دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد
چکیده
تذکرهنویسی مانند هر پدیدۀ ادبی نقطۀ آغازی داشته است. در طول زمان بالیده و تحت تأثیر اتفاقات مختلف فراز و فرودهایی را تجربه کرده است. نهایتا، از نقطۀ اوجش فرود آمده و کمرنگ شده است. سنت تذکرهنویسی در دورهای (قرن ششم) آغاز شد و از قرن نهم تا اوایل قرن 14 در دوران اوج خود بود. با روی کار آمدن تاریخ ادبیاتهایی که روشهای نوینی را به خدمت گرفته بودند، از اوج افتاد و در شکلهای دیگری به حیاتش ادامه داد. البته هنوز هم این سنت پابرجاست و تذکرههایی نوشته میشوند. بر مورخ ادبی است تا این تحولات را که بر یک مفهوم ادبی گذشته با شرایط تاریخی و سیاسی و فرهنگی در دورههای مختلف بسنجد و رابطۀ آنها را با هم تبیین کند. در جستار پیشروی قصد بر آن است تا مفهوم معاصرنگاری در تذکرههای فارسی نسبت به شرایط مختلف بررسی و تبیین گردد.
The Process of Writing Tadhkira in Persian Literature
نویسندگان [English]
Saeid Radfar
Ferdowsi University of Mashhad
چکیده [English]
Like any literary phenomenon, writing of Tadhkira has a starting point. It has experienced vissitudes over the persiods under the influence of various events. The tradition of Tadhkira writing began in a period (sixth century) and reached its climax from the ninth century to the early 14th century. With the advent of new approaches in literary history, it began to emerge and continue to exist in other forms. Of course, this tradition still exists. Literary historian must explain and relate these developments to a past literary concept with historical, political, and cultural conditions in different eras. The purpose of the present study is to investigate and explain the concept of contemporary Persian Tadhkira writing in different contexts.
کلیدواژهها [English]
Persian Literature and Language, History of Persian Literature, Tadkhira. Cotemporary
مراجع
Fischer, David Hackett. 1970. HISTORIANS' FALLACIES (Toward a Logic of Historical Thought). New York. London. Toronto. Sydney. New Delhi. Auckland. HARPER PERENNIAL.
Graham, William A. winter, 1993. "Traditionalism in Islam: An Essay in Interpretation." The Journal of Interdisciplinary History. Vol. 23, No. 3, Religion and History. 495-522.
Kern, Stephen. 1983. The Culture of Time and Space 1880-1918. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
اخترگرجی, احمدبیگ. 1232 ق. انجمنآرا. نسخۀ خطی کتابخانه مجلس شورای ملی. شمارۀ ثبت: 86770.
آژند، یعقوب. 1395.نگارگری ایران (پژوهشی در تاریخ نقاشی و نگارگری ایران). 2 جلد. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت)، مرکز تحقیق و توسعۀ علوم انسانی.
عوفی، محمد. 618 ق. لبابالالباب. به سعی و اهتمام ادوارد براون. لیدن: بریل. 1324.
فتوحیرودمعجنی، محمود. 1386. «نگاهی انتقادی به مبانی نظری و روشهای بلاغت سنّتی.» ادبپژوهی، پاییز: 9-27.
—. 1387. نظریۀ تاریخ ادبیات: با بررسی انتقادی تاریخادبیاتنگاری در ایران. تهران: سخن.
—. 1397. دیهیم هفتاد؛ مهرنامه استاد دکتر محمدجعفر یاحقی. مقالۀ دانشکدۀ ادبیات وارث زیباییشناسی بازگشت قاجاری. به خواستاری و اشرف دکتر محمود فتوحی، دکتر سلمان ساکت و اصغر ارشادسرابی. تهران: سخن.
—. 1395. صد سال عشق مجازی. تهران: سخن.
ابن قتیبه. 213 ق.الشعر و الشعراء. قاهره: دارالمعارف. 1377 ق.
