امر پیشین در اندیشه کانت، هایدگر و گادامر | ||
| شناخت | ||
| مقاله 4، دوره 11، شماره 1 - شماره پیاپی 78، شهریور 1397، صفحه 75-106 اصل مقاله (711.95 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی خبازی کناری* 1؛ ندا راه بار2 | ||
| 1عضو هیئت علمی دانشگاه مازندران | ||
| 2دانشجوی دانشگاه مازندران | ||
| چکیده | ||
| مقاله حاضر، ضمن پرداختن به پیشینه تاریخی امر پیشین تصریح می کند که این مفهوم در اندیشه کانت به مثابه قوام بخش احکام ضروری و معرفت شناختی ایفای نقش می کند و در اندیشه هایدگر و گادامر به وجهی دیگر ادامه حیات می دهد. این مقاله در جستجوی فهم این مساله است که وجوه معرفت شناسانه و هستی شناسانه از امر پیشین در اندیشه هایدگر و گادامر چگونه خود را نشان می دهد. کانت در ساحت معرفت شناختی و هایدگر در ساحت هستی شناختی امر پیشین را بکار برده و گادامر به روایتی دیگر امر پیشین را در امتزاج این دو دیدگاه معرفت شناختی و هستی شناختی با یکدیگر قرار می دهد. به اختصار می توان گفت، امر پیشین در معرفت شناسی کانت، جزء ساختار لاینفک ذهن بوده و لازمه تحقق حکم ناظر بر واقع است. در هستی شناسی هایدگر، امر پیشین درک پیشین از وجود است که بنیاد شناخت در ساحت تجربه است و در اندیشه گادامر امر پیشین، ضرورتی عقلانی است که تاریخمندی فرد و تعلق آن به سنت و جامعه، وجه هستی شناختی آن است | ||
| کلیدواژهها | ||
| امر پیشین . هایدگر . گادامر . معرفت شناسی . هستی شناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,847 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,183 |
||
| تعداد نشریات | 41 |
| تعداد شمارهها | 1,606 |
| تعداد مقالات | 14,101 |
| تعداد مشاهده مقاله | 97,417,828 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 62,098,271 |