روایت های شفاهی در تذکرة الشّعرای دولتشاه سمرقندی و کارکردهای مثبت آنها | ||
| تاریخ ادبیات | ||
| مقاله 7، دوره 12، شماره 1، 1398، صفحه 155-180 اصل مقاله (1.4 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48308/hlit.2019.98897 | ||
| نویسندگان | ||
| قهرمان شیری* 1؛ مینو محمدی2 | ||
| 1استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بوعلی سینا- همدان | ||
| 2دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کردستان | ||
| چکیده | ||
| تذکره ی دولتشاه سمرقندی (896 هـ..ق)، استثنایی ترین تذکره ی شاعران در تاریخ و ادب ایران است که به رغم برخورداری از اشتباهات فراوان تاریخی، بیشترین اطّلاعات را درباره ی شاعران و دوران زندگی آنان با روشمندترین شیوه های مرسوم در گذشته، به مخاطبان عرضه می کند. بررسی شیوه ی خاص دولتشاه سمرقندی، اهمیّت شگرد وی در معرّفی شاعران با ارائه ی توضیحات لازم تاریخی دربارهی خاندان های حکومتی عصر آنان و نقش سلاطین در جایگاه فکری و هنری هر شاعر، شناخت چگونگی ارائه اطلاعاتی پیرامون ممدوحان شاعران، بررسی عوامل مقبولیّت تذکره الشعرا با وجود بسیاری از اشتباهات تاریخی و مسائلی از این دست از اهداف این پژوهش است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی است و نتایج با استفاده از شیوه ی تحلیل محتوا تجزیه و تحلیل شدهاست. نتایج نشان می دهد: بهدور از هر گونه اغراق و مبالغه، می توان ادّعاکرد که این تذکره، نوآورانه ترین تذکره ی شعری در زبان فارسی است که نویسنده ی آن فقط در پی فراهم آوردن جُنگی از اسمها و نمونه شعرهای شاعران فارسی نبوده، بلکه کوشیده است هر شاعری را در بستر تاریخی دورانی که از آن برخاسته است قراردهد، تا ارزیابی جایگاه فکری و هنری او درستتر انجام شود. به این سبب است که تذکره ی دولتشاه، علاوه بر گزارش زندگی شاعران که اصلی ترین وظیفه ی این گونه کتاب ها است، یک گزارش به نسبت اجمالی از اغلب سلسله های حکومتی و حکومت های محلّی در مناطق مختلف ایران نیز به دست داده است. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 11,063 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,357 |
||