کاربرد معیار ریسک ارزش در معرض ریسک شرطی در بهینهسازی پرتفوی با رویکرد شکست ساختاری در بازار بورس اوراق بهادار تهران | ||
| چشم انداز مدیریت مالی | ||
| مقاله 5، دوره 7، شماره 18، مرداد 1396، صفحه 85-104 اصل مقاله (1.42 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| ابراهیم عباسی* 1؛ بابک تیموری2؛ عارفه مولائی3؛ زهرا اسماعیلی4 | ||
| 1دکتری مالی، دانشیار دانشگاه الزهرا (نویسنده مسئول). | ||
| 2** دکتری/مهندسی فناوری اطلاعات گرایش داده کاوی / تحلیل شبکههای اجتماعی، دانشگاه تربیت مدرس. | ||
| 3*** کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی گرایش مالی، دانشگاه الزهرا. | ||
| 4**** کارشناس ارشد مدیریت مالی، دانشگاه الزهرا. | ||
| چکیده | ||
| هدف این پژوهش، استفاده از ارزش در معرض ریسک شرطی بهعنوان معیار سنجش ریسک نامطلوب در تشکیل سبد سهام بهینه در بازار بورس اوراق بهادار تهران است. CVaR بهعنوان میانگین وزنی زیان مورد انتظار فراتر از VaR تعریف میشود و دارای ویژگی تحدب و زیر جمعپذیری است. دادههای مورد استفاده در این پژوهش، بازده 15 روزه 45 شرکت در دوره زمانی 01/07/1388 تا 31/05/1392 است. بااستفاده از آزمون نقطه شکست چاو، تاریخ 01/07/1392 بهعنوان نقطه شکست بازار انتخاب شد؛ بنابراین دادهها به دو دوره زمانی قبل و بعد از نقطه شکست تقسیم شدند. نتایج آزمون علامت زوج - نمونهای نشان میدهد CVaR دوره دوم بزرگتر از دوره اول است و متناسب با آن بازده مورد انتظار بالاتری در دوره دوم وجود دارد؛ سپس 10 پرتفوی بهینه برای هریک از دورهها و مرز کارای مربوطه رسم شد. مرز کارا نیز نشان از رونق بازار بورس اوراق بهادار تهران در دوره دوم است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سبد سهام بهینه؛ ارزش در معرض ریسک شرطی؛ مرز کارا؛ نقطه شکست بازار | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,816 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,162 |
||
