها بر مفاهیمی نظیر تبادل دانش و تجربیات، توسعه مهارتهای بینفرهنگی، ایجاد احساس تعلق و همبستگی، بهبود کیفیت آموزش بود که مشارکتکنندگان بدان تاکید میورزیدند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| "تنوع فرهنگی"؛ " مدیران مدارس"؛ سازمانهای آموزشی" | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Challenges and Potentials of Cultural Diversity in Multicultural Schools in Iran: A Qualitative Narrative of Principals’ Experiences | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Seyed Jamal Barkhoda1؛ Maryam Sadat Ghoraishi Khorasgani2؛ Sirous Moradkhah3 | ||
| 1Assistant Professor of Educational Management, Department of Educational Sciences, Faculty of Humanities and Social Sciences, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran | ||
| 2Associate Professor, Department of Educational Administration and Planning, Faculty of Education and Psychology, Alzahra University, Tehran, Iran | ||
| 3Ph.D. Student in Educational Management, Department of Educational Sciences, Faculty of Humanities and Social Sciences, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| Objectives: The ethnic and linguistic diversity in Iran, particularly in Sanandaj, Kurdistan province, presents valuable opportunities for multicultural education in schools. Schools can foster mutual understanding and empathy among students by organizing cultural celebrations, introducing local cultural heritage, and collaborating with indigenous cultural institutions. This diversity stems from the varied ethnic, linguistic, religious, and social backgrounds of both learners and educational personnel in Iran. Embracing and managing this cultural diversity can offer numerous benefits to educational organizations. For instance, it can lead to increased creativity, innovation, and mutual understanding within these organizations. Therefore, this research, from the perspective of educational administrators, explores the challenges and opportunities of accepting cultural diversity in Iranian educational organizations. Materials and Methods: This is an interpretive and qualitative study conducted using a narrative approach with a pre-narrative sub-strategy. The participants were 20 experienced managers (10 men and 10 women). Purposive sampling (heterogeneous) was employed to achieve maximum diversity. Semi-structured interview protocols were used to collect data, which continued until theoretical saturation was reached. Additionally, data coding was performed using Brown and Clark's model through thematic analysis. Finally, the collected data was analyzed using the MAXQDA 20 software. Discussion and Conclusions: This research examined the narratives of school managers regarding the concept of cultural diversity in the school environment. The researchers explored three main questions: First, managers' understanding and perception of the concept of cultural diversity; second, the opportunities and fundamental capabilities associated with the concept of cultural diversity; and third, the obstacles and challenges arising from the concept of cultural diversity in the school environment. Managers believed that to achieve this concept, a thorough understanding of learners' ways of working and the acceptance of cultural diversity within the school context is of paramount importance. The results showed that four overarching narratives, namely cultural enrichment, cultural identity, cultural exchange, and cultural empathy, could be extracted from the understanding and perception of the concept of cultural diversity. Despite the diversity of overarching narratives, the primary challenge associated with the concept of cultural diversity is cultural biases, diverse cultural needs, a lack of cultural familiarity, and cultural communication barriers. Ultimately, participants emphasized concepts such as the exchange of knowledge and experiences, the development of intercultural skills, creating a sense of belonging and solidarity, and improving the quality of education as their capabilities and opportunities. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Cultural Diversity, School Managers, Educational Organizations | ||
| مراجع | ||
|
Adler, R. B., & Rodman, G. (2006). Understanding human communication. Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780195375404.001.0001 Amirianzadeh, M., Jalili, A., & Rezaei, S. (2017). Teachers' experiences in managing culturally diverse classrooms. Education Management Studies, 6(3), 77-90. https://doi.org/10.22054/EMS.2017.8761. Amooei, S., & Mazinani, A. (2019). Challenges of diversity management in Iranian schools. Journal of Educational Innovation, 14(4), 23-36. https://doi.org/10.32350/JEI.14.4.2019.23 Attride-Stirling, J. (2001). Thematic networks: an analytic tool for qualitative research. Qualitative research, 1(3), 385-405. https://doi.org/10.1177/146879410100100307 Bagheri, R., & Sadr, S. (2018). Challenges in implementing multicultural education in Iranian schools. Quarterly Journal of Educational Innovations, 17(66), 85-102. doi:10.22034/jei.2018.93984 Bamberg, M. (2020). Narrative analysis: The personal experience narrative approach. In Vandenbroeck, P., Verschelden, G., & De Corte, K. (Eds.), Analyzing social practices (pp. 123-143). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203108925-9 Banks, J. A. (2013). Multicultural education: Issues and perspectives. John Wiley & Sons. (book) Banks, J. A. (2019). An introduction to multicultural education. Pearson.https://doi: 10.1177/0022487118808006 Banks, J. A. (2019). An introduction to multicultural education. Pearson. https://doi.org/978-0134800363. Bialyi, Y., & Mueller, J. L. (2021). Navigating cultural differences: Strategies for effective intercultural communication. Journal of Intercultural Communication Research, 50(3), 201-218. https://doi.org/10.1080/17475759.2021.1896312 Booker, K. C. (2006). School belonging and the African American adolescent: What do we know and where should we go? The High School Journal, 89(4), 1-7. https://doi.org/10.1353/hsj.2006.0005 Brown, G. W., & Clark, V. L. P. (2012). Data analysis techniques. The Sage handbook of qualitative research, 4, 487-508. (book chapter) Burdett, N., & O'Donnell, S. (2016). The place of cultural diversity within approaches to school improvement. Improving Schools, 19(2), 153-165. https://doi.org/10.1177/1365480216648257 Chen, G. M., & Starosta, W. J. (1997). A review of the concept of intercultural sensitivity. Human Communication, 1, 1-16. https://doi.org/10.1007/s10624-015-9369-6 Creswell, J. W. (2011). Controversies in mixed methods research. The Sage handbook of qualitative research, 4, 269-284. Cushner, K., & Mahon, J. (2019). Intercultural competence in teacher education: Developing the intercultural competence of educators and their students. In D. K. Deardorff (Ed.), The SAGE handbook of intercultural competence (pp. 304-320). SAGE Publications. Darling-Hammond, L., & Bransford, J. (Eds.). (2005). Preparing teachers for a changing world: What teachers should learn and be able to do. Jossey-Bass. (book) Deardorff, D. K. (2006). Identification and assessment of intercultural competence as a student outcome of internationalization. Journal of Studies in International Education, 10(3), 241-266. https://doi.org/10.1177/1028315306287002 Derman-Sparks, L., & Ramsey, P. G. (2011). What if all the kids are white?: Anti-bias multicultural education with young children and families. Teachers College Press. https://doi.org/978-0807752128. Dusi, P. (2012). The family-school relationships in Europe: A research review. CEPS Journal, 2(1), 13-33. Esmaiili, F., & Hashemi, S. (2016). Multicultural education in Iran: Strategies and obstacles. Curriculum Studies Quarterly, 8(2), 115-132. https://doi.org/10.22054/CSQ.2016.7942 Fantini, A. E. (2009). Assessing intercultural competence: Issues and tools. In D. K. Deardorff (Ed.), The SAGE handbook of intercultural competence (pp. 456-476). SAGE Publications. Gaertner, S. L., Mann, J., Murrell, A., & Dovidio, J. F. (1989). Reducing intergroup bias: The benefits of recategorization. Journal of Personality and Social Psychology, 57(2), 239-249. https://doi.org/10.1037/0022-3514.57.2.239 Gay, G. (2010). Culturally responsive teaching: Theory, research, and practice. Teachers College Press. (book) Gay, G. (2018). Culturally responsive teaching: Theory, research, and practice. Teachers College Press.https://doi: 10.1080/00405841.2018.1425089. Gay, G., & Kirkland, K. (2003). Developing cultural critical consciousness and self-reflection in preservice teacher education. Theory into Practice, 42(3), 181-187. https://doi.org/10.1207/s15430421tip4203_3 Gudykunst, W. B., & Kim, Y. Y. (2003). Communicating with strangers: An approach to intercultural communication. McGraw-Hill. https://doi.org/10.1037/11481-000 Gudykunst, W. B., & Kim, Y. Y. (2009). Communicating with strangers: An approach to intercultural communication. McGraw-Hill. https://doi.org/10.1037/11481-000 Hassani Mehraban, M. (2020). Exploring the challenges of implementing multicultural education from the perspective of Iranian teachers. Journal of Intercultural Education, 31(3), 357-374. https://doi:10.1080/14675986.2020.1739520. Hosseinpour, F., Karimi, L., & Nejati, M. (2018). Multicultural education in Iran: Opportunities and barriers. Iranian Journal of Education Sociology, 11(1), 45-59. https://doi.org/10.29252/IJES.11.1.45. Javadi, M., & Hemmatyar, M. (2020). Challenges of managing cultural diversity in Iranian schools. Journal of Educational Planning and Research, 12(1), 45-62. https://doi.org/10.22054/JEPR.2020.11326. Khalifa, M. A., Gooden, M. A., & Davis, J. E. (2016). Culturally responsive school leadership: A synthesis of the literature. Review of Educational Research, 86(4), 1272-1311. https:// doi: 10.3102/0034654316630383 Landis, J. R., & Koch, G. G. (1997). The measurement of observer agreement for categorical data. Biometrics, 33(1), 159-174. https://doi.org/10.2307/2529310 Lee, J. S., & Bowen, N. K. (2010). Parent involvement, cultural capital, and the achievement gap among elementary school children. American educational research Journal, 43(2), 193-218. Lune, H., & Berg, B. L. (2017). Qualitative research methods for the social sciences. Pearson. Montano, Frank. (2015). Understanding Cultural Exchange: An Interdisciplinary Approach. Dialectical Anthropology, 39(1), 1-14. https://doi.org/10.1007/s10624-015-9369-6 Moradi, K., Pourkalhor, O., & Shahsavar, Z. (2019). Obstacles to multicultural education in Iranian schools: A qualitative study. Advances in Language and Literary Studies, 10(1), 92-99.https://doi:10.7575/aiac.alls.v.10n.1p.92. Nieto, S., & Bode, P. (2018). Affirming diversity: The sociopolitical context of multicultural education (7th ed.). Pearson. (book) Osterman, K. F. (2000). Students' need for belonging in the school community. Review of Educational Research, 70(3), 323-367. https://doi.org/10.3102/00346543070003323 Parekh, B. (2015). Rethinking multiculturalism: Cultural diversity and political theory. Macmillan International Higher Education. https://doi.org/10.1007/978-1-137-52751-0 Phinney, J. S. (1990). Ethnic identity in adolescents and adults: review of research. Psychological bulletin, 108(3), 499. https://doi.org/10.1037/0033-2909.108.3.499 Ramos, A., & Demirbag, J. R. (2022). Fostering Intercultural Competence Through Culturally Responsive Teaching. Journal of Diversity in Higher Education, 15(1), 23-34. https://doi.org/10.1037/dhe0000174 Scanlan, M., & López, F. A. (2015). Leadership for culturally and linguistically responsive schools. Routledge. https://doi: 10.4324/9781315716602 Schiefer, D., & van der Noll, J. (2017). The essentials of social cohesion: A literature review. Social Indicators Research, 132(2), 579-603.https://doi: 10.1007/s11205-016-1314-5. Shakori, A., & Azimi, N. (2020). The role of multicultural education in promoting social cohesion in Iranian schools: A case study of Kurdistan province. Quarterly Journal of Educational Innovations, 19(74), 115-134.https://doi: 10.22034/JIER.2020.224478.1682 Sharifian, F. (2017). Cultural linguistics and linguistic relativity. Language Sciences, 59, 83-92.https://doi:10.1016/j.langsci.2016.06.002 Sleeter, C. E. (2018). Multicultural education past, present, and future: Strong traditions and an uncertain future. International Journal of Multicultural Education, 20(1), 5-20. https://doi.org/10.18251/ijme.v20i1.1663 Smith, A., Johnson, M., & Williams, K. (2021). Addressing cultural biases in school leadership. Journal of Educational Administration, 59(3), 345-359. https://doi.org/10.1108/JEA-12-2020-0268 Smith, J. (2021). Fostering a Sense of Belonging and Community through Cultural Diversity in Schools. Educational Leadership, 78(4), 56-62. https://doi.org/10.1037/dhe0000174 Spitzberg, B. H., & Changnon, G. (2009). Conceptualizing intercultural competence. In D. K. Deardorff (Ed.), The SAGE handbook of intercultural competence (pp. 2-52). Sage Publications. https://doi.org/10.4135/9781841696055.n2 Suárez-Orozco, C., & Suárez-Orozco, M. M. (2001). Children of immigration. Harvard University Press. Theoharis, G., & Scanlan, M. (2015). Leadership for increasingly diverse schools. Routledge. https://doi: 10.4324/9781315778273 UNESCO Creative Cities Network. (2023). Cultural Diversity and Creativity. https://en.unesco.org/creative-cities/content/cultural-diversity-and-creativity | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,501 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,067 |
||