رابطه بین ناکارآمدی خانواده مبدأ و وابستگی متقابل زنان: نقش تعدیل کننده تحصیلات دانشگاهی | ||
| فصلنامه روانشناسی کاربردی | ||
| مقاله 2، دوره 7، شماره 2، شهریور 1392 اصل مقاله (322.02 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله مروری | ||
| نویسندگان | ||
| نجمه خسروی* ؛ لیلی پناغی؛ زهره احمدآبادی؛ منصوره سادات صادقی | ||
| داﻧﺸﮕﺎه ﺷﻬﯿﺪ ﺑﻬﺸتی | ||
| چکیده | ||
| هدف این پژوهش تعیین رابطه ناکارآمدی های خانواده مبدأ و وابستگی متقابل و شناسایی نقش تعدیل کنندة تحصیلات دانشگاهی در این رابطه بود. روش: روش مطالعه از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل زنان شهر تهران بود. از بین زنان مناطق 4 و 7 شهر تهران، 140 زن به صورت نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و مقیاسهای وابستگی متقابل فیشر، اسپن و کراوفورد ( 1991 ) و سنجش خانواده اپشتاین، بالدوین و بیشاپ ( 1983 ) را تکمیل کردند. یافته ها: یافته ها نشان داد وابستگی متقابل زنان دارای تحصیلات دانشگاهی، پایین تر از سایر زنان است. اگرچه تمامی انواع ناکارآمدیهای خانواده مبدأ با وابستگی متقابل همبسته بود ولی تنها ناکارآمدی نقشها و ارتباطات، رابطه قویتری با وابستگی- متقابل داشت. همچنین تحصیلات دانشگاهی رابطه بین ناکارآمدی خانواده مبدأ و وابستگی متقابل را تعدیل کرد و همبستگی بین ناکارآمدی خانواده مبدأ و وابستگی متقابل فقط در بین زنان بدون تحصیلات دانشگاهی معنادار بود. نتیجه گیری: بهنظر میرسد تحصیلات دانشگاهی میتواند با تأمین احساس هویت، اعتماد به نفس، خودارزشمندی و توانمندی روانشناختی، به زنان کمک کند تا ناگواریهای خانواده مبدأ را با خود به بزرگسالی منتقل نکنند. ازاینرو مطالعه نقش تحصیلات دانشگاهی در پژوهشهای کاربردی حوزه زنان، ضروری به نظر میرسد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحصیلات دانشگاهی؛ خانواده مبدأ؛ زنان؛ ناکارآمدی؛ وابستگی متقابل | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 13,154 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 5,785 |
||