استصناع در فقه و حقوق ایران | ||
| فصلنامه تحقیقات حقوقی | ||
| مقاله 6، دوره 12، شماره 50، آذر 1388، صفحه 123-160 اصل مقاله (3.45 M) | ||
| نویسندگان | ||
| غلاملی سیفی زیناب1؛ منصوره حسن زاده2 | ||
| 1استادیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی. | ||
| 2دانشجوی دوره کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه شهید بهشتی. | ||
| چکیده | ||
| سفارش ساخت کالاهای دست ساز و پذیرش این قبیل سفارشات از سوی سازنده در سوابق حقوق اسلامی تحت عنوان استصناع مورد بحث قرار گرفته است. صرفنظر از این که علمای برخی فرق و مذاهب اسلامی در صحت و اعتبار این تاسیس حقوقی تردید جدی کرده اند، ماهیت حقوقی استصناع نیز بین فقهای اسلامی توصیف واحدی نیافته است. به نظر بعضی توافق مستصنع و صانع مبنی بر ساخت کالا با طرح و مواد معین و تحویل آن به سفارش دهنده فاقد ماهیت عقدی بوده و وعد (مواعد) شناخته می شود، اما مطابق نظر گروهی دیگر تراضی انجام گرفته دارای ماهیت عقدی است. در فرض پذیرش ماهیت قراردادی استصناع هم، میان بیع (بیع مال آینده)، اجاره (مقاطعه یا پیمانکاری)، جعاله و شبه اجاره بودن این قرارداد اتفاق نظر وجود ندارد. مضافا آنکه ماهیت مورد نزاع استصناع منجر به بروز اختلاف در حکم لزوم و جواز این عمل حقوقی نیز شده است. کاربرد فراوان مصادیق مختلف و جدید التاسیس حقوقی مورد بحث در جامعه کنونی و فقدان قانون خاص در این زمینه اقتضا می کند که جهت نیل به یک جمع بندی روشن و ارائه راه حل مناسب در حقوق موضوعه ایران، آراء و نظرات اعلام شده در فقه، دسته بندی شده و مورد توجه قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مستصنع؛ صانع؛ بیع مال آینده؛ مقاطعه کاری | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Construction in Iranian jurisprudence and law | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,482 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 333 |
||