سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه شهید بهشتی

عاصمی, زهرا, زارع, حسین, علیپور, احمد, غباری بناب, باقر. (1394). اثربخشی برنامه مداخله‌ای کودکان طلاق بر راهبردهای خودکنترلی آن‌ها. , 9(3), 65-77.
زهرا عاصمی; حسین زارع; احمد علیپور; باقر غباری بناب. "اثربخشی برنامه مداخله‌ای کودکان طلاق بر راهبردهای خودکنترلی آن‌ها". , 9, 3, 1394, 65-77.
عاصمی, زهرا, زارع, حسین, علیپور, احمد, غباری بناب, باقر. (1394). 'اثربخشی برنامه مداخله‌ای کودکان طلاق بر راهبردهای خودکنترلی آن‌ها', , 9(3), pp. 65-77.
عاصمی, زهرا, زارع, حسین, علیپور, احمد, غباری بناب, باقر. اثربخشی برنامه مداخله‌ای کودکان طلاق بر راهبردهای خودکنترلی آن‌ها. , 1394; 9(3): 65-77.

اثربخشی برنامه مداخله‌ای کودکان طلاق بر راهبردهای خودکنترلی آن‌ها

فصلنامه روان‌شناسی کاربردی
مقاله 4، دوره 9، شماره 3، 1394، صفحه 65-77    اصل مقاله (413.95 K)
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
نویسندگان
زهرا عاصمی* ؛ حسین زارع؛ احمد علیپور؛ باقر غباری بناب
دانشگاه پیام نور
چکیده
چکیدههدف: هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی برنامه مداخله ویژه کودکان طلاق بر بهبود راهبردهای خودکنترلی کودکان 8-12 ساله طلاق بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با گروه آزمایش، گروه گواه و با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری3 ماهه بود. جامعه آماری 143 کودک خانواده­های طلاق شهرستان کاشمر در سال 1393بود که از میان آن­ها 40 نفر شامل 23 دختر و 17 پسر که معیارهای ورود به پژوهش را داشتند به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و پس از همتاسازی به‌‎طور تصادفی در دو گروه آزمایش قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه خودکنترلی ادراک‌شده کودکان ‌هامفری 2000 و 15 جلسه برنامه مداخله‌ای ویژه کودکان طلاق لی­کروی (2008) هفته­ای 3 بار، هر جلسه 45 دقیقه بود. یافته­‌ها: یافته‌ها نشان داد اجرای برنامه مداخله‌ای ویژه کودکان طلاق، میانگین نمرات خودکنترلی شرکت‌کننده‌ها را افزایش داده و نتایج در مرحله پیگیری پایدار مانده است. نتیجه­‌گیری:‌ این برنامه مداخله‌ای به­عنوان روشی موثر می‌تواند مورد استفاده نهادهای درگیر با مسئله طلاق قرار گیرد تا با افزایش شاخص‌های خودکنترلی، به کیفیت بهزیستی کودکان، پیشگیری از آسیب‌های روانی فردی و اجتماعی آن­ها و نیز کاهش زمینه‌های جرم و بزهکاری کمک کند.
کلیدواژه‌ها
برنامه مداخله‌ای؛ راهبردهای خودکنترلی؛ کودکان طلاق
عنوان مقاله [English]
Effectiveness of children of divorce intervention program on improvement self-control strategies of these children
چکیده [English]
Abstract
Aim: The aim of this research was assessment Effectiveness of Children of divorce intervention program to improve self-control strategies in 8-12 years old children of divorce. Method: The method of research was semi experimental with experiment and control groups and pri-posttest with 3 month follow-up and population was 143 children from divorce family that 40 children (23 girls and 17 boys) that had entrance standards were selected in convenience sampling and randomly assigned in two experimental group (20 children) and control group (20 children). The research tool was Children perceived self-control inventory of Humphrey (2000) and Children of Divorce Intervention Program. Results: Administration of Children of divorce intervention program improve average scores of self-control in participants, this improvement in self-control was more in boys in comparison with girls. The results in follow up showed consistence in effectiveness of program. conclusion: This intervention program, can used in institutions that involved with divorce issues in order to help to children`s welfare, prevention from personal and social damages and decrease of crime and delinquency ground by increase of self-control indexes.
کلیدواژه‌ها [English]
intervention program, self-control strategies, children of divorce
مراجع
  1. پاکدامن، شهلا.، سید موسوی، پریسا سادات. و قنبری، سعید. (1390). کیفیت دلبستگی و مشکلات رفتاری- هیجانی در نوجوانان. فصلنامه روان‌شناسی کاربردی. بهار، 1(17): 100-85.
  2. حسینی نثار، مجید. و فیوضات، ابراهیم. (1390). نظریه‌های انحرافات اجتماعی. تهران: نشر پژواک.
  3. حسینی یزدی، سیده عاطفه. (1392). اثربخشی CODIP بر کاهش مشکلات درونی‌سازی و برونی‌سازی شده و افزایش خود پنداره کودکان طلاق. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. رشته روانشناسی بالینی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه فردوسی.
  4. خباز، محمود.، بهجتی، زهرا. و ناصری، محمد. (1390). رابطه حمایت اجتماعی و سبک‌های مقابله، با تاب‌آوری در پسران نوجوان. فصلنامه روان‌شناسی کاربردی. زمستان، 4(20): 123-108
  5. خوش کنش، ابوالقاسم.، اسدی، مسعود.، شیرعلی پور، اصغر. و کشاورز افشار، حسین. (1389). نقش نیازهای بنیادین و حمایت اجتماعی در سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان مقطع متوسطه. فصلنامه روان‌شناسی کاربردی. بهار، 1(13): 94-82.
  6. زرگر، محمد.، کاکاوند، علی‌رضا.، جلالی، محمدرضا. و صلواتی، مژگان. (1390). مقایسه طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه و رفتارهای مقابله‌ای اجتنابی. فصلنامه روان‌شناسی کاربردی. بهار، 1(17): 84- 69.
  7. علی‌زاده، ابوالفضل.، سعیدی، مسعود. و تکلو، امیرعلی. (1390). بررسی رابطه سبک‌های والدگری و مشکلات رفتاری کودکان کانون اصلاح و تربیت شهر مشهد. تهران: پژوهشکده کودکان استثنایی.
  8. علیوردی‌نیا، اکبر. و یونسی، عرفان. (1393). تأثیر میزان خودکنترلی بر ارتکاب جرم. مجله علمی-ترویجی راهبرد فرهنگ. 3(26): 43- 37.
  9. قنبری، سعید.، جواهری، عابدین.، سید موسوی، پریسا سادات. و ملحی، الناز. (1389). رابطه بین ابعاد کمال‌گرایی دانشجویان و روابط مثبت آن‌ها با دیگران. فصلنامه روان‌شناسی کاربردی. زمستان، 4(16): 84-72.
  10. قهاری، شهربانو. و بوالهری، جعفر. (1392). مشاوره‌ی طلاق. تهران: نشر قطره.
  11. گل پرور، فرشته.، میر نسب، میر محمود. و فتحی آذر، اسکندر. (1389). اثربخشی آموزش خودنظارتی توجه بر عملکرد حل‌ مسئله دانش‌آموزان پسر. فصلنامه روان‌شناسی کاربردی. پاییز، 3(15): 54- 41.
  12. Angacian, S. (2012).School-based intervention for social skills in children from divorced families. Third edition. United States.
  13. Bowring, J. (2011).Evidence-Based Counseling Intervention with Children of Divorce: Implications for elementary school counselors. United States: Hilton University Press.
  14. Christa, Cooper. S. (2013).Adult children of divorce: Awareness and intervention. Journal of Divorce & Remarriage, 54: 271–281.
  15. Dahl, S.,Hansen, H.,&Vignes, Bo. (2015).His, her, or their divorce?.Journal of marriage andfamily, 77(2): 461-479.
  16. Jason, D., & Hans Mark,A. (2011).Children of divorce: Experiences of children whoseparentsattended adivorceeducationprogram. NewYork, Lond, Ny. 10110.
  17. Jiang, Z. (2014). Children in the Middle: Evaluation of a divorce education program.London, University ofpsychology.
  18. LeCroy, C. (2008). Handbook of eviddence-based treatment manuals for children and adolescents. Second edition, Oxford Press.
  19. Leasha, M. & Dana, L. (2005).Behavioral self- control strategies for young children. University of West Florida.
  20. Michelle, A., & Coyne, J. (2014).The stability of self-control across childhood. The Journal of Personality and Individual Differences. 69(2): 144 - 149.
  21. Pedro-Carroll, J. (2011). How parents can help children cope with separation/divorce. Encyclopedia on Early Childhood Development, 1-10.
  22. Pedro-Carroll, J., & Alpert-Gillis, L. (2010). A two-year follow-up evaluation of a preventive intervention program for young children of divorce.
  23. Pedro-Carroll, J., & Alpert-Gillis, L., & Cowen,E. (2009). An Evaluation of the efficacy of a preventive intervention for 4-6 grade urban children of divorce. The Journal of Primary Prevention, 13(2): 115-130.
  24. Rebekah, L.,& Layton, Mark. (2014).Self-control linked with restricted emotional extremes. The Journal of Personality and Individual Differences. 58(4): 48-53.
  25. Tsai, K. (2012). Examining gender differences in self control. The International Journal of Social Sciences,13(1): 115-122.
  26. Titilola,A. (2013).Therapeutic Strategies (Resiliency & Self-Control) in Reducing Late. Adolescents’ Risky Smoking Behaviour in Oyo State, Nigeria. International Journal of Psychological Studies, 5(2): 79-91.
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 18,694
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 9,968