نقد موضع غزالی در بارة صوفیه | ||
| آینه معرفت | ||
| مقاله 6، دوره 13، شماره 2، تیر 1392 اصل مقاله (166.05 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| اصغر واعظی* 1؛ موسی صیفی هزاری2 | ||
| 1عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 2کارشناس ارشد کلام تطبیقی | ||
| چکیده | ||
| غزالی در سیر حقیقتطلبی خویش پس از کلام، فلسفه و باطنیه به طریقة صوفیه روی میآورد. وی مرتبة صوفیان را تا جایی ارتقا میدهد که عقل توان درک آن را ندارد و همة حرکات و سکنات آنان را مقتبس از نور نبوت میداند. از این رو، برخلاف متکلمان، فلاسفه و باطنیه، انتقاد مهمیرا متوجه آنان نمیکند. البته او خود در رتبة عارفان بزرگ قرار نمیگیرد و فاقد بسیاری از تجارب ایشان است. آثار عرفانی او نیز بسیار ضعیف تر از عرفای دیگر است. هر چند تربیتی صوفیانه داشته و در محیطی صوفیانه پرورش یافته ولی وجود پیر و مرشد که به اذعان خود او از لوازم سیر و سلوک عارفانه است در زندگیاش گزارش نشده است. وجود چنین گرایشها و عواملی صوفی دانستن غزالی را دچار شک و تردید میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| : غزالی؛ عقل؛ صوفیه؛ عارف؛ سیر و سلوک | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,943 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,062 |
||
