جرم انگاری همچون آخرین چاره | ||
| فصلنامه تحقیقات حقوقی | ||
| مقاله 11، دوره 14، شماره 53، اردیبهشت 1390، صفحه 383-405 اصل مقاله (3.56 M) | ||
| نویسندگان | ||
| نیلز جیربورگ1؛ رحیم نوبهار2؛ فاطمه نوبهار3 | ||
| 1استاد برجستة حقوق کیفری دانشگاه آپسالا و رییس پیشین دانشکدة حقوق همان دانشگاه | ||
| 2استادیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق عمومی دانشکدة حقوق دانشگاه شهید بهشتی. | ||
| چکیده | ||
| اندیشه جرم انگاری به عنوان آخرین چاره، اندیشه خاصی است. این اندیشه، آشکارا یک اصل قانون اساسی نیست؛ بلکه بیشتر اصلی مربوط به اخلاق قانون گذاری است؛ اصلی که به نظر می رسد قانون گذاران کمتر به آن توجه کرده اند؛ هر چند در تمام کتابهای درسی معتبر و پیمان نامه ها بر آن تأکید شده است. اندیشه های مرتبط با این اصل عبارتند از : فرعی بودن حقوق کیفری و خصلت چندپارگی حقوق کیفری. اصل جرم انگاری همچون آخرین چاره را نمی توان بدون درک دلایل موجهی که با تصمیم گیری درباره جرم انگاری مرتبط است، مورد بحث قرار داد. من در این مقاله، شش نوع دلیل که توجیه گر این اصل است، ارائه خواهم کرد: سرزنش پذیری (ارزش کیفری) 2-نیاز، 3-میانه روی، 4- ناکارآمدی، 5-هزینه های نظارت و 6-منافع بزه دیده. سپس این دلایل را در قالب سه اصل خلاصه خواهم کرد: 1–اصل ارزش کیفری، 2- اصل منفعت، 3-اصل انسانی. افزودن بر این، یک فرا اصل (در فرض شک، به نفع آزادی حکم کن یا در فرض شک، حکم به مجازات ننما) را هم یادآور می شویم و سرانجام به این موضوع خواهیم پرداخت که اصل ضرورت از ایده های "تناسب معطوف به آینده" و "فرعی بودن" حقوق کیفری جداست. نتیجه بحث این است که اصل جرم انگاری همچون آخرین چاره، کارکرد هنجارین مستقلی ندارد؛ جز اینکه همچون فرا اصلی که دلایل جرم انگاری (ارزش کیفری) را تلخیص می کند، تفسیر شود. | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Criminalization as a last resort | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,186 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 323 |
||