تحلیل تبعید اشتراکیها و کمونیستها در دورة پهلوی اول | ||
| مجله تاریخ ایران | ||
| مقاله 3، دوره 11، شماره 2 - شماره پیاپی 25، مهر 1397، صفحه 57-86 اصل مقاله (1.06 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| سیدمحمود سادات بیدگلی* | ||
| استادیار تاریخ گروه تاریخ انقلاب اسلامی پژوهشکدة امام خمینی و انقلاب اسلامی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در دورة رضاشاه مبلغان اندیشههای اشتراکی و بعد کمونیستی دستگیر و تبعید میشدند. سیاست حکومت در تبعید این افراد با رویکرد آن در تبعید سایر مخالفان متفاوت بود. اینکه انتخاب این سیاست بر چه اساسی بوده و بر اساس چه مؤلفههایی اتخاذ گردیده است هدف اصلی این پژوهش است. فرضیه این پژوهش نشان میدهد که درهمتنیدگی فعالیتهای تبلیغی و جاسوسی اشتراکیون و کمونیستها در دورة پهلوی اول بر نوع برخورد حکومت با آنان تأثیر داشته است که این تأثیر را میتوان در انتخاب تبعیدگاه، تأمین شغل و معیشت آنها و مدت تبعیدشان مشاهده کرد.این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با کمک اسناد و مدارک آرشیوی و منابع اصلی تنظیم شده است. در هر جایی که امکان کمیشدن وجود داشته از اعداد و ارقام برای تحلیل بهره برده شده است.یافتههای این پژوهش نشان میدهند که درهمتنیدگی فعالیتهای تبلیغی و جاسوسی شوروی در دورة رضاشاه، واکنش حکومت را در انتخاب تبعیدگاه برای تبعیدیان اشتراکی و کمونیستی برانگیخت و تبعیدگاههایی با اقلیم نامناسب برای آنان در نظر گرفته میشد. فعالان کمونیست از مناطق عمدتاً سردسیر به شهرهای مذهبی، گرم و خشک و کمجمعیت داخلی تبعید میشدند. همچنین به علت اختلاط فعالیتهای تبلیغی و جاسوسی این تبعیدیان و با وجود اینکه آنان از نیروهای متخصصی بودند که میشد از وجودشان در نوسازی دورة رضاشاهی استفاده کرد، اما به دلیل انتخاب رویکرد امنیتی، در برخورد با آنان سختگیری صورت میگرفت و از ظرفیتشان استفاده نمیشد. حکومت رضاشاه تبعیدیان کمونیستی را برخلاف سایر تبعیدیان مدت بیشتری در تبعید نگه میداشت؛ تبعیدیان معترض به اصلاحات سهگانه معمولاً از چند ماه تا یک سال در تبعید بهسر میبردند اما پایان مدت تبعید تبعیدیان فعالیتهای اشتراکی مشخص نبود و اجازة آزادی به آنان داده نمیشد. مجازات تبعید در آن دوره، کیفری محلمحور بود؛ برخلاف حبس که زمانمحور بود و فرد مدت مشخصی را در زندان سپری میکرد. اما در باب تبعید در آن دوره و در خصوص تبعیدیان اشتراکی و کمونیستی، زمان اصلاً مدنظر نبود، بلکه مکان تبعید اهمیت داشت و زمانی برای پایان تبعید تعیین نشده بود و بدین خاطر است که زمان پایان تبعید تبعیدیان و آزادی آنان شهریور 1320 ش/اوت 1941 م است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| exile؛ communism؛ Iran؛ Reza Shah Era؛ Khuzestan | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Analysis of the exile of communists in the first Pahlavi era | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Seyyed Mahmood Sadat Bidgoli | ||
| استادیار تاریخ گروه تاریخ انقلاب اسلامی پژوهشکدة امام خمینی و انقلاب اسلامی، تهران، ایران | ||
| چکیده [English] | ||
| During Reza Shah reign, propagandists of communist ideas were arrested and sent to exile. The policy of government in exile was different from that of other dissidents. The main purpose of this research is to determine which policy has been chosen and based on what elements. The hypothesis of this study shows that the enthusiasm of propaganda and spying activities of communists in the first half of the year influenced the kind of government's encounter with them, which can be seen in the choice of exile, the provision of their jobs and their livelihood, and the duration of their exile. This research is based on descriptive analytical method and with the help of archival documents and archival sources. Wherever possible, there are numbers used for analysis. The findings of this research show that the entanglement of Soviet propaganda and spy activities during Reza Shah reign caused the government's action to send communist to exile, and deportees with an inappropriate climate for them were considered. Communist activists were sent to exile from mostly frozen regions to religious, warm, dry, and domestic communities. Also due to the mixing of the propaganda and spying activities of these exiles and despite the fact that they were specialized forces that could be used to revitalize the era of Reza Shahi, they were strictly used to approach the security approach and were not using their capacity. Contrary to other exiles, Reza Shah’s regime maintained their approach to send communists on exile than exiled nationals. Exiles who opposed the three ـ year reform were usually exiled for several months to one year, but the end of the exile period for exile activities was unclear and was not allowed to be freed. The punishment for exile in this period is a criminal offense, unlike time ـ based imprisonment, and a person has spent a certain period in prison; however, in relation to exile during this period and in relation to communist and exiled exiles, time is not at all considered and the place of exile is important and there is no time for the end of the exile, and the time has come for the exiles to be released on September 13, 1941. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| exile, communism, Iran, Reza Shah Era, Khuzestan | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,955 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,389 |
||