سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه شهید بهشتی

آیت اله زاده شیرازی, سید محمد حسن, آیت الله زاده شیرازی, سید محمدحسن. (1396). بکستر و آرمسترانگ، طرح دو رویکرد در متافیزیک و امکان تعامل. , 10(1), 7-21.
سید محمد حسن آیت اله زاده شیرازی; سید محمدحسن آیت الله زاده شیرازی. "بکستر و آرمسترانگ، طرح دو رویکرد در متافیزیک و امکان تعامل". , 10, 1, 1396, 7-21.
آیت اله زاده شیرازی, سید محمد حسن, آیت الله زاده شیرازی, سید محمدحسن. (1396). 'بکستر و آرمسترانگ، طرح دو رویکرد در متافیزیک و امکان تعامل', , 10(1), pp. 7-21.
آیت اله زاده شیرازی, سید محمد حسن, آیت الله زاده شیرازی, سید محمدحسن. بکستر و آرمسترانگ، طرح دو رویکرد در متافیزیک و امکان تعامل. , 1396; 10(1): 7-21.

بکستر و آرمسترانگ، طرح دو رویکرد در متافیزیک و امکان تعامل

شناخت
مقاله 1، دوره 10، شماره 1 - شماره پیاپی 76، شهریور 1396، صفحه 7-21    اصل مقاله (604.64 K)
نوع مقاله: مقاله کوتاه
نویسندگان
سید محمد حسن آیت اله زاده شیرازی* ؛ سید محمدحسن آیت الله زاده شیرازی*
استادیار رشتۀ فلسفه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی
چکیده
این مقاله بر استفادة آرمسترانگ از متافیزیک بکستر در تبیین تحقق کلیات در جزئیات متمرکز است. برای آرمسترانگ صادق‌ساز گزاره‌های ضروری این‌‌همانی‌های جزئی هستند. آرمسترانگ گمان می‌کند بر مبنای این‌همانی جزئی، آن‌طور که در متافیزیک بکستر بین کلیات و جزئیات رخ می‌دهد، نه‌تنها می‌توان تحقق کلیات در جزئیات را توضیح داد، بلکه حتی می‌توان از ضرورتِ تحقق کلیات در جزئیات صحبت کرد. به‌نظر نگارنده، این استفاده مختل است زیرا: 1) کلیات و جزئیات، آن‌چنان که در متافیزیک آرمسترانگ طرح می‌شود، دارای اجزاء (فورمال) نیستند و لذا نمی‌توانند این‌همانی جزئی را تقویم کنند و 2) این‌همانی جزئی، آن‌چنان که در متافیزیک بکستر طرح می‌شود، مفاد بین‌شمارشی دارد که اساساً با فهم آرمسترانگی از این‌همانی جزئی در تقابل است.
کلیدواژه‌ها
این همانی جزیی؛ متافیزیک؛ بکستر؛ آرمسترانگ
عنوان مقاله [English]
Baxter and Armstrong, a Case for Metaphysical exchange on the Problem of Instantiation
چکیده [English]
Armstrong uses Baxterian partial identity in order to explain how certain propositions that are indicating instantiation of universals in particulars have been made necessarily true. I will argue that partial identity between universals and particular is corrupted for two reasons: first that universals and particulars have no formal parts in Armstrongian sense, and second that Barxterian cross-count partial identity has no counterpart in Armstrong's metaphysics . I conclude that Baxterian partial identity does not explain the desired propositions.
کلیدواژه‌ها [English]
Partial identity, Metaphysics, Baxter, Armstrong
مراجع
  1. آیت‌اله ‌زاده شیرازی، سید محمد حسن، «چگونه نظریة آرمسترانگ را در مورد علیت و قانون طبیعت صحیح بفهمیم»، مجلۀ شناخت، شماره1/ 70، 1393.
  2. Armstrong, David M., “How Do Particulars Stand to Universals”, In Oxford Studies in Metaphysics, vol.1, ed.Dean Zimmerman, 139-154, 2004.
  3. Baxter, Donald L. M., “Identity, Indiscernibility and Composition”, In Composition as Identity, ed. Baxter & A. J. Cotnoir , Oxford University Press, 2014.
  4. Baxter, Donald L. M., “Altruism, Grief, and Identity”, Philosophy and Phenomenological Research, 70 (2):371–383, 2005.
  5. Baxter, Donald L. M., “Instantiation as Partial Identity”, Australasian Journal of Philosophy 79 (4):449 – 464, 2001.
  6. Baxter, Donald L. M., “The Discernibility of Identicals”, Journal of Philosophical Research 24:37-55, 1999.
  7. Baxter, Donald L.M., “Identity through time and the discernibility of identicals”, Analysis, 49 (3):125 – 131, 1989.
  8. Baxter, Donald L.M., “Identity in the loose and popular sense”, Mind, 97 (388):575-582, 1988.
  9. Mumford, Stephen, David Armstrong, Acumen, 2007.
  10. Strawson, P.F., In Linguistic Turn, ed. Richard Rorty, The University of Chicago Press, 321-331, 1967.
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 4,978
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,463