سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه شهید بهشتی

طالبی آرانی, روح اله. (1404). تحلیل انتقادی حفاظ‌بندی در سیاست خارجی؛ تعاریف و گونه‌شناسی‌ها. , 17(4), 1-24. doi: 10.48308/piaj.2025.240465.1714
روح اله طالبی آرانی. "تحلیل انتقادی حفاظ‌بندی در سیاست خارجی؛ تعاریف و گونه‌شناسی‌ها". , 17, 4, 1404, 1-24. doi: 10.48308/piaj.2025.240465.1714
طالبی آرانی, روح اله. (1404). 'تحلیل انتقادی حفاظ‌بندی در سیاست خارجی؛ تعاریف و گونه‌شناسی‌ها', , 17(4), pp. 1-24. doi: 10.48308/piaj.2025.240465.1714
طالبی آرانی, روح اله. تحلیل انتقادی حفاظ‌بندی در سیاست خارجی؛ تعاریف و گونه‌شناسی‌ها. , 1404; 17(4): 1-24. doi: 10.48308/piaj.2025.240465.1714

تحلیل انتقادی حفاظ‌بندی در سیاست خارجی؛ تعاریف و گونه‌شناسی‌ها

رهیافت‌های سیاسی و بین ‌المللی
مقاله 1، دوره 17، شماره 4 - شماره پیاپی 84، دی 1404، صفحه 1-24    اصل مقاله (397.78 K)
نوع مقاله: علمی - پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/piaj.2025.240465.1714
نویسنده
روح اله طالبی آرانی*
استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اقتصادی و سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
چکیده
مقدمه: دولت‌ها در عرصه بین‌الملل از راهبردهای متفاوتی برای پیشبرد سیاست خارجی خود بهره می‌گیرند در این رابطه، حفاظ‌بندی یکی از مفاهیمی است که برای اشاره به نوعی راهبرد سیاست خارجی در طی بیش از دو دهه اخیر در محافل علمی و سیاستگذاری مطرح شده است. در این چارچوب، نوشته‌های بسیاری درباره راهبرد دولت‌های مختلف در پیشبرد سیاست خارجی‌شان در مناطق گوناگون جهان به چشم می‌خورند که برحسب مفهوم حفاظ‌بندی تحلیل شده‌اند. از استدلالهای دانش‌پژوهان در آثارِ مرتبط با راهبرد حفاظ‌بندی چنین بر می‌آید که دولت‌های خاصی، آن هم طی قریب به سه دهه اخیر توانسته‌اند این راهبرد را، البته بر اساسِ مفهوم‌پردازی خاصی از آن، در سیاست خارجی خود اتخاذ نمایند. به بیان بهتر، آنها استدلال می‌کنند که حفاظ‌بندی راهبرد اقتضایی برای دولت‌های اقتضایی و در زمان و وضعیتی اقتضایی است. از این رو، در حال حاضر، ما با معرکه‌ای از برداشت‌های گونه‌گون، اعم از تعاریف و گونه‌شناسی‌ها درباره این راهبرد مواجه هستیم. اما حفاظ‌بندی، به‌مانند سایر راهبردهای سیاست خارجی، راهبردی است که می‌تواند برداشتی شفاف درباره آن وجود داشته باشد به گونه‌ای که بتوان آن را برای تمامی دولت‌ها و در تمامی زمان‌ها و بافت‌ها به کار بست. در این چارچوب، پرسش این نوشتار این است که برداشتِ مناسب درباره حفاظ‌‌بندی که بتواند برای تمامی دولت‌ها و در تمامی زمان‌ها و بافت‌ها به کار بسته شود چیست؟ از آنجا که این نوشتار صبغه تحلیلی‌توصیفی دارد پاسخ به این پرسش، به صورت فرضیه مطرح نمی‌شود بلکه مستلزم تحلیل انتقادی تعاریف و گونه‌شناسی‌های موجود به منظور ارزیابی مقایسه ای انها و ارایه تعریف و گونه‌شناسی مناسب درباره حفاظ‌بندی است.
روش: نحوه گردآوری داده‌ها در پژوهش پیش رو، به روش کتابخانه‌ای و جستجوی اینترنتی بر پایه بهره‌گیری از داده‌های ثانویه مندرج در کتاب‌ها و مقاله‌های مرتبط با حفاظ‌بندی در سیاست خارجی کشورهای مختلف، البته با تمرکز بر مباحث نظری و مفهومیِ آنهاست. در تحلیل داده‌ها نیز از تحلیل محتوای کیفی سود خواهیم جست. بر همین اساس، تمامی داده‌های مفهومی درباره حفاظ‌بندی در سیاست خارجی، که در آثار دانش‌پژوهان مختلف یافت می‌شود، آماج تحلیل انتقادی قرار خواهند گرفت.
یافته‌ها: از تحلیل خاستگاه، تعریف و تحلیل گونه‌شناختی حفاظ‌‌بندی می‌توان به این نتیجه رسید که حفاظ‌بندی راهبرد نوظهور، و البته نومفهوم‌پردازی‌شده، در روابط بین‌الملل است به طوری که مفهو‌م‌پردازی درباره آن به سرمنزل نهایی نرسیده است و نیازمند پروردگی مفهومی است. در این چارچوب، این مفهوم هنوز به بسیاری از محورهای مطالعاتی روابط بین‌الملل از قبیل نهادهای بین‌المللی، سطوح تحلیل، جایگاه‌یابی در نظریه‌های روابط بین‌الملل، و نقش‌آفرینی در پیشبرد مطالعات بینارشته‌ای وارد نشده است.
نتیجه‌گیری: برگرفتن حفاظ‌بندی ‌به‌عنوان یک مفهوم تحلیلی به ما امکان می‌دهد تا درباره پویش‌های متغیر توزیع قدرت در نظم منطقه‌ای و بین‌المللی، که نه‌تنها تغییر جهانی قدرت بلکه تغییرات میان کنشگران در مناطق خاصی مثل خاورمیانه را به بار آورده و پیامدهای چشمگیری نیز برای قدرت‌های بزرگ، قدرت‌های میانه و‌‌ دولت‌های کوچک داشته است، کاوش کنیم. در این چارچوب، آنچه در امتداد این نوشتار در خور پژوهش به نظر می‌رسد امکان‌سنجی به کاربستنِ این مفهوم برای تبیین تناقض‌هایی است‌‌ که در سیاست خارجی دولت‌ها، به ویژه در چند سال اخیر دیده می‌شود.
کلیدواژه‌ها
حفاظ‌بندی؛ راهبرد دولتها؛ نظام بین‌الملل
عنوان مقاله [English]
A Critical Analysis on Hedging in Foreign Policy; Definitions and Typologies
نویسندگان [English]
روح الله طالبی آرانی
Assistant Professor, in Political Science, Department of Political Science, Faculty of Economics and Political Science, Shahid Beheshti University,Tehran, Iran.
چکیده [English]
Introduction: States in the international arena utilize various strategies to advance their foreign policy interests. Over the past two decades, "hedging" has emerged in academic and policy circles as a critical concept referring to a specific type of foreign policy strategy. During this period, numerous studies have explored the hedging strategies adopted by different states across various regions of the world. Scholarly arguments suggest that certain states, particularly over the last three decades, have successfully adopted this strategy, albeit based on contingent conceptualizations. In other words, many analyses posit that hedging is a contingent strategy for contingent states in contingent times and situations. Consequently, the literature currently presents a fragmented array of perceptions, including diverse definitions and typologies, of this strategy. However, like other foreign policy strategies, hedging requires a clear, universal perception that can be applied across all states, times, and contexts. Therefore, the central question of this article is: What is the appropriate conceptualization of the hedging strategy that can be universally applied to all states, times, and contexts? Given the descriptive and analytical nature of this study, the answer to this question is not presented as a hypothesis. Instead, answering it requires a critical analysis of existing definitions and typologies, a comparative evaluation of the current literature, and the proposal of a refined definition and typology for hedging.
Method: The method for data collection in the present study involves library and internet searches, relying on secondary data from books and articles related to hedging in the foreign policy of various countries. The focus of the search is primarily on the theoretical and conceptual discussions within these sources. For data analysis, we will employ qualitative content analysis. Accordingly, all conceptual data pertaining to hedging in foreign policy, as found in the works of various scholars, will be subjected to critical scrutiny.
Discussion and Findings: Analysis of the origin, definition, and typologies of hedging suggests that it is an emerging, and still newly conceptualized, strategy in international relations. Its conceptual development is ongoing and requires further refinement. In this context, the concept has yet to be systematically integrated into many traditional areas of international relations studies, such as international institutions, levels of analysis, positioning within major international relations theories, or the role of advancing interdisciplinary studies.
Conclusion: Framing hedging as an analytical concept allows us to explore the changing dynamics of the regional and international distribution of power. This change has involved not only a global power shift but also significant regional adjustments among actors, particularly in areas like the Middle East, with profound consequences for great powers, middle powers, and small states alike. Within this framework, the central research objective is to assess the feasibility of applying a universally clear concept of hedging to explain the observed contradictions in the foreign policies of governments, especially in recent years.
کلیدواژه‌ها [English]
Hedging, State Strategy, International System
مراجع
  • بوزان، بری و آکاریا، آمیتاو (1389)، نظریه غیرغربی روابط بین‌الملل: دیدگاه‌هایی درباره آسیا و فراسوی آن. تهران: انتشارات ابرار معاصر تهران.
  • جمشیدی، محمد و یزدان‌شناس، زکیه (1401)، «دیپلماسی اقتصادی و راهبرد چین در تنظیم روابط با ایران و عربستان سعودی»، فصلنامه مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی، دوره 12، شماره 44، پاییز 1401، صص. 112-126
  • چرنوف، فرد (1391)، نظریه و زبرنظریه در روابط بین‌الملل. نرجمه علیرضا طیب. تهران: نشر نی.
  • درخشنده لزجانی، مریم و شفیعی، نوذر (1401)، «استراتژی ایالات متحده نسبت به چین در چارچوب استراتژی مصون‌سازی (2021-1990)»، فصلنامه سیاست جهانی، سال یازدهم، شماره دوم، پیاپی 40، تابستان ، صص. 38-7.
  • عراقچی، سیدعباس و صمدی، امیر (1403)، «نقش راهبرد پوشش استراتژیک در سیاست خارجی قطر»، فصلنامه روابط خارجی، سال شانزدهم، شماره دوم، پیاپی 26 ، تابستان 1403 ، صص. 28-1.
  • میرترابی، سیدسعید و کشوریان آزاد، محسن (1404)، «راهبرد مصون‌سازی عربستان در مواجهه با آمریکا و چین و تأثیر آن بر منافع ملی ایران»، فصلنامه روابط خارجی، سال هفدهم، شماره نخست، پیاپی 65، بهار 1404، صص. 29-1.
References

  • Alagöz, Emine Akçadağ (2017), “Blue-Water Navy Program as a part of South Korea’s Hedging Strategy,” Güvenlik Stratejileri, Vol. 13, No. 25.
  • Araqchi, A. and Samadi, A. (1403), "The Role of Strategic Hedging Strategy in Qatar's Foreign Policy", Journal of Foreign Relations, 26 (3), 1-28. [In Persian]
  • Art, Robert J. (2004), Europe Hedges its Security Bets. In Balance of Power: Theory and Practice in the 21st Century, edited by T. V. Paul, James J. Wirtz, and Michel Fortmann. Stanford, CA: StanfordUniversity Press.
  • Boon, Hoo Tiang (2016), The Hedging Prong in India’s Evolving China Strategy, Journal of Contemporary China, Published online: 12 Apr 2016 at: http://dx.doi.org/10.1080/10670564.2016.1160527
  • Buzan, B. and Acharya, A. (2010), Non-Western Theory of International Relations: Perspectives on Asia and Beyond, Tehran: Abrar Moaser Tehran Publications. [In Persian]
  • Chen, I. T and Yang, A.H. (2013) ‘A Harmonized Southeast Asia? Explanatory Typologies of ASEAN countries’ strategies to the rise of China’, The Pacific Review, 26 (3), 265–288.
  • Chernoff, F. (2012), Theory and Metatheory in International Relations, translated by Alireza Tayyeb, Tehran: Ney Publishing House. [In Persian]
  • Ciorciari, J.D. (2007) ‘Hedging: Southeast Asian Alignments with the Great Powers since the Fall of Saigon, D.Phil.’, Thesis submitted to Oxford: St. Antony’s College, University of Oxford.
  • Ciorciari, J.D. (2009) ‘The Balance of Great-Power Influence in Contemporary Southeast Asia’, International Relations of the Asia-Pacific, 9 (1), 157–196.
  • Ciorciari, J.D. (2010), The Limits of Alignment: Southeast Asia and the Great Powers since 1975, Washington, DC: George Washington University Press.
  • Ciorciari, J.D. (2019), ‘The Variable Effectiveness of Hedging Strategies’, International Relations of the Asia-Pacific, 19 (3), 523–555.
  • Ciorciari1, John D. & Haacke, Jürgen (2019), Hedging in international relations: an introduction, International Relations of the Asia-Pacific,19 (3), 367–374.
  • Derakhshandeh Lazjani, M. and Shafi’i, N. (2012), “US Strategy Towards China in the Framework of the Immunization Strategy (1990-2021)”, Quarterly Journal of World Politics, Year 11 (1), 38-7. [In Persian]
  • Fargo, Thomas, Noboru, Yamaghochi, Ryo Sahashi, Kei Koga, & Alison Szal Winski (2015), “Preparing for Future Disasters: Strategic Assistance and the U.S.-Japan Alliance.” NBR Special Report 52.
  • Jamshidi, M. and Yazdanshenas, Z. (2023), “Economic Diplomacy and China’s Strategy in Regulating Relations with Iran and Saudi Arabia”, Strategic Studies of Public Policy Quarterly, 12 (1), 112-126. [In Persian]
  • Garlick, Jeremy and Havlova´, Radka (2020), China’s “Belt and Road” Economic Diplomacy in the Persian Gulf: Strategic Hedging amidst Saudi– Iranian Regional Rivalry, Iournal of Current Chinese Affairs, 19 (1), 82-105.
  • Goh, Evelyn (2005), Meeting the China Challenge: The U.S. in Southeast Asian Regional Security Strategies, Washington, D.C.: East-West Center Washington.
  • Goh, Evelyn (2006), ‘Understanding “Hedging” in Asia–Pacific Security’, Pacific Forum CSIS PacNet, (31 August 2006), pp. 1–2.
  • Goh, Evelyn (2007), “Great Powers and Hierarchical Order in Southeast Asia: Analyzing Regional Security Strategies”, International Security, 32 (3), 113–57.
  • Goh, Evelyn (2016), “Southeast Asian Strategies toward the Great Powers: Still Hedging after All These Years?” Asian Forum, 22 February 2016, https:// theasanforum.org/southeast-asian-strategies-toward-the-great-powers-still-hedgingafter-all-these-years.
  • Guan, Teo Ang & Koga, Kei (2022), “Conceptualizing Equidistant Diplomacy in International Relations: The Case of Singapore”, International Relations of the Asia-Pacific, 22 (3), 375–409.
  • Haacke, Jürgen (2019), "The Concept of Hedging and Its Application to Southeast Asia: a Critique and a Proposal for a Modified Conceptual and Methodological Framework", International Relations of the Asia-Pacific, 19 (3), 375–417, at: https://doi.org/10.1093/irap/lcz010.
  • He, Kai (2008), “Institutional Balancing and International Relations Theory: Economic Interdependence and Balance of PowerStrategies in Southeast Asia,” European Journal of International Relations 14(3), 489–518.
  • Kuik Cheng-Chwee (2008), “The Essence of Hedging: Malaysia and Singapore’s Response to a Rising China”, Contemporary Southeast Asia, 30 (2), 159–85.
  • Kuik, Cheng-Chwee (2016), Malaysia between the United States and China: What Do Weaker States Hedge Against?’, Asian Politics & Policy, 8 (1), 155–177.
  • Kuik, Cheng-Chwee (2020a), “Hedging in Post-Pandemic Asia: What, How, and Why?” Asian Forum, 6 June 2020, https://theasanforum.org/hedging-in-post-pandemicasia- what-how-and-why.
  • Kuik, Cheng-Chwee (2020b), "Explaining Hedging: The Case of Malaysian Equidistance", Contemporary Southeast Asia, 46 (1), 43–76.
  • Koga, K. (2018), ‘The Concept of “Hedging” Revisited: the Case of Japan’s Foreign Policy Strategy in East Asia’s power shift’, International Studies Review, 20 (4), 633–660.
  • Lee, Therence (2024), The Domestic Determinants of Hedging in Singapore’s Foreign Policy, Contemporary Southeast Asia, 46 (1), 77–102
  • Lim, Darren J. & Cooper, Zack (2015), ‘Reassessing Hedging: The Logic of Alignment in East Asia’, Security Studies, 24 (4), 696–727.
  • Marks, Michael P. P. (2011), Metaphors in International Relations Theory, London: Palgrave Macmillan.
  • Medeiros, Evan S. (2005 ⁄ 2006), "Strategic Hedging and the Future of Asia-Pacific Stability", The Washington Quarterly, 29 (1), 145–167.
  • Mirtorabi, S. and Kesharian Azad, M. (2025), Saudi Arabia's Strategy of Insuring Against America and China and Its Impact on Iran's National Interests, Quarterly Journal of Foreign Relations, 17 (1), 1-29. [In Persian]
  • Pape, Robert A. (2005), "Soft Balancing against the United States", International Security, 30 (1), 7–45.
  • Paul, T.V. (2005), "Soft Balancing in the Age of U.S. Primacy", International Security, 30 (1), 46–71.
  • Roy, Dennis (2005), “Southeast Asia and China: Balancing or Bandwagoning,” Contemporary Southeast Asia, 27 (2), 205–322.
  • Salman, Mohammad (2017), "Strategic Hedging and Unipolarity’s Demise: The Case of China’s Strategic Hedging", Asian Politics & Policy, 9 (3), 354–377.
  • Salman, M. and Geeraerts, G. (2015) ‘Strategic Hedging and China’s Economic Policy in the Middle East’, China Report, 51 (2), 102–120.
  • Salman, Mohammad, Pieper, Moritz A. & Geeraerts, Gustaaf (2015), “Hedging in the Middle East and China U.S. Competition,” Asian Politics & Policy, 7 (4), 32-56
  • Schweller, Randall L. (1994), “Bandwagoning for Profit: Bringing the Revisionist State Back in,” International Security, 19 (1), 72–107.
  • Snyder, Glenn (1984), “The Security Dilemma in Alliance Politics,” World Politics, 36 (4), 461–95.
  • Tessman, B. and Wolfe, W. (2011), ‘Great powers and strategic hedging: the case of Chinese energy security strategy’, International Studies Review, 13 (2), 214–240.
  • Tessman, Brock F. (2012), “System Structure and State Strategy: Adding Hedging to the Menu”, Security Studies, 21 (3), 192–231.
  • Tessman, B. and Wolfe, W. (2011) ‘Great powers and Strategic Hedging: the Case of Chinese Energy Security Strategy’, International Studies Review, 13 (2), 214–240.
  • Tunsjø, Ø. (2017) ‘U.S.-China Relations: From Unipolar Hedging to Bipolar Balancing’, in R.S. Ross and Ø., Tunsjø (eds), Strategic Adjustment and the Rise of China: Power and Politics in East Asia, Ithaca and London: Cornell University Press, pp. 41–68.
  • University of New South Wales (UNSW) (2015), Writing a Critical Review (online) https://student.unsw.edu.au/writing-critical-review
  • University of Leicester (2009), What is critical writing? available online https://www2.le.ac.uk/offices/ld/resources/study-guides-pdfs/writing-skills-pdfs/criticalwriting-v1%200.pdf
  • Walt, Stephen (1987), The Origin of Alliances, Ithaca, NY: Columbia University Press.
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 653
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 459