فیلیپس و کاربرد دینیِ هرمنوتیک تأمل | ||
| شناخت | ||
| مقاله 2، دوره 9، شماره 1 - شماره پیاپی 74، 1395، صفحه 39-58 اصل مقاله (304.29 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله مروری | ||
| نویسنده | ||
| غزاله حجتی* | ||
| دانشجوی دکتری فلسفه دین پژوهشگاه علوم انسانی | ||
| چکیده | ||
| ریکور دانش هرمنوتیک را شامل دو رویکرد «هرمنوتیک تذکر» و «هرمنوتیک سوءظن» و خود را مبدع رویکرد سومی با عنوان «هرمنوتیک تأمل» میدانست. رویکرد هرمنوتیک تذکر فهممحورانه و نیز واقعگرایانه است. در این رویکرد، مفسر واقعیتی را در پس متن مفروض میگیرد و درصدد فهم آن است. هرمنوتیک سوءظن وجود هرگونه معنا و واقعیتی در پس متن را انکار میکند، نگرش بدبینانهای نسبت به واقعیت دینی دارد و متن دینی را بر اساس ذهنیات مفسر تفسیر میکند و باور دینی را محصول توهم میداند. فیلیپس، با نظر به اندیشهی ریکور، به نقد هرمنوتیک تذکر و هرمنوتیک سوءظن میپردازد و با محوریت قرار دادن تجربهی دینی، روایت خاص خود از هرمنوتیک تأمل را در فهم متن دینی به کار میگیرد. در تلقی فیلیپس، هرمنوتیک تأمل آن رویکرد سومی است که از انتقادات وارد به دو رویکرد قبلی برکنار است و در عین آنکه واقعیت امر دینی را همچون قائلان به هرمنوتیک تذکر مفروض نمیگیرد، به انتقاداتی که در قالب نقد دین، از سوی قائلان به هرمنوتیک سوءظن وارد شده است، پاسخ میگوید. هرمنوتیک تأمل او رویکردی فلسفی به فهم متن دینی با تمرکز بر کاربرد مفاهیم دینی در زندگی است. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,335 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,559 |
||