حق برابری امکانات در اساسنامه، قواعد دادرسی و رویه قضایی دادگاههای کیفری بین المللی | ||
| فصلنامه تحقیقات حقوقی | ||
| مقاله 7، دوره 15، شماره 60، اسفند 1391، صفحه 289-321 اصل مقاله (1.57 M) | ||
| نویسنده | ||
| علیرضا تقی پور | ||
| استادیار دانشگاه بوعلی سینا همدان. | ||
| چکیده | ||
| دادگاه های نورنبرگ و توکیو به عنوان اولین دادگاه های کیفری بین المللی زمانی توسط متفقین تشکیل شدند که مقررات بین المللی در خصوص حقوق متهم وجود نداشت. اما پس از پایان جنگ دوم جهانی،گام های مؤثری در این جهت برداشته شد. اسناد متعددی در سطح جهانی و منطقه ای، این موضوع را به تفصیل مورد اشاره قرار دادند و ساز و کارهایی نیز همانند کمیته حقوق بشر سازمان ملل و دیوان اروپایی حقوق بشر برای اجرای آن ها پیش بینی گردید. نهادهایی که با تفسیر حقوق متهم، کمک قابل توجهی در پیشبرد و توسعه آن ایفا کرده اند. حق برابری امکانات، از جمله این حقوق به شمار می رود. به این ترتیب انتظار می رفت که دادگاه های کیفری بین المللی برای یوگسلاوی و رواندا با توجه به تحولات اخیر، به خوبی قادر به رعایت این حق در جریان دادرسی شوند. اما مغایرت آرا صادره توسط این دادگاه ها با تفاسیر ارائه شده از نهادهای نظارتی حقوق بشر، بیان گر آن است که هر دادگاه با توجه به ساختار و اهدافی که دنبال می کند، می تواند تفسیر متفاوتی از مصادیق حقوق متهم ارائه دهد. مقررات اساسنامه و قواعد دادرسی دادگاه کیفری بین المللی نیز به گونه ای تنظیم گردیده که احتمال نادیده گرفته شدن حق برابری امکانات را به وجود آورده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دادگاه های کیفری بین المللی؛ حقوق متهم؛ حق برابری امکانات؛ اسناد بین المللی؛ نهادهای نظارتی حقوق بشر | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The right to equality of opportunity in the statutes, rules of procedure and judicial practice of international criminal courts | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 616 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 244 |
||