هستیشناسی ریتم در نقاشی نزد دلوز با تأکید بر زیباشناسی | ||
| شناخت | ||
| مقاله 1، دوره 8، شماره 1 - شماره پیاپی 72، شهریور 1394، صفحه 7-30 اصل مقاله (426.88 K) | ||
| نوع مقاله: معرفی و نقد کتاب | ||
| نویسندگان | ||
| فریده آفرین* 1؛ اشرف السادات موسویلر2 | ||
| 1دانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشگاه الزهرا | ||
| 2دانشیار گروه پژوهش هنر، دانشگاه الزهرا | ||
| چکیده | ||
| دلوز با توسل به «ریتم» دو شِقِ زیباشناسی را گرد هم میآورد. فرض مقالۀ حاضر این است که زیباشناسی دلوز میتواند شکلگیری شرط تجربۀ زیباشناختی را در خودِ آن تجربه و نیز شرط ترکیببندی زیباشناختی را در خود سطح ترکیببندی با توسل به ریتم توضیح دهد. پرسش اصلی، چگونگیِ رفع شکافِ دوگانه رایج زیباشناسی است. این پرسش در سه بخش، با توضیح شکلگیریِ شرط تجربه در خود آن تجربه، شرط تجربه زیباشناختی در خود تجربه زیباشناختی و شکلگیری نمودار در سطح ترکیببندی زیباشناختی پاسخ داده میشود. این شروطِ واقعی خود پیدا نیستند، اما شرطِ ظهور و پیدایی هستند و به نوعی ریتم در هر سه بخش بر اساس آنها شکل میگیرد. این شروط که از آشوب، ناهماهنگی و عدم تعین پدیدار میشوند، «نسبتهای تعینبخش» اند و ماحصلِ آنها در هر بخش ریتم است. با توجه به این توضیح، به جای تعیناتِ سوبژکتیو و ابژکتیو، تمرکز دلوز بر نسبتها، روابط، اتصالها و در نتیجه «ترکیب یا تألیف»، « ترکیببندی»، «سنتز» و «ریتم» است. ریتم حاصل از یک نسبت تعینبخش است؛ نسبتی که از وقفه در یک سیلان ایجاد میشود. در نتیجه شرطِ ایجاد نسبتها و متعاقباً ریتمهای تازه چه در یک نسبت هستیشناختی و زیباشناختی و چه در سطح ترکیببندی، به طور کلی «بنیاد» است که امور نامتعین و متفاوت را در ارتباط با هم قرار میدهد. از آنجا که تفاوت دو ساحت یا شکافِ مرسوم زیباشناسی، نزد دلوز به تفاوت درجهای تبدیل میشود، در نتیجه ریتم حاصل از تنظیمشدگیِ درجههای متفاوت است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ریتم؛ زیباشناسی؛ تجربه زیباشناختی؛ نمودار؛ بنیاد | ||
| مراجع | ||
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,298 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,220 |
||
