تفکر پسامتافیزیکی بهمثابه نقد سنت متافیزیکی فلسفهی غرب، در نیمهی دوم قرن بیستم شیوع یافت و برخی این را نشانهی گسست از سنت یونان باستان قلمداد کردهاند. مسئلهی این مقاله، امکانهای پسامتافیزیکی مستتر در سنت فلسفی یونان است و به این منظور تلاش شده تا با بررسی مناظرههای فکری میان شاعران و فیلسوفان، ملطیان و الئیان، سوفیستها و سقراط و در نهایت افلاطون و ارسطو، این مهم نشان داده شود که نهتنها نمیتوان کل سنت یونانی را متافیزیکی دانست، بلکه برخی از مؤلفههای تفکر پسامتافیزیکی چونان عقلانیت موقعیتمند، اولویت عمل بر نظریه و توجه به وجه استعاری زبان در اندیشهی شاعران حماسی و تراژیک یونانی، سوفیستها و ارسطو وجود دارد. اهمیت چنین التفاتی این است که تفسیر زمینهگرای متون نشان میدهد که در کنار نضج خرد ابژکتیو متافیزیکی در یونان، رگههایی از خردهای رقیب سوبژکتیو و رتوریک نیز در اندیشهی برخی از متفکران یونانی وجود دارد و بنابراین تنش میان متافیزیک و پسامتافیزیک که در قرن بیستم به اوج خود رسید، در شرایط تأسیس فلسفه و در سامانهی دانش فلسفی یونان نیز مندرج بوده است؛ امری که بهطور خاص در نقادی ارسطو بر نظریهی مُثل افلاطونی و نیز نظریهی فیلسوفشاه او بهواسطهی بهرهگیری از آموزههای حماسهسرایان، تراژدینویسان و سوفیستها قابلآزمون است.
The tension of metaphysical and post-metaphysical political philosophies in Greece
نویسندگان [English]
Mansour Mirahmadi؛ Farzad Nemati
چکیده [English]
Post-metaphysical thinking, as a criticism of the metaphysical tradition of Western philosophy, spread in the second half of the 20th century, and some have considered this as a sign of a break with the ancient Greek tradition. The problem of this article is the hidden post-metaphysical possibilities in the Greek philosophical tradition, and for this purpose, an attempt has been made to show that not only cannot He considered the whole Greek tradition to be metaphysical, but there are some components of post-metaphysical thinking such as situated rationality, the priority of action over theory and paying attention to the metaphorical aspect of language in the thought of Greek epic and tragic poets, sophists and Aristotle. The importance of such attention is that the contextualist interpretation of the texts shows that along with the maturity of metaphysical objective wisdom in Greece, there are also streaks of competing subjective and rhetorical wisdom in the thought of some Greek thinkers and therefore the tension between metaphysics and post-metaphysics which reached its peak in the 20th century. The receipt itself was included in the conditions of the establishment of philosophy and in the system of philosophical knowledge of Greece; This can be tested specifically in Aristotle's criticism of the Platonic parable theory and his philosopher-king theory by using the teachings of epic writers, tragedians and sophists.
