جبران خسارت روحی و روانی در حمل و نقل هوایی | ||
| فصلنامه تحقیقات حقوقی | ||
| مقاله 4، دوره 11، شماره 48، دی 1387، صفحه 185-231 اصل مقاله (9.51 M) | ||
| نویسنده | ||
| منصور جباری | ||
| دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| کنوانسیون های ورشو 1929 و مونترال 1999 در خصوص حمل و نقل هوایی در کلیه پروازهای بین المللی و پروازهای داخلی بیشتر کشورهای جهان اجرا می گردند. مطابق ماده 17 کنوانسیون ورشو که کنوانسیون مونترال هم تغییر مهمی در آن به وجود نیاورده است: "متصدی حمل و نقل مسئول خسارتی است که در صورت فوت یا جرح و یا هر گونه آسیب بدنی متوجه مسافر می گردد". منظور از خسارت وارده در این ماده چه نوع آسیبی است؟ آیا ممکن است آسیب مغزی وارده به مسافر قابل جبران باشد؟ این مقاله این دو پرسش را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است. قسمت نخست مقاله ارتباط بین خسارت معنوی و آسیب های جسمانی را توضیح می دهد. قسمت دوم تفاسیر مختلف دادگاه ها از آسیب بدنی را مطرح کرده است. قسمت سوم با اشاره به صورت جلسه گفتگوها و مذاکرات کنفرانس مونترال به این نتیجه می رسد که دایره شمول این ماده در کنوانسیون مونترال گسترده تر شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کنوانسیون های ورشو 1929؛ کنوانسیون های مونترال 1999؛ حمل و نقل هوایی؛ حمل و نقل بین المللی؛ آسیب جسمانی؛ خسارت روحی روانی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Compensation for emotional and psychological damage in air transportation | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,041 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 361 |
||