نقد و بررسی رای شماره 36 مورخ 27/1/84 شعبه 25 دادگاه تجدیدنظر استان تهران در رابطه با خسارت معنوی | ||
| فصلنامه تحقیقات حقوقی | ||
| مقاله 6، دوره 14، شماره 56، اسفند 1390، صفحه 189-209 اصل مقاله (981.8 K) | ||
| نویسنده | ||
| امیر حسین آبادی | ||
| استادیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی. | ||
| چکیده | ||
| خسارت معنوی در کنار خسارت مادی در اکثر سیستم های حقوقی دنیا پذیرفته شده است، و روز به روز بر اهمیت آن افزوده می شود چنانکه در بعضی موارد میزان و مقدار خسارت معنوی تعیین شده توسط دادگاه ها به مراتب بیشتر از خسارات مادی است. در کشور ما نیز 85 سال قبل از زیان معنوی به عنوان یکی از خسارات قابل مطالبه در قانون مجازات عمومی پیش بینی گردید، سپس در قانون آیین دادرسی کیفری و قانون مسئولیت مدنی مورد تأیید و تأکید قرار گرفت. پس از پیروزی انقلاب اصل 171 قانون اساسی جمهوری اسلامی به این خسارت تصریح کرد و آن را قابل جبران دانست. فقهای شورای نگهبان قانون اساسی در اظهار نظر نسبت به تبصره یک ماده 30 قانون مطبوعات مصوب سال 1364 که خسارت معنوی را پیش بینی کرده بود، آن را خلاف شرع دانستند، قانون گذار هم در تغییر قانون آیین دادرسی کیفری سال 1378 این نوع خسارت را از بند 2 ماده 9 حذف کرد، این کار سبب شد که برخی از دادگاه ها ضرر و زیان معنوی را قابل جبران ندانند؛ در صورتی که با وجود اصل 171 قانون اساسی و لازم الاجرا بودن قانون مسئولیت مدنی در قابل مطالبه بودن این زیان جای هیچ شک و تردیدی وجود ندارد. اشکالی که در مورد ضابطه و معیار تعیین خسارت معنوی از جانب بعضی از قضات عنوان می شود ایراد واردی نیست زیرا، قانون مسئولیت مدنی در مواد 3 و 5 مقدار و میزان آن را با توجه به اوضاع و احوال قضیه به نظر دادرس واگذار کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رویه قضایی؛ خسارت؛ خسارت معنوی؛ قابل جبران؛ حیثیت و اعتبار شخصی یا خانوادگی؛ صدمات روحی و روانی؛ اضواع و احوال؛ اختیار دادرس | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Review and analysis of the verdict No. 36 dated 16/04/2005, Branch 25 of the Tehran Provincial Court of Appeal regarding moral damages | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,828 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 313 |
||