سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه شهید بهشتی

لشگری, علی اصغر, توکلی نیا, جمیله, کوزه گر کالجی, لطفعلی, فنی, زهره, مریدسادات, پگاه. (1399). ارزیابی برنامه‌های ملی توسعه و اسناد فرادست از منظر عدالت محیط زیستی با تأکید بر تکنولوژی سبز (مورد پژوهی: کلانشهر تهران). , 11(2), 89-109. doi: 10.52547/esrj.11.2.89
علی اصغر لشگری; جمیله توکلی نیا; لطفعلی کوزه گر کالجی; زهره فنی; پگاه مریدسادات. "ارزیابی برنامه‌های ملی توسعه و اسناد فرادست از منظر عدالت محیط زیستی با تأکید بر تکنولوژی سبز (مورد پژوهی: کلانشهر تهران)". , 11, 2, 1399, 89-109. doi: 10.52547/esrj.11.2.89
لشگری, علی اصغر, توکلی نیا, جمیله, کوزه گر کالجی, لطفعلی, فنی, زهره, مریدسادات, پگاه. (1399). 'ارزیابی برنامه‌های ملی توسعه و اسناد فرادست از منظر عدالت محیط زیستی با تأکید بر تکنولوژی سبز (مورد پژوهی: کلانشهر تهران)', , 11(2), pp. 89-109. doi: 10.52547/esrj.11.2.89
لشگری, علی اصغر, توکلی نیا, جمیله, کوزه گر کالجی, لطفعلی, فنی, زهره, مریدسادات, پگاه. ارزیابی برنامه‌های ملی توسعه و اسناد فرادست از منظر عدالت محیط زیستی با تأکید بر تکنولوژی سبز (مورد پژوهی: کلانشهر تهران). , 1399; 11(2): 89-109. doi: 10.52547/esrj.11.2.89

ارزیابی برنامه‌های ملی توسعه و اسناد فرادست از منظر عدالت محیط زیستی با تأکید بر تکنولوژی سبز (مورد پژوهی: کلانشهر تهران)

پژوهشهای دانش زمین
مقاله 6، دوره 11، شماره 2 - شماره پیاپی 42، 1399، صفحه 89-109    اصل مقاله (1.1 M)
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.52547/esrj.11.2.89
نویسندگان
علی اصغر لشگری؛ جمیله توکلی نیا* ؛ لطفعلی کوزه گر کالجی؛ زهره فنی؛ پگاه مریدسادات
گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
چکیده
این پژوهش به دنبال ارزیابی برنامه­ها و طرح­های توسعه از منظر عدالت محیط زیستی با تاکید بر تکنولوژی سبز می­باشد. بررسی وضع سیاستگذاری­های محیط زیستی در برنامه­های توسعه و اسناد فرادست شهری گویای این مهم است که متاسفانه نه تنها در اجرای برنامه­ها عامل محیط زیست مدنظر کارگزاران شهری قرار نگرفته بلکه با بی توجهی به قوانین و مقررات در طرح­های توسعه شهری و طرح­های اقتصادی در بستر شهر، مشکلات عدیده محیط زیستی برای کلان­شهر تهران ایجاد نموده است. از این رو یکی از راهکارهای پاسخگویی به این چالش­ها توجه به مباحث عدالت محیط زیستی و به­طور ویژه، تکنولوژی سبز است. پژوهش حاضر که یک پژوهش اسنادی با رویکرد تفسیری است. به دنبال واکاری مفاهیم عدالت محیط زیست در اسناد فرادست توسعه و شهری است. روش جمع­آوری اطلاعات کتابخانه­ای و تحلیل براساس نظر کارشناسان صورت گرفته است. نتایج پژوهش نشان می­دهد که توجه به عدالت محیط زیستی از برنامه چهارم توسعه به بعد در بتن برنامه­ها قرار گرفته است اما در عمل مورد بی توجهی قرار گرفته است. در اسناد فرادست شهری نیز رئوس کلی عدالت محیط زیست مطرح اما در اجرا همانند اسناد توسعه بوده است. همچنین نظر کارشناسان مهم­ترین مانع سیاست­گذاری عدالت محیط زیست شامل تعارض منافع و عدم توجه به توسعه فضای سبز و امکانات و تکنولوژی متناسب جهت سیاست­گذاری عدالت محیط زیستی بوده است. افزون بر آن مهم­ترین مولفه­های موثر جهت دستیابی به عدالت محیط زیست در کلانشهر­ تهران شامل مولفه­های اقتصادی(سرمایه­گذاری و مالکیت خودرو)، اجتماعی(مشارکت آگاهانه و تصمیم سازی­) و محیط زیستی(منابع تجدیدپذیر و توجه به تکنولوژی سبز) است.
کلیدواژه‌ها
عدالت زیست‌محیطی شهر؛ تکنولوژی سبز؛ کلان‌شهر تهران
عنوان مقاله [English]
Evaluation of national development plans and outstanding documents in environmental justice with an emphasis on green technology, case study: Tehran metropolis
نویسندگان [English]
Aliasghar lashgary؛ Jamileh Tavakolinia؛ Lotfali Kozehgarkaleji؛ Zohreh Fanni؛ Pegah moridsadat
Department of Human Geography and Logistics, Faculty of earth science, Shahid Beheshti university, Tehran, Iran
چکیده [English]
Introduction
Environmental issues in the field of institutional management from the global to the local level, have
always been a complex problem for planners and decision-makers. This fact has faced major challenges
in cities and especially in metropolitan areas because of the concentration of economic and demographic
activities, a kind of planning system and mechanism. Therefore, every management system has sought
to solve these problems from the planning level to the implementation. The reflection of these plans
and the determination of environmental problem-solving strategies has mirrored in the plan and
program, and this research also seeks to evaluate developing plans and programs. Investigation of
environmental policy making in urban development plans and documents indicates its importance but
unfortunately, implementation of environmental agent programs has not been considered by decisionmakers
in their programs but also, ignoring the laws and regulations in urban development plans and
economic plans in the context of the city has created enormous environmental problems for Tehran
metropolis. Therefore, one of the solutions to tackle these challenges is to address environmental justice
discussions, with emphasize on, green technology. The present study is a documentary research with
an interpretive approach. It seeks to embody the concepts of environmental justice in the urban
development documents. The present study aimed to see whether environmental justice policy-making
has emphasized green technology in national development programs. Whether outreach documents in
Tehran metropolis, identify the barriers and challenges of comprehensive policy-making in achieving
urban environmental justice with an emphasis on green technology. Also recognizing the most
important factors which can contribute to the achievement of environmental justice in the city by
focusing on green technology is a study goal.
Materials and Methods
The method of data gathering is library information and analysis based on expert's opinion. The results
show that attention to environmental justice has been placed in the center of plans from the fourth
development plan onwards. But in practice it has been neglected.
Results and Discussion
Environmental issues due to their role in human life have always attracted the attention of planners and
the whole system of management.
The present study aimed to evaluate the state of environmental justice by focusing on green technology
by considering five-year economic, social, and cultural development plans. In fact, the programs leading
to prevention of environmental justice in the metropolis of Tehran were evaluated in the present study.
It is different from other studies by focusing on environmental justice with respect to green technology
for evaluating development plans. Based on the results, lack of involvement of environmental sectors
in implementing the programs, lack of financing, and lack of appropriate environmental infrastructure
based on development plans were considered problems which prevented Tehran from achieving
environmental programs and environmental justice.
Conclusion
In urban documents the environmental justice outline has been presented, but in implementation it had
been ignored. According to experts, the most important obstacle to environmental justice policy making
is conflict of interests and lack of attention to the development of green space and appropriate facilities
and technology that have focus on environmental justice policy. In addition, the most important
components for achieving environmental justice in Tehran metropolis include economic components
such as: car investment and ownership, informed social participation and decision-making, and
renewable environmental resources and attention to green technology.
کلیدواژه‌ها [English]
Urban environmental justice, Green technology, Tehran metropolis
مراجع
  1. -برنامه اول توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، 1367-1373.
  2. - برنامه دوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، 1374-1378.
  3. -برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، 1379-1383.
  4. -برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، 1384-1388.
  5. -برنامه پنجم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، 1389-1393.
  6. -برنامه ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، 1394-1398.
  7. -سند چشم-انداز تهران 1404 (شورای اسلامی شهر تهران- 1385).
  8. -طرح حمل و نقل و ترافیک تهران، 1390.
  9. -طرح راهبردی- ساختاری توسعه و عمران شهر تهران (طرح جامع تهران)، 1386.
  10.  
  11.  
  12. -Banerjee, S. and Akuli, R.K., 2014. Advantages of green technology, Recent Research in Science and Technology, v. 6(1), p. 97-100.
  13. -Barry, J., 2014. Green political theory, Political Ideologies: An Introduction (4 ed., p. 153-178). London: Routlege, 364 p.
  14. -Beretta, I., 2012. Some highlights on the concept of environmental justice and its use, e-cadernos CES, (17).
  15. -Bhowmik, C., Bhowmik, S., Ray, A. and Pandey, K.M., 2017. Optimal green energy planning for sustainable development: A review, Renewable and Sustainable Energy Reviews, v. 71, p.796-813.
  16. -Cao, B. and Wang, S., 2017. Opening up, international trade, and green technology progress, Journal of Cleaner Production, v. 142, p. 1002-1012.
  17. -Chai, J., Yang, Y., Lu, Q., Xing, L., Liang, T., Lai, K. and Wang, S., 2017. Green Transportation and Energy Consumption in China, London: Routledge, https://doi.org/10.4324/9781315177960.
  18. -Chaudhary, S., McGregor, A., Houston, D. and Chettri, N., 2018. Environmental justice and ecosystem services: A disaggregated analysis of community access to forest benefits in Nepal, Ecosystem Services, v. 29, p. 99-115.
  19. -Clough, E., 2018. Environmental justice and fracking: a review, Current Opinion in Environmental Science & Health, v. 3, p.14-18.
  20. -Gauna, E., 2002. An Essay on Environmental Justice: The Past, the Present, and Back to the Future of Natural Resources J., v. 42, p. 701-719.
  21. -Harrison, J., 2016. Significant International Environmental Law Cases: 2015–16, Journal of Environmental Law, v. 28(3), p. 533-550.
  22. -Heng, L.K., 2017. Bio gas plant green energy from poultry wastes in Singapore, Energy Procedia, v. 143, p. 436-441.
  23. -Klaussner, G.H.B., 2014. Assessing Urban Environmental Justice in two subprefectures of São Paulo, Brazil – a GIS-based synoptic analysis, Submitted in partial fulfillment of the requirements for the Degree of Master of Science in Urban Management at Technische Universität Berlin, 145 p.
  24. -Krishna, I.M., Manickam, V., Shah, A. and Davergave, N., 2017. Environmental management: science and engineering for industry, Butterworth-Heinemann, 664 p.
  25. -Lee, S.H., Park, S. and Kim, T., 2015. Review on investment direction of green technology R&D in Korea, Renewable and Sustainable Energy Reviews, v. 50, p. 186-193.
  26. -Li, H.R., 2016. Study on green transportation system of international metropolises, Procedia engineering, v. 137, p. 762-771.
  27. -Mahdiyar, A., Tabatabaee, S., Abdullah, A. and Marto, A., 2018. Identifying and assessing the critical criteria affecting decision-making for green roof type selection, Sustainable cities and society, v. 39, p. 772-783.
  28. -Moran, S., 2010. Cities, creeks, and erasure: Stream restoration and environmental justice. Environmental Justice, v. 3(2), p. 61-69.
  29. -Morelli, V., Ziegler, C. and Fawibe, O., 2017. Environmental justice and underserved communities, Primary Care: Clinics in Office Practice, v. 44(1), p. 155-170.
  30. -Okereke, C., 2007. Global justice and neoliberal environmental governance: ethics, sustainable development and international co-operation, Routledge, 234 p.
  31. -Ragheb, A., El-Shimy, H. and Ragheb, G., 2016. Green architecture: A concept of sustainability, Procedia-Social and Behavioral Sciences, v. 216, p. 778-787.
  32. -Smith, R., 2011.Green capitalism: the god that failed, Real-world economics review, v. 56, p. 112-144.
  33. -Stallworthy, M., 2013. The Review in Environmental Law Discourse, Journal of environmental law, v. 25(3), p. 547-562.
  34. -Sweezy, P.M., 2004. Capitalism and the Environment, Monthly Review, v. 56(5), p. 86-88.
  35. Warwick, J., 2018. Capitalism Is Killing the Earth, Written and published by the Anarchist Federation, 260 p.
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 10,193
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 6,654