تطوّر برهان صدّیقین در کلام فلسفی امامیّه از نصیرالدین طوسی تا نصیرالدین کاشی | ||
| شناخت | ||
| مقاله 3، دوره 8، شماره 1 - شماره پیاپی 72، شهریور 1394، صفحه 51-72 اصل مقاله (307.72 K) | ||
| نوع مقاله: معرفی و نقد کتاب | ||
| نویسندگان | ||
| نصر الله حکمت* 1؛ حمید عطایی نظری2 | ||
| 1استاد گروه فلسفه، دانشکده ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 2دانشجوی دکترای فلسفه، گروه فلسفه دانشگاه شهید بهشتی و عضو پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی (نویسنده مسئول | ||
| چکیده | ||
| برهان صدّیقین از براهین مهم و معتبر اثبات وجود خدا در فلسفه و کلام اسلامی به شمار میآید که نخست در فلسفۀ ابن سینا به طور رسمی مطرح شد و پس از آن، دیگر فلاسفه در تحکیم و ترویج آن سعی وافر نمودند و صورتهای مختلفی از آن ارائه کردند. برهان صدّیقین به سبب اتقان و اعتبار خاصّ خودش با استقبال فیلسوف ـ متکلّمانِ امامی در دوران میانی نیز روبرو شد و دانشورانی همچون خواجه نصیرالدین طوسی و علّامۀ حلّی تقریرهای مختلفی از آن را در آثار خود بیان کردند. یکی از متکلّمان برجستهای که تلاش کرد تقریر بدیع و نوینی از برهان صدّیقین عرضه کند، نصیرالدین کاشی بود. وی با ابتکار خود، طرح برهان صدّیقینی از گونهای دیگر را درانداخت که تا پیش از او در فلسفه و کلام اسلامی مطرح نشده بود و با این وصف، تاکنون مورد توجّه قرار نگرفته است. بررسی سیر تاریخیِ تقریرهای مختلف برهان صدّیقین در کلامِ فلسفیِ امامیّه از نصیرالدین طوسی تا نصیرالدین کاشی از یکسو تطوّر و گوناگونیِ این برهان را در دورۀ یادشده از کلام شیعه نشان میدهد و از سوی دیگر، نحوۀ مشارکت هر یک از متکلّمان امامی در تقویت و گسترش این برهان در الهیّات اسلامی را بازگو میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابن سینا؛ برهان صدّیقین؛ نصیرالدین طوسی؛ نصیرالدین کاشی؛ کلام فلسفی | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,220 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,941 |
||
