حفاظت از زبان های بومی در خطر- چگونه حقوق بشر می تواند در نگهداری از تنوع بیولوژیکی مشارکت نماید | ||
| فصلنامه علوم محیطی | ||
| مقاله 11، دوره 10، شماره 1، مهر 1391 اصل مقاله (294.01 K) | ||
| نوع مقاله: Original Articles | ||
| نویسنده | ||
| ژانت الیزابت بلیک* | ||
| استادیار دانشکده حقوق و حقوق بشر، صلح و دموکراسی یونسکو، دانشگاه شهیدبهشتی | ||
| چکیده | ||
| یک رابطه نزدیک و متقابل قدرتمندی بین تنوع زبانی و بیولوژیکی وجوددارد. به منظور حفاظت ازتنوع زیستی ، این همچنین حیاتی است تا ما راهکارهایی را برای حمایت ازتنوع زبانی در قوانین بین المللی به عنوان میراث مشترک پیدا نماییم. همچنین باید در جستجوی یافتن سیاست های زبانی ملی باشیم که آن را تشویق و ترغیب نماید.در حدود 6800 زبان مختلف در سراسر جهان وجود دارد که اکثر آن ها زبان های بومی می باشند. بسیاری از این زبان ها در خطر انقراض اند و از 6500 زبان، فقط 10 درصد از جمعیت جهان با آن صحبت می کنند و بسیاری از آن ها در شرایط وخیم انقراض قرار گرفته اند: بیش از 90درصد آن ها تا قرن آینده منقرض خواهند شد.تنوع زیستی هم مشابه آن با کاهش چشمگیری روبرو است ، بنابر این ،این مسئله ی مهمی است تا بتوانیم با سرعت زیادی قادر به پاسخ گویی به عوامل مختلف آن از جمله انقراض زبان ها باشیم . هدف این مقاله ارائه رابطه ای بین تنوع زیستی و زبانی با تاکید بر زبان های محلی و بومی بوده بطوری که بتواند پایه و اساسی برای قانون و سیاست گذاری فراهم نماید. برای انجام این کار تجزیه و تحلیلی از حقوق بین المللی موجود و چهار چوب سیاست ملی مربوط به حفاظت موثر از تنوع ارائه می کند، و بطور خاص ، با این دید که زبان های جهانی در حفظ و پرورش تنوع زیستی مشارکت زیادی می کنند | ||
| کلیدواژهها | ||
| تنوع زبانی؛ تنوع زیستی؛ حقوق بشر؛ زبان های محلی و بومی؛ دانش زیست محیطی سنتی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Safeguarding Endangered and Indigenous Languages – How Human Rights Can Contribute to Preserving Biodiversity | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Janet Blake | ||
| Assistant Professor in the Faculty of Law, International Relations Director of the UNESCO Chair for Human Rights, Peace and Democracy and academic member of the Research Centre on Education for Sustainable Development, University | ||
| چکیده [English] | ||
| There exists an intimate and mutually-reinforcing relationship between linguistic and biological diversity. In order to safeguard biological diversity, then, it is vital also that we find ways to protect linguistic diversity under international law – as a common heritage – while also seeking national language policies that encourage it. There are approximately 6,800 different languages worldwide, of which the large majority are indigenous. Many of these are endangered and 6,500 of these languages are spoken by only 10% of the world’s population, placing many of them in a situation of extreme endangerment: as many as 90% will become extinct by the next century. Biological diversity faces a similarly dramatic decline and so it is a matter of extreme urgency to respond to various factors – including language loss – that contribute to this. This article aims to present the relationship of linguistic and biological diversity – with an emphasis on local and indigenous languages – in a way that can provide the basis for law- and policy-making. In so doing, it will also provide an analysis of the existing international law national policy frameworks relevant to the effective safeguarding of linguistic diversity and, in particular, with a view to fostering the contribution of the world’s languages to preserving biodiversity. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Keywords: Linguistic diversity, Biological diversity, Human rights, Indigenous and local languages, traditional ecological knowledge | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 10,314 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,751 |
||