بررسی مدیریت پسماند در نظام حقوقی ایران | ||
| فصلنامه تحقیقات حقوقی | ||
| مقاله 13، دوره 19، شماره 74، آذر 1395، صفحه 329-355 اصل مقاله (8.14 M) | ||
| نویسنده | ||
| محمد مشاری مشاری | ||
| عضو هیئت علمی دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران. | ||
| چکیده | ||
| چکیدهبر اساس ماده 1 قانون مدیریت پسماند مصوب سال 1383، جهت تحقق اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و به منظور حفظ محیط زیست کشور از آثار زیانبار پسماندها و مدیریت بهینه آنها، کلیه وزارتخانهها و سازمانها، نهادهای عمومی و غیردولتی و کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی موظف به رعایت قوانین و سیاستهای قانون مذکور در مدیریت پسماند میباشند. مدیریت اجرایی کلیه پسماندها در این قانون به غیر از صنعتی و ویژه در شهرها و روستاها و حریم آنها به عهده شهرداری و دهیاری و در خارج از حوزه آنها به عهده بخشداریها است. پسماندهای ویژه و صنعتی هم به عهده تولید کننده آنها است. مدیر اجرایی پسماند مجاز است هزینه مدیریت پسماند را از تولیدکننده و بر اساس دستورالعمل وزارت کشور بر حسب نوع پسماند دریافت و صرفاً صرف هزینههای مدیریت پسماند نماید. نقل و انتقال پسماندهای درون مرزی بر اساس آییننامه اجرایی مصوب هیئت وزیران و نقل و انتقال پسماندهای برون مرزی طبق مقررات کنوانسیون بازل و پسماندهای دریایی تابع ضمیمه پنجم کنوانسیون MARPOL و کنوانسیون دفع مواد زائد در دریا است. این نوشتار با بررسی قانون مدیریت پسماند، ضمن بیان برخی نقایص موجود در آییننامه اجرایی قانون، خواستار اصلاح مشکلات قانونی و رواج اهمیت و توجه به محیط زیست در کل سیستم حقوقی کشور میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مدیریت پسماندها؛ محیط زیست؛ قانون مدیریت پسماندها؛ شهرداریها | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| 1 | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,561 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,445 |
||