تاثیر اعتماد بیش از حد مدیر و تامین مالی داخلی بر مقیاس کارایی سرمایهگذاری | ||
| چشم انداز مدیریت مالی | ||
| دوره 14، شماره 48، 1403، صفحه 119-139 اصل مقاله (586.43 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/jfmp.2025.239643.1487 | ||
| نویسندگان | ||
| داریوش دموری* 1؛ زهرا مومنی صفری کوچی2؛ حبیب انصاری سامانی3 | ||
| 1دانشیار دانشگاه یزد، گروه حسابداری ، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران. | ||
| 2کارشناس ارشد مدیریت مالی، گروه حسابداری ، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران. | ||
| 3دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری ، دانشگاه یزد، یزد، ایران. | ||
| چکیده | ||
| چکیده: هدف: در حوزه مالی رفتاری، تورشهای رفتاری و ویژگیهای شخصیتی مدیران که از جمله عوامل موثر بر فرایند تصمیمگیری آنها است مورد مطالعه قرار میگیرد. اعتماد بیش از حد مدیر یکی از این سوگیری های رفتاری و عوامل مهم مدیریتی است که باعث میشود مدیران توانایی های خود را بیش از حد ارزیابی کنند و ریسک های موجود را دست کم بگیرند. از این رو هدف این پژوهش بررسی تأثیر اعتماد بیش از حد مدیر و تأمین مالی داخلی بر مقیاس کارایی سرمایهگذاری شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران میباشد. در این پژوهش بررسی میشود که آیا اعتماد بیش از حد مدیر بر کارایی سرمایهگذاری و تأمین مالی از طریق منابع داخلی تأثیر میگذارد و اینکه تأمین مالی داخلی به عنوان یک میانجی رفتار میکند یا خیر؟ روش: این پژوهش از دید هدف در دسته کاربردی قرار میگیرد و از دید روش از نوع پسرویدادی میباشد، که بر پایه تجزیه و تحلیل رگرسیونی و پانل دیتا است. اطلاعات جمعآوری شده در این قسمت براساس اطلاعات موجود در بازار سرمایه، صورتهای مالی شرکتها، یادداشتهای همراه آن و .... میباشد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است و بازهی زمانی این پژوهش دوره هشت ساله از سال ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۱ را در برمیگیرد. نمونه آماری برای این پژوهش براساس روش نمونهگیری و حذف سیستماتیک است و شامل ۱۳۰ شرکت میباشد. برای آزمون فرضیههای این پژوهش نیز از مدل رگرسیون خطی چند متغیر استفاده شده است. همچنین برای گردآوری اطلاعات و دادههای مورد نیاز از نرمافزار رهاورد نوین و سایت کدال و برای تجزیه و تحلیل و بررسی دادهها از نرمافزار ایویوز 12 و اکسل استفاده شده است. یافتهها: نتایج حاصل از انجام این پژوهش نشان میدهد که تأمین مالی داخلی بر رابطه میان اعتماد بیش از حد و مقیاس کارایی سرمایهگذاری تأثیر میانجی دارد و میان اعتماد بیش از حد مدیر و تأمین مالی داخلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد و تامین مالی داخلی رابطه معکوس و معناداری با مقیاس کارایی سرمایهگذاری دارد که میتوان نتیجه گرفت که تأمین مالی داخلی تاثیر معناداری بر کارایی سرمایهگذاری ندارد زیرا میان تأمین مالی داخلی با سرمایهگذاری بیش از حد و همچنین سرمایهگذاری ناکافی رابطه معناداری وجود ندارد. نتیجهگیری: طبق یافتههای این پژوهش افزایش اعتماد به نفس مدیران منجر به کاهش تأمین مالی داخلی میشود که این برخلاف نتایج پژوهشهای قبلی است و ممکن است مدیران را به سمت تامین مالی خارجی سوق دهد. همچنین وجود فرصتهایی برای تأمین مالی خارجی باعث میشود که تمایل بیش از حد مدیران به تأمین مالی داخلی کاهش یابد و سرمایهگذاریهای نامناسب نیز کم شود. طبق نتایج تجربی این پژوهش تأمین مالی داخلی تأثیری بر کارایی سرمایهگذاری ندارد و تأمین مالی داخلی به عنوان یک متغیر میانجی بر رابطه بین کارایی سرمایهگذاری و اعتماد بیش از حد مدیر تأثیرگذار است. لازم به ذکر است که مدیران بیش اعتماد، فرصتهای سرمایهگذاری را بیش از اندازه در نظر میگیرند و سود حاصل از این پروژهها را بیش از حد برآورد میکنند و خطرات آتی را دست کم میگیرند بنابراین ممکن است مدیران با اعتماد بیش از حد، دچار انحراف هایی در پروژههای سرمایهگذاری شوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اعتماد بیش از حد مدیر؛ تأمین مالی منابع داخلی؛ کارایی سرمایهگذاری؛ مالی رفتاری | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Effect of Overconfidence of the Manager and Internal Financing on the Scale of Investment Efficiency | ||
| نویسندگان [English] | ||
| dariush damoori1؛ Zahra Momeni Safari koochi2؛ Habib Ansari Samani3 | ||
| 1Associate Professor Yazd University, Department of Accounting, Faculty of Economics, Management and Accounting, Yazd University, Yazd, Iran. | ||
| 2MSc in Financial Management, Department of Accounting , Faculty of Economics, Management and Accounting, Yazd University, Yazd, Iran | ||
| 3Associate Prof, Department of Economics, Faculty of Economics, Management and Accounting, Yazd University, Yazd, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Abstract: objective Behavioral finance is a field that studies how psychological biases and managerial personality traits influence financial decision-making. One notable behavioral bias is managerial overconfidence, a critical factor in corporate decision-making. Overconfident managers tend to overestimate their own abilities and underestimate potential risks, which can lead to suboptimal financial decisions. This study aims to explore the impact of managerial overconfidence and internal financing on the efficiency of corporate investment in companies listed on the Tehran Stock Exchange. Specifically, it investigates whether managerial overconfidence affects investment efficiency and internal financing and whether internal financing serves as a mediating variable in this relationship. Methodology The research adopts an applied and ex-post factor design, utilizing regression analysis and panel data techniques. Data for this study were collected from various sources, including the capital market, corporate financial statements, accompanying notes, and related documents. The statistical population consists of all companies listed on the Tehran Stock Exchange over an eight-year period, spanning 2015 to 2022. Through systematic elimination sampling, a final sample of 130 companies was selected. The study tests its hypotheses using a multivariate linear regression model. Data collection tools included the Rahavard Novin software and the Codal website, while data analysis was conducted using EViews 12 and Microsoft Excel. Findings The analysis reveals that internal financing mediates the relationship between managerial overconfidence and investment efficiency. There is a negative and significant correlation between managerial overconfidence and internal financing, suggesting that overconfident managers are less reliant on internal sources of financing. Furthermore, internal financing has an inverse and statistically significant effect on investment efficiency, indicating that internal financing alone does not directly improve investment outcomes. The study also finds no significant relationship between internal financing and the prevalence of overinvestment or underinvestment, further underscoring its limited role in driving investment efficiency. Conclusion The results suggest that managerial overconfidence reduces the reliance on internal financing, a finding that contrasts with prior research. This shift may be attributed to the inclination of overconfident managers to pursue external financing, especially when such opportunities are readily available. The presence of external financing options appears to decrease the dependency on internal financing and mitigate the likelihood of suboptimal investment decisions. Empirical evidence further highlights that internal financing does not directly enhance investment efficiency but instead acts as a mediating factor between managerial overconfidence and investment efficiency. Overconfident managers often overestimate the profitability of investment opportunities and underestimate associated risks, which can lead to deviations in investment strategies. By overvaluing potential returns and undervaluing risks, these managers are more likely to engage in inappropriate or misaligned investment projects. This study underscores the importance of recognizing behavioral biases like overconfidence and their implications for corporate financing strategies and investment efficiency. It also emphasizes the need for balancing internal and external financing sources to achieve more optimal investment outcomes. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Behavioral Finance, Internal Resource Financing, Investment Efficiency, Manager Overconfidence | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 696 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 622 |
||
