تعالی معنوی انسان در آموزه های مولانا | ||
| آینه معرفت | ||
| مقاله 4، دوره 8، شماره 4، دی 1387 اصل مقاله (234.25 K) | ||
| نویسنده | ||
| علیرضا خواجه گیر* | ||
| دانشگاه آزاد اسلامی | ||
| چکیده | ||
| در عرفان اسلامی، انسان، موجودی ذومراتب با ساحتهای وجودی مختلف است که هر یک از آنها دریچهای به وجود پر رمز و راز این معمای هستی است. در میان عارفان مسلمان، چهرة مولانا جلالالدین رومی در کشف رازهای درونی انسان و گشودن اسرار وجودی او بسیار برجسته است. مولوی با بهره گیری از تعالیم عمیق دینی و تجربیات عارفان پیش از خود و آمیختن آنها با تجربیات عرفانی خویش توانست انسانشناسی عرفانی بسیار متعالی و عمیقی را در آثار منثور و منظوم خویش به بشر عرضه کند. تعالی معنوی انسان در تفکر مولانا را باید از دو جنبه نگریست: یک جنبة آن مانعزدایی و آسیبشناسی روحی انسان و جنبة دیگر، چگونگی پرورش روحانی اوست. مولوی با تفکیک خود حقیقی و خود مجازی انسان و شناخت آثار زیانبار غفلت انسان از ساحت الهی خویش، موانعی را که باعث این غفلت و دوری انسان از گوهر حقیقی خود میشود، در مکتب عرفان عشقی خویش به بهترین وجهی به تصویر کشید و همچون طبیبی روحانی توانست با کشف علل واقعی درد و رنج انسان غذاهای حقیقی روح انسان را شناسایی و عرضه کند | ||
| کلیدواژهها | ||
| خود حقیقی؛ خود مجازی؛ ایمان؛ عشق؛ حجاب ظلمانی؛ حجاب نورانی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,962 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,435 |
||