نقد و بررسی رویکرد صامت انگارانه به متن | ||
| آینه معرفت | ||
| مقاله 2، دوره 14، شماره 2، تیر 1393 اصل مقاله (344.34 K) | ||
| نویسندگان | ||
| ولی ا.. نصیری* 1؛ رحیم دهقان سیمکانی2؛ قاسم پورحسن قاسم پورحسن3 | ||
| 1دانشجوی دکتری دین پژوهی دانشگاه ادیان و مذاهب قم | ||
| 2دانشجوی دکتری دین پژوهی و پژوهشگر پژوهشگاه جامعـة المصطفی | ||
| 3عضو هئیت علمی دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| جان مایۀ نظریة قبض و بسط تئوریک شریعت، «صامت دانستن متن» و فاهمه محوری در امر تفسیر است و ستون اصلی تز صامت بودن متن نیز بر «مصرفکننده مطلق بودن معرفت دینی» استوار است. سروش در باب اینکه «معنای متن از کجاست؟» نگرش مخاطب محوری داشته و همچون گادامر و دریدا معتقد است معنای متن همان فهم مخاطب و مفسر یا ظهوری است که در جریان پرسش و پاسخ، برای خوانندگان و مخاطبان حاصل میشود و البته وابسته به آنهاست. این سخن مشکلات زیادی از جمله نسبیگرایی، نقض غرض در ارسال رسل و انزال کتب، نفی امکان حصول معرفت و ... را در پیخواهد داشت. این مقاله با نگاهی به مباحث هرمنوتیک، این عنصرکلیدی یعنی «صامت بودن متن دینی» که بنیان و اساس تئوری قبض و بسط است مورد تبیین و بررسی قرار داده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| متن؛ معنا؛ صامت بودن؛ نسبیگرایی؛ ذهن گرایی؛ هرمنوتیک | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,867 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,213 |
||