سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه شهید بهشتی

تفرشی, مدیا, امیری مجد, مجتبی, جعفری, اصغر. (1392). تأثیر آموزش مهارت‌های مدیریت خشم در کاهش خشونت خانوادگی و بهبود رضایت زناشویی. , 9(3), 299-310.
مدیا تفرشی; مجتبی امیری مجد; اصغر جعفری. "تأثیر آموزش مهارت‌های مدیریت خشم در کاهش خشونت خانوادگی و بهبود رضایت زناشویی". , 9, 3, 1392, 299-310.
تفرشی, مدیا, امیری مجد, مجتبی, جعفری, اصغر. (1392). 'تأثیر آموزش مهارت‌های مدیریت خشم در کاهش خشونت خانوادگی و بهبود رضایت زناشویی', , 9(3), pp. 299-310.
تفرشی, مدیا, امیری مجد, مجتبی, جعفری, اصغر. تأثیر آموزش مهارت‌های مدیریت خشم در کاهش خشونت خانوادگی و بهبود رضایت زناشویی. , 1392; 9(3): 299-310.

تأثیر آموزش مهارت‌های مدیریت خشم در کاهش خشونت خانوادگی و بهبود رضایت زناشویی

خانواده پژوهی
مقاله 2، دوره 9، شماره 3، بهمن 1392، صفحه 299-310    اصل مقاله (247.43 K)
نوع مقاله: علمی - پژوهشی
نویسندگان
مدیا تفرشی* 1؛ مجتبی امیری مجد2؛ اصغر جعفری1
1دانشگاه بهشتی
2دانشگاه آزاد واحد ابهر
چکیده
   پژوهش­ حاضر به منظور تعیین اثر­بخشی آموزش مهارت­های مدیریت خشم در کاهش خشونت خانوادگی و بهبود رضایت­ زناشویی زنان خانه­دار در شهر تهران انجام شد. روش پژوهش نیمه­آزمایشی است و برای انجام آن از بین زنان مراجعه‌کننده به خانه سلامت در منطقه 2 تهران، 34 آزمودنی به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در گروه‌های آزمایش و کنترل جایگزین شدند.داده­ها با استفاده از پرسش‌نامه‌های رضایت زناشویی انریچ و خشونت CTS2 در مراحل قبل و بعد از مداخلات و پیگیری جمع­آوری شد و به‌وسیله تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. یافته­های پژوهش نشان داد که آموزش مهارت­­های مدیریت خشم می‌تواند خشونت خانوادگی را در زنان خانه‌دار به طور معنادار کاهشداده و رضایت زناشویی آنان را افزایش دهد. افزون بر این، تحلیل داده­ها در مرحله پیگیری نشان داد که اثر مداخلات ماندگار بوده است. نتایج این پژوهش شواهدی را پیشنهاد می­کند که آموزش مهارت­های مدیریت خشم روش مناسبی برای کاهش خشونت خانوادگی و در نتیجه بهبود رضایت زناشویی می‌باشد. آموزش مهارت‌های مدیریت خشم احتمالا از طریق تقویت مهارت­های رفتاری تنظیم و تغییر کرده و ایجاد هیجانات خوشایند به زنان کمک می‌کند که خشونت خودشان را کاهش دهند، در اثر این تغییرات مطلوب رفتاری و هیجانی رضایت زناشویی زنان خانه‌دار بهبود یافت.
عنوان مقاله [English]
The Effectiveness of Anger Management Skills Training on Reduction Family Violence and Recovery Marital Satisfaction
نویسندگان [English]
Media Tafreshi1؛ Mojtaba Amiri Majd2؛ Asghar Jafari1
1-
2Islamic Azad University, Abhar Branch
چکیده [English]
Using questionnaires of violence and marital satisfaction, data were collected at pretest, posttest, and follow-up and analyzed by ANCOVA. Results indicated that training of anger management skills can significantly decrease family violence and increase marital satisfaction in householders. In addition, results of follow-up showed that effects of intervention lasted. The results of the study provide some evidence to suggest that training of anger management skills is an appropriate method for reducing violence and increasing marital satisfaction. Anger management skills training help women probably by reinforcement of the behavioral skills of regulation, change and create desirable emotions. As a consequence of decreased undesirable behaviors related to violence, desirable behavioral, emotional and cognitive changes were reinforced in family and marital satisfaction improved. The present study aimed to determine the effectiveness of anger management skills training on family violence and marital satisfaction of householders in Tehran. Methodology was Quasiexperimental on an available sample of 34 subjects from women referring to health houses in region-2 of Tehran and randomly assigned in experimental and control groups.
کلیدواژه‌ها [English]
Anger management skills- Family violence- marital satisfaction- householders
مراجع
  1. بقایی لاکه، م. و خلعتبری، ج. (1389). اثربخشی برنامه آموزش مدیریت خشم بر کنترل و خودنظم‌دهی خشم و تکانش‌گری مادران دانش‌آموزان پسر مقطع ابتدایی شهر رشت. فصل‌نامه دانشکده‌های پرستاری و مامایی استان گیلان، 20 (63)، صص 9ـ1.
  2. پورنقاش تهرانی، س. و تاشک، آ. (1386). بررسی و مقایسه انواع خشونت خانوادگی در زنان و مردان در تهران. مجله مطالعات روان‌شناختی دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، 3 (3).
  3. پناغی، ل.، دهقانی، م. و عباسی، م. (1389). بررسی پایایی و اعتبار مقیاس تاکتیک‌های حل تعارض، نسخه تجدید نظر یافته. طرح پژوهشی، دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده.
  4. حسینی‌غفاری، ف.، قنبری‌هاشم‌آبادی، ب. و آقامحمدیان‌شعرباف، ح. (1387). مقایسه اثربخشی روان‌درمانی گروهی مبتنی بر نظریه‌ انتخاب و درمان انگیزشی نظام‌مند در افزایش رضایت زناشویی. مجله مطالعات تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه فردوسی، 9 (2)، صص 78ـ65.
  5. خلعتبری، ج.، قربان‌شیرودی، ش. و مبلغی، ن. (1389). مقایسه اثربخشی روش‌های آموزش مهارت ابراز وجود و حل مسئله بر سازگاری و پرخاشگری دانش‌آموزان. روان‌شناسی تربیتی، 1(3)، صص 110ـ93.
  6. شکوهی‌یکتا، م.، زمانی، ن.، پرند، ا. و اکبری‌زردخانه، س. (1389). اثربخشی آموزش مدیریت خشم بر ابراز و مهار خشم والدین. روان‌شناسی تحولی: روان‌شناسان ایرانی، سال 7، شماره 26.
  7. عامری، ف. (1381). بررسی تأثیر مداخلات خانواده‌درمانی راهبردی در اختلافات زناشویی. پایان‌نامه دکتری، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم‌ انسانی.
  8. عامری، ف.، نوربالا، ا.، اژهای، ج. و رسول‌زاده، ک. (1382). بررسی تأثیر مداخلات خانواده‌درمانی راهبردی در اختلاف‌های زناشویی. مجله روان‌شناسی (27)، 7 (3).
  9. گلدنبرگ، ا.، گلدنبرگ، ه. (2000). خانواده‌درمانی. ترجمه حمیدرضا شاهی‌براواتی؛ سیـامـک نقشبنـدی؛ الهام ارجمند. (1386). تهران: نشر روان.
  10. محمدخانی، پ.، آزادمهر، ه. و متقی، ش. (1389). رابطه خشونت جنسی و نگرش‌های زناشویی و همراهی انواع خشونت در روابط زناشویی. مجله روان‌پزشکی و روان‌شناسی بالینی ایران، 16 (3)، صص 202ـ 195.
  11. Asia, S. G., Olson, D. H. & David, H. (2004). Five types of marriage; an empirical typology based on ENRIC. The Family Journal, 1, 196 ـ 207.
  12. Amato, P. R., & Both, A., (1991). Consequences of parental Divorce and Marital Unhappiness for Adult Well Being. Social Forces, 69, 895 ـ 914.
  13. Catherine, A., & Turcotte ـ Seabury. (2010). anger management and the process mediating the link between witnessing violence between parents and partner violence .university of new Seabury violence and victims ,volume 25,number 3,306 ـ 318.
  14. Douglass, I. V., Frazier, M. and Douglass, R. (1995). The Marital Problems Questionnaire (MPQ), A short screening instrument for marital therapy. Journal of Family Issues, 17: 386 ـ 407.
  15. Fowers, B.J and Olson, D.H. (1989). ENRICH Marital Inventory: A Discriminant Validity and Cross ـ Validity Assessment. Journal of Marital and Family Therapy.15 (1). 65 ـ 79.
  16. Feindler, E. L., & Weisner, S. (2006). Youth anger management treatment for school violence prevention. In S. R. Jimerson & M. Furlong (Eds), Handbook of school violence and school safety: From Research to Practice, 353 ـ 363. Mahwah, NJ, US: Lawrence Erlbaum Associates.
  17. Fincham, f . (2003). Relationship enhancement: skill training programs for therapy, problem prevention, and enrichment.
  18. Faulker, R. A., Davey, M., & Davey, A. (2005). Gender – related predication of change in marital satisfaction and marital conflict. American Journal of family therapy, Vol, 33.
  19. Heyman, R. E., & Smith ـ Slep, A. (2002). Do child abuse and inter parental violence lead to adulthood family violence? Journal of Marriage and the Family, 64(4), 864–870.
  20. Horwitz, A. V,; Helen, R. W., & Sandra, H. W., (1997). Becoming Married and Mental Health: A Longitudinal Study of A Scohort of Young Adults. Journal of Marriage and the Family Therapy, 58, 895 ـ 907.
  21. Johnson, L., Kaufhold, J. A. (2005). The Analysis of the Emotional Intelligence Skills and Potential Problem Areas of Elementary Educators Education, 4(125), p, 615.
  22. Lindsay, W. R., Allam, R., Parry, C., Macleod, F., Cottrell, J., Overened, H., & Smith, A. H. W. (2004). Anger and aggression in people with intellectual disabilities: Treatment and follow ـ up of consecutive referrals and a waiting list comparison. Clinical psychology and psychotherapy, 11, 255 ـ 264.
  23. Larson, J. H., & Holman, T. B. (1994). Premarital predictors of marital quality and stability. Journal of Family Relations, 43, 228 ـ 237.
  24. Marriott, B.H., Amato, P. (2007). A Comparison of High ـ and Low ـ Distress Marriages That End in Divorce. Journal of Marriage and Family, 3(69), 621–638.
  25. Novaco, R. W. (1994). Anger as a risk factor for violence among the mentally disordered. In J. Monahan & H. Steadman (Eds), violence and Mental Disorder ـ Developments In Risk Assessment. Chicago: University of ChicagoPress.
  26. Olson, D.H., Fournier, D.G., & Druckman, J.M. (1987). Counselor’s manual for PREPARE/ENRICH (rev. ed.), Minneapolis, MN: PREPARE/ENRICH, In
  27. Olson, D. H., & Olson A., (1997). Enrich Canada, inc, Journal of Family Mystery, 11, 4, 28 ـ 53.
  28. Ridley, C.A., & Feldman, C. M. (2003). Female domestic violence toward male partners: Exploring conflicts responses and outcomes. Journal of family violence, 18(3), 157 ـ 170.
  29. Shapiro, A. F., Gottman, J. M., Carrere, S. (2000). The baby and the marriage: Identifying factors that buffer against decline in marital satisfaction after the first baby arrives. Journal of Family Psychology, 14(1), 59 ـ 70.
  30. Stern, S. B., (1999). Anger management in parent ـ adolescent conflict. The American Journal of Family Therapy, 27, .181 ـ 193.
  31. Straus, M., Hamby, S., Boney ـ McCoy, S., & Sugarman, D., (1996). The revised Conflict Tactics Scales (CTS2): Development and preliminary psychometric data. Journal of Family Issues, 17(3), 283 ـ 316.
  32. Wallerstein, J. S., Lewis, J., & Blakeslee, S. (2000). The unexpected Legacy of Divorce. New York: Guilford Press.
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 11,362
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 6,898