خاستگاه زمین ساختی ماسهسنگ های سازند بایندور (نئوپروتروزوئیک پسین) در برش چپقلو، شمالغرب ایران | ||
| پژوهشهای دانش زمین | ||
| مقاله 4، دوره 8، شماره 2 - شماره پیاپی 30، 1396، صفحه 49-61 اصل مقاله (1.78 M) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| نجمه اعتمادسعید* 1؛ محبوبه حسینی برزی2 | ||
| 1دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان (IASBS) | ||
| 2دانشگاه شهید بهشتی تهران | ||
| چکیده | ||
| جایگاه زمین ساختی ایران طی نئوپروتروزوئیک پسین به خوبی شناخته شده نیست و پیشنهاداتی از حاشیه غیرفعال (ایران بهعنوان بخشی از پلاتفرم آفرو-عربی) تا حاشیه فعال (ایران بهعنوان بخشی از زمینهای پیرامونی گندوانا) وجود دارد. خاستگاه زمین ساختی سازند بایندور که طی این زمان نهشته شده است، میتواند اطلاعات ارزشمندی از تکامل زمین ساختی ایران طی نئوپروتروزوئیک پسین را فراهم کند. سازند بایندور در برش چپقلو بهطور غالب از سنگهای سیلیسی آواری ارغوانی تیره تا قرمز رنگ، بیشتر گلسنگ و به میزان کمتر ماسهسنگ و سنگهای کربناته، تشکیل شده است (m400~). ماسهسنگ ها حاوی مقادیر فراوانی کوارتز، فلدسپار و قطعات سنگی ولکانیکی (اغلب آندزیتی و ریولیتی) هستند و ترکیب Q44F30RF26 (لیتیک آرکوز تا آرکوزیک لیتارنایت)، Qt47F30L23 و Qm37F30Lt33 دارند. این دادهها به روشنی نشان میدهد که ماسهسنگ های سازند بایندور از منشا کمان ماگمایی با ترکیب سنگهای ولکانیکی فلسیک/حدواسط و سنگهای نفوذی گرانودیوریتی رخنمون یافته، منشا گرفتهاند. بلوغ نیافتگی بافتی و ترکیبی رسوبات سازند بایندور در کنار شکل نسبتا زاویهدار تا زاویهدار دانههای ناپایدار همانند قطعات سنگی ولکانیکی، نشان دهنده منشا گرفتن محلی از سنگهای رخنمون یافته اطراف (منشاهای نزدیک) و نهشت در یک حاشیه قارهای فعال است. این نتایج شواهد جدیدی از نقش فرورانش در این دوره زمانی در ایران، بهعنوان بخشی از زمینهای پیرامونی گندوانا را فراهم میکنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| چپقلو؛ خاستگاه زمین ساختی؛ سازند بایندور؛ کمان ماگمایی؛ نئوپروتروزوئیک پسین | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 8,029 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,547 |
||
| تعداد نشریات | 41 |
| تعداد شمارهها | 1,610 |
| تعداد مقالات | 14,141 |
| تعداد مشاهده مقاله | 97,693,249 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 62,356,511 |