ممنوعیت یارانه منوط به استفاده از توان داخلی برای انرژی تجدیدپذیر در نظام سازمان جهانی تجارت | ||
| فصلنامه تحقیقات حقوقی | ||
| مقاله 2، دوره 24، شماره 94، تابستان 1400، صفحه 33-58 اصل مقاله (713.65 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/jlr.2020.184819.1590 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدجعفر قنبری1؛ محمدحسین حمیدزاده* 2 | ||
| 1دانشگاه بهشتی | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز، دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| ارتقاء انرژی تجدیدپذیر نیازمند سرمایهگذاری مستقیم قابل توجهی است که در راستای کاستن هزینه سرمایهگذاری، دولت نیز بایستی حامی تولیدکنندگان و سرمایهگذاران باشد. از جمله شیوههای شایع و موثر حمایت دولتها از انرژی پاک، اعطاء یارانههای منوط به استفاده از توان داخلی است. با وجود ضرورتهای زیست محیطی و عملی شدن سیاستهای صنعتی به واسطه اعطاء این نوع یارانه، موافقتنامه یارانهها و اقدامات جبرانی این نوع حمایت مالی را بدون هرگونه کیفیتگذاری و بررسی آثار آن بر محیط زیست و توسعه انرژی تجدیدپذیر ممنوع دانسته است که مورد انتقاد طرفداران محیط زیست قرار گرفته است. در این راستا، نویسندگان متعددی بهرهگیری از مقررات موافقتنامه عمومی تعرفه و تجارت (گات) و رویکرد رکن حل و فصل اختلاف را برای رفع ممنوعیت قانونی پیشنهاد نمودهاند. پژوهش حاضر با بررسی مقررات گات و رویکرد رکن حل و فصل اختلاف نتیجه میگیرد که منابع یاد شده به جهت عدمشفافیت، کلینگری، انعطافپذیری و تردید بر تامین شرایط سلبی و ایجابی، در رفع ممنوعیت قانونی ناکارآمد بوده و مناسبترین راهحل همان اصلاح مقررات موافقتنامه یارانهها و اقدامات جبرانی میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| یارانه منوط به استفاده از توان داخلی؛ انرژی تجدیدپذیر؛ ممنوعیت قانونی؛ سازمان جهانی تجارت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,128 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 854 |
||
| تعداد نشریات | 41 |
| تعداد شمارهها | 1,611 |
| تعداد مقالات | 14,143 |
| تعداد مشاهده مقاله | 97,797,516 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 62,437,849 |