هدایت و مهار شهر- منطقههای چندمرکزی: به کارگیری رهیافت برنامهریزی فضایی راهبردی | ||
| پژوهشهای دانش زمین | ||
| مقاله 1، دوره 9، شماره 3 - شماره پیاپی 35، 1397، صفحه 1-20 اصل مقاله (910.64 K) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.29252/esrj.9.3.1 | ||
| نویسندگان | ||
| هاشم داداش پور* 1؛ محمدرضا حق جو2 | ||
| 1دانشیار، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| شهر-منطقههای چندمرکزی همچون یکی از انواع سیستمهای فضایی که محصول فرایندهای شتابندهی رشد فضاهای اختصاص یافته به فعالیتهای انسان هستند، دارای ویژگیهای منحصر به خودشان بوده و متناسب با ماهیت و چیستی خود در رویارویی با فرایندها و روندها، رفتارهایی مختص به خود را بروز میدهند. در بسیاری از تجربههای جهانی؛ بهویژه در جوامع کمتر توسعه یافتهای که دارای سیستم و سازوکار برنامهریزی و مدیریت شهری کارآمد نیستند، درک نادرست از ماهیت این فضاها و شیوه هدایت و مهار مبتنی بر این درک نادرست، مانع دستیابی به توسعه فضایی درخور چنین سیستمهایی است. رهیافتها و رویههای سنتی توان رویارویی با چنین فضاهایی را ندارند و با تداوم بهکارگیری این رویهها، ساختارهای فضایی شهر-منطقهها رها شده و هدایت و مهار نشده و انباشتی از مشکلات ناگشوده برجا میمانند. این مقاله به پشتوانه نگاه سیستمی به پدیدههای فضایی و در نظر آوردن یک شهر-منطقه چندمرکزی همچون یک سیستم، در پی اثبات صلاحیت رهیافت برنامهریزی فضایی راهبردی همچون شیوهای پاسخگو به چالشهای شهر-منطقههای چندمرکزی است. پژوهش پایهی این مقاله از نوع پژوهش تبیینی است که با اختیار رویکردی توصیفی- تحلیلی در پی تشریح رویدادها و تبیین چگونگی ارتباط میان آنها در یک چهارچوب مبتنی بر تفکر سیستمی است. دستاورد اصلی این مقاله، تحلیل مشخصههای منحصربهفرد «شهرـمنطقههای چندمرکزی» و دستیابی به مدل نظری هدایت و مهار آنها با بهکارگیری ابزار برنامهریزی فضایی راهبردی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| برنامهریزی فضایی راهبردی؛ سیاستگذاری؛ شهر- منطقه؛ شهر- منطقهی چندمرکزی؛ منطقههای شهری چندمرکزی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 8,081 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,366 |
||