علم قاضی و اصل تناظر | ||
| فصلنامه تحقیقات حقوقی | ||
| مقاله 4، دوره 13، ویژه نامه شماره 2 - شماره پیاپی 1، اردیبهشت 1389، صفحه 117-173 اصل مقاله (9.49 M) | ||
| نویسنده | ||
| سیروس حیدری | ||
| دانش آموخته دکتری حقوق خصوصی. | ||
| چکیده | ||
| اصل تناظر یکی از اصول راهبردی دادرسی مدنی است که اقتضا دارد هر یک از طرفین دعوا در زمان مناسب نسبت به تمام جهات و عناصر ارائه شده به قاضی یا مستخرج از جانب او که قابلیت تأثیر بر نتیجه منازعه را دارند، مطلع گردیده و امکان مناقشه در خصوص آن ها را داشته باشد. این اصل جنبه آمره، عام و بنیادین دارد و رعایت آن بر تمامی مراجع قضاوتی الزامی است. به موجب اصل تناظر، هر یک از اصحاب دعوا حق مناقشه در خصوص هرگونه دلیلی که علیه وی ارائه شده را دارد. بر این اساس، هر دلیلی که از قبل در معرض مناقشه بین طرفین قرار نگرفته باشد، در مقام صدور حکم قابل استناد نخواهد بود. علم شخصی قاضی به معنای علمی که خارج از چارچوب ادله قانونی موجود در پرونده و مثلاً از طریق اسباب حسی حاصل گردیده یا از طریق تحقیقات مقرر در قانون ولی بدون اطلاع اصحاب دعوا و به دور از امکان مباحثه برای ایشان به دست آمده باشد، به لحاظ مغایرت با اصل تناظری بودن دادرسی فاقد اعتبار و در مقام صدور رأی، غیر قابل استناد می باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصل تناظر؛ دادرسی مدنی؛ علم قاضی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The science of the judge and the principle of Contradiction | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 10,885 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 418 |
||